Factors Affecting Herbal Consumption Behavior of St Theresa International College Students
Keywords:
herbal consumption behavior, herbal consumption value, knowledge of Covid 19Abstract
The study was survey research with the objectives as follows: 1) to study herbal consumption behavior, herbal consumption value and knowledge of Covid 19 disease of St Theresa International College students; 2) to find out the relationship between personal factors consisted of gender, faculty, year class, income, herbal consumption value and knowledge of Covid 19 disease and herbal consumption behavior of St Theresa International College students; and 3) to calculate the beta weights of these factors. The sample of this study consisted of 340 St Theresa International College students in academic year 2564, which were selected by means of stratified random sampling and lottery random sampling. The instruments of this study were the questionnaire measuring herbal consumption behavior, the questionnaire measuring the herbal consumption value, and the test measuring knowledge of Covid 19 disease which had reliability at 0.88, 0.95, and 0.77 respectively. The data analysis was performed by using descriptive statistic, The analysis of data was performed by using descriptive statistic, correlation coefficient and multiple regression analysis. The findings of the study were as follows: St Theresa International College students had low level of herbal consumption behavior ( = 2.54 S.D.=
1.06), had moderate level of herbal consumption value (
= 1.95 S.D.=
0.54) and had high level of knowledge of Covid 19 disease (
= 0.84 S.D.=
0.14). Faculty had negative correlation with herbal consumption behavior with statistical significance at 0.05 level (r = -0.26). Year class and herbal consumption value had positive correlation with herbal consumption behavior with statistical significance at 0.05 level (r = 0.14 and 0.78). Factors of herbal consumption value, faculty and knowledge of Covid 19 disease had multiple correlation coefficient with herbal consumption behavior, with the beta weights at 1.49, 0.37, and 0.73 respectively, and had regression coefficient at 0.80 with statistical significance at 0.05. The model equation according to the prediction of herbal consumption behavior was Y = -0.92+1.49 Value -0.37 Faculty +0.738 Knowledge.
Downloads
References
กรมการแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก. (2564). กรมการแพทย์แผนไทยฯ ชูสมุนไพร เพิ่มภูมิต้านทานให้ร่างกายแข็งแรง ตามศาสตร์ภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยในสถานการณ์โควิด 19. ค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2564,จาก https://www.dtam.moph.go.th/index.php/th/dtam-news/dn/7511- dn0046.html?fbclid=IwAR0u58Qgsh9LK - ltfQLdQ0NcSRKQ_Pai3hFM8OOMSIt0v5TX8_KBwCL 3RNQ.
กัญญาลักษณ์ สีสองสม และณรงค์ ใจเที่ยง. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ยาสมุนไพรในการดูแลสุขภาพตนเองของบุคลากร โรงพยาบาลแม่จัน จังหวัดเชียงราย. วารสารกฎหมายและนโยบายสาธารณสุข. 6(ฉบับเพิ่มเติม), น. 155-170.
กลุ่มงานเภสัชกรรม และกลุ่มงานการแพทย์ทางเลือก โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร. (2563). อาหารสมุนไพรเสริมภูมิคุ้มกันในภาวะที่มีการระบาดของโควิด 19. ค้นเมื่อ 25 พฤศจิกายน 2564, จาก https://drive.google.com/file/d/1cSA0fWMrZP8I5hqCiFnE48tTDvYImoad/view.
กฤติเดช มิ่งไม้. (2560). ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการใช้ยาสมุนไพรของผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังในอำเภอ ท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิชชา. 36(2), น. 56-69.
เฉลิมพรเกียรติ ปรุงโพธิ์, นวัตกร เข็มทอง, สุธาทิพย์ ศรีอ่อนจันทร์, กิ่งแก้ว มาพงษ์, ธนิสสา รามฤทธิ์, และ พัชราพร ดิษทับ. (2564). พฤติกรรมการใช้สมุนไพรในช่องปากของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารทันตาภิบาล. 32(2), น. 72-82.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2560). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: ฐานบัณฑิตจำกัด.
ทิศนา แขมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรศักดิ์ ศรีพิทักษ์, นิรชร ชูติพัฒนะ, และอิสระ ทองสามสี. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความรอบรู้ ด้านสุขภาพเกี่ยวกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารและการออกกำลังกายเพื่อป้องกันโรคอ้วนของนักเรียนวัยรุ่น จังหวัดยะลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 10. (น.1529-1545). สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
นงลักษณ์ สุขวาณิชย์ศิลป์. (2564). บทความเผยแพร่ความรู้สู่ประชาชน เรื่อง ยากับวัคซีนโควิด 19 มีผลกระทบต่อกันอย่างไร ค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2564 จาก
https://pharmacy.mahidol.ac.th/th/service-knowledge-article-info.php?id=589
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2553). สถิติวิเคราะห์เพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อและอาการสำคัญของโรคติดต่ออันตราย (2563, 26 กุมภาพันธ์). ราชกิจจาบุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 48 ง.น.1.
พนัส หันนาคินทร์. (2526). การสอนค่านิยมและจริยธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: พิฑเณศ
พิษณุ อภิสมาจารโยธิน. (2557). รูปแบบการใช้การแพทย์แบบผสมผสานของผู้ป่วยโรคระบบกล้ามเนื้อและโครงร่างในจังหวัดนครปฐม. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร. 34(3), น.171-189.
มณฑิญา กงลา และเกียรติรัตน์ คุณารัตนพฤกษ์. (2555). การบริโภคผักผลไม้และพืชผักพื้นบ้านของนักเรียนวัยรุ่นตอนต้นในชนบท อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัย มข. 12(2), น. 66-79
มณีเนตร วรชนะนันท์. (2564). การศึกษาเกี่ยวกับทัศนคติของวัยรุ่นไทยในเขตกรุงเทพมหานครที่มีต่ออาหารไทย โดยใช้ทฤษฎีปฏิสัมพันธ์เชิงสัญลักษณ์. วารสารสวนสุนันทาวิชาการและวิจัย. 15(2), น. 26-40.
ศูนย์บริหารสถานการณ์แพร่ระบาดของโลกติดเชื้อ. (2564). สถานการณ์ Covid-19 ในประเทศไทย. ข้อมูลวันที่ 19 พฤศจิกายน 2564. ค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2564, จาก https://www.moicovid.com/19/11/2021/ uncategorized/5611
สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์. (2562). รายงานผลการสำรวจการรับรู้ ความเชื่อมั่น และความนิยมเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สมุนไพรและบริการด้านการแพทย์แผนไทยของผู้บริโภค ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์
สลักจิต ตรีรณโอภาส. (2555). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน: โครงการเอกสารประกอบวิชาศึกษาทั่วไป คณะกรรมการบริหารหลักสูตรหมวดวิชาการศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. พิษณุโลก: มปพ.
สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคใต้. (2554). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.
สุดารัตน์ รองปาน, ภูษณ ไตรสุวรรณ, ณัฏฐธิดา สุวรรณรัตน์, มนัสนันท์ สันติภราดร, และเครือวัลย์ ห้วนก้ง. (2564). พฤติกรรมการบริโภคอาหารจานด่วนของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนราธิวาสราช- นครินทร์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 13(2), น. 48-64.
สุพัตรา สุภาพ. (2542). สังคมวัฒนธรรมไทย ค่านิยม: ครอบครัว: ศาสนา: ประเพณี. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนพานิช.
สุภาพร ครุสารพิศิฐ. (2564). การบริหารจัดการวัคซีนในประเทศไทย. ค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2564, จาก https://www.prd.go.th/th/file/get/file/20210126ea474216e81aa76e5e4e90e37183f164144943.
เสนาะ ขาวขำ. (2558). การใช้สมุนไพรตามพุทธานุญาตเพื่องานสาธารณสุขมูลฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อรอนงค์ นิยมธรรม, มาลา เทพมณี, และวรเกียรติ ทองไทย. (2560). การปรับตัวของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก วารสารวิจัยทางการศึกษา. 12 (1), น. 273-285.
Foxall, G.R. (2017). Behavioral Economics in Consumer Behavior Analysis. Retrieved November 19, 2021, from https://link.springer.com/content/pdf/10.1007%2Fs40614-017-0127-4.
Green, L.W. & Kreuter, M.W. (2005). Health program planning: An educational and ecological approach. (4 th ed.). Newyork: McGraw-Hill Higher Education.
Klausmeier, H.J. (1971). Learning and Human Abilities: Educational Psychology. New York : Harper& Row
Kumanyika, S.K. (2008). Environmental influences on childhood obesity: ethnic and cultural influences in context. Physiology & Behavior. 94(1), pp.61-70.
McClelland, D. (1961). The Achieving Society. Princeton: D.Van Nostrand.
McQuail, D. (1994). Mass communication theory: An introduction. London, Thousand Oaks, New Delhi: SAGE.
Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis. (2 nd ed.). New York: Harper and Row.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
