THE ALLUSION TO THAI LITERATURES AND TALES IN CONTEMPORARY NIRAT: CONTINUITY AND CREATION

Authors

  • พรเทพ โตชยางกูร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

Keywords:

allusion, contemporary Nirats

Abstract

An allusion to Thai literatures and tales has continuously related to the process of Thai literatures creation in particular the one called “Nirat”. The poets has employed the allusion as one of literary techniques playing significant role to convey message, create emotion, expand content as well as link the co-experience of authors and the readers’ which does not only show the profundity of the written works but also reflects the authors and the readers’ wisdom and the popularity of alluded literatures and tales. Classical Nirats often allude to characters’ far-away depicted in another literatures or tales for the purpose of linking the poet’s longing for love and to emphasize that their sorrow is much more than those characters’. In this study, 4 selected contemporary Nirats, namely “Lam Nam Phu Kra Dung” by Angkarn Kanlayanapong, “Mai Het Ruam Samai” by Paiboon Wongtes, “Klon Klom Lok” by Paiwarin Khao-ngam and “Khlong Nirat Mae Moh” by Kongpob Ruensiri were studied.

The study reveals that the contemporary Nirats refer to characters, events, scenes and main context as well as composing style and comparison of other stories. The study also reveals a notable remark that the objective of the allusion to Thai literatures and tales employed in contemporary Nirats is more distinct and various than classical Nirats; the poets refers to texts and another events which do not relate to characters’ far-away to expand Narats’ content as well as share experience and emotion playing prominent role in conveying the poets’ attitude and criticism of society. It can be said that contemporary Nirats inherit the allusion technique employed in classical Nirats but they adapt it to be appropriate to contemporary poetry's objective and mission.

References

กรมศิลปากร. กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. (2539). วรรณกรรมสมัยสุโขทัย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : มปท.
ก้องภพ รื่นศิริ. (2549). โคลงนิราศแม่เมาะ. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส.
กาพย์เรื่องพระไชยสุริยา และ สุภาษิตสอนสตรี ของ สุนทรภู่. (2516). พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในงานฌาปนกิจศพ นายเชื่อม เอมกมล ณ เมรุวัดท่ามะปราง จังหวัดพิษณุโลก วันที่ 7 เมษายน 2516.
เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์ พระประวัติและพระนิพนธ์ร้อยกรอง. (2513). พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : ศิลปาบรรณาคาร.
ฉันทิชย์ กระแสสินธุ์. (2512). ทวาทศมาส โคลงดั้น : พร้อมทั้งพระวิจารณ์ของ พระวรวงศ์เธอกรมหมื่นพิทยาลาภภฤฒิยากร. กรุงเทพฯ : ศิริมิตรการพิมพ์.
ณัฐกาญจน์ นาคนวล. (2547). นิราศสมัยใหม่ในกวีนิพนธ์ของอังคาร กัลยาณพงศ์และไพวรินทร์ ขาวงาม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาภาษาไทย. คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ตรัง, เจ้าพระยา. (2547). วรรณกรรมพระยาตรัง. กรุงเทพฯ : สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ประคอง นิมมานเหมินท์. (2542). ดาวลูกไก่ : นิทาน. ใน สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง เล่ม 5. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรม ธนาคารไทยพาณิชย์.
ประมวลข้อมูลเกี่ยวกับจารึกพ่อขุนรามคำแหง. (2547). กรุงเทพฯ : สำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร.
ประเสริฐ ณ นคร. (2546). โคลงนิราศหริภุญชัย ศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ณ นคร สอบกับต้นฉบับเชียงใหม่. กรุงเทพฯ : พัฒนาศึกษา.
พรเทพ โตชยางกูร. (2553). การอ้างถึงในนิราศสมัยใหม่ :การสื่อสารและการสร้างอารมณ์สะเทือนใจ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาภาษาไทย. คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิทยาลงกรณ, กรมหมื่น. (2513). นิราศนรินทร์คำโคลงและนิราศปลีกย่อย. ตรวจสอบชำระใหม่โดย พ.ณ.ประมวลมารค. พระนคร : แพร่พิทยา.
ไพบูลย์ วงษ์เทศ. (2539). หมายเหตุร่วมสมัย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ต้นอ้อ แกรมมี่.
ไพวรินทร์ ขาวงาม. (2547). กลอนกล่อมโลก. กรุงเทพฯ : แพรวสำนักพิมพ์.
วงศาธิราชสนิท, กรมหลวง. (2465). โคลงนิราศพระประธมประโทน. พระนคร : โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
อังคาร กัลยาณพงศ์. (2516). ลำนำภูกระดึง. พิมพ์ครั้งที่ 2. พระนคร : ศึกษิตสยาม.
M.H. Abrams. (2005). A Glossary of Literary Terms. 8 th ed. Boston : Heinle & Heinle.
R.E. Allen. (1990). The Concise Oxford Dictionary of Current English. 8 th ed. New York : Oxford University Press.
William Irwin. (2001). What Is an Allusion ?. The Journal of Aesthetics and Art Criticism 59 pp. 287 – 297.

Downloads

Published

2018-12-31

How to Cite

โตชยางกูร พ. (2018). THE ALLUSION TO THAI LITERATURES AND TALES IN CONTEMPORARY NIRAT: CONTINUITY AND CREATION. Sahasat: Journal of Social Sciences and Humanities, 18(2), 88–111. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/sahasart/article/view/220408

Issue

Vol. 18 No. 2 (2018): July - December

Section

Research Article

License

Sahasarts: Journal of Social Sciences and Humanities places great importance on safeguarding copyright and protecting authors’ rights in the dissemination of academic works. The objective is to promote transparency, academic integrity, and adherence to international publishing standards. The journal has established the following policies:

 

1. Acceptance of Publication Conditions

-   Authors submitting manuscripts for publication must strictly comply with the journal’s policies and publication conditions.

-   Submission of a manuscript constitutes acceptance of the review and publication process in accordance with the journal’s standards.

2. Copyright Transfer

-   Upon acceptance for publication, authors agree to transfer the copyright of the article to Sahasarts: Journal of Social Sciences and Humanities.

-   The journal reserves the right to publish, reproduce, and disseminate the article in all formats, including print, online, and other digital media.

3. Authors’ Rights after Copyright Transfer

-   Authors retain the right to use their articles for academic purposes, such as teaching, personal research, inclusion in theses or dissertations, or dissemination on non-commercial platforms.

-   Any use of the article for commercial purposes requires prior written permission from the journal.

4. Publication under Creative Commons License

-   All articles are published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0).

-   Others may share or distribute the article with proper credit to the original author(s) but may not modify, adapt, or use it for commercial purposes.

5. Accuracy of Content and Use of Third-Party Materials

-   Authors must certify that the submitted manuscript is their original work, has not been simultaneously submitted elsewhere, and does not infringe copyright, plagiarize, falsify data, or otherwise violate academic publishing ethics.

-   Authors are responsible for obtaining permissions to use third-party materials (e.g., figures, tables, graphics) and must provide appropriate citations or acknowledgments.

6. Disclaimer

-   All published articles are the copyright of Sahasarts: Journal of Social Sciences and Humanities.

-   The content, data, and opinions expressed in the articles are the sole responsibility of the respective authors and do not necessarily reflect the views of the editorial board or affiliated institutions.

-   In cases of error, copyright infringement, or ethical misconduct, full responsibility rests with the author(s).

-   Any commercial use of published articles requires prior written permission from the journal’s editor, including a clear statement of purpose and intended use. Unauthorized commercial use shall be the sole responsibility of the user.