The Style of Dances Creation that Reflect the Image of Isaan Women through Watching Outdoor Movies
Keywords:
Isaan women, creative dances, outdoor moviesAbstract
This research article is a part of the postdoctoral thesis which aimed to investigate thestyleof dancescreationthat reflect theimageof Isaan womenthrough watchingoutdoor movies by using the qualitative and creative research methods. The research tools used in the study were in-depth interviews with 30 Isaan women, interviews with 20 experts and those related to the study, observation, participation in seminars, standard criteria for artist, informationmedia,and researcher’sexperiences.Then, theinformationobtained wasanalyzed tofind the styleof dances creation that reflect the image of Isaan women through watching outdoor movies. The results showed that this creative style consisted of eight elements as follows : 1) all roles were created from real story of Isaan women, 2) the choreography was inspired by thefolk dancestyleof Isaan, modern danceand performanceof the postmodern period, 3) in the casting process for the Northeastern female roles, female performers with skills in speaking Northeastern Thai dialect, performing in drama, and dancing were chosen, 4) the costumes were designed based on Isaan folk costumes and clothing for daily life of Isaan people,5) for theequipmentof the performance, mats wereused tospecifythestaging area and decorated withequipment for daily life, 6) for music and sounds effect design, folk music band speech,and narration wereused,7) the performance was performed inanempty theater byusing anoutdoor movie as a scene and 8) for lighting design, varied lighting styles were used to convey the emotions of the characters clearer.
Downloads
References
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 4 (2), หน้า 136.
กฤษรา (ซูไรมาน) วริศราภูริชา. (2551). งานฉากละคร 1. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์
แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ขวัญชนก โชติมุกตะ. (2561). การสร้างสรรค์นาฏยศิลป์สะท้อนความกดดันที่นำไปสู่การเป็นฆาตกร.
ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ภาควิชานาฏยศิลป์คณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิณฑ์จุฑา สุวรรณ์คัมภีระ. (2553). ดีดไห : การวิเคราะห์นาฏศิลป์ไทยพื้นบ้านอีสาน. ปริญญา
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขานาฏยศิลป์ไทย ภาควิชานาฏยศิลป์คณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
นพพร ประชากุล. (2552). ยอกอักษร ย้อนความคิด เล่ม 1 ว่าด้วยสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์อ่าน.
บรรจง โกศัลวัฒน์. (2544) การกำกับและการแสดงภาพยนตร์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พฤทธิ์ศุภ เศรษฐสิริ. (2555). ภาพยนตร์ตลก : กรณีศึกษาภาพยนตร์ตลกของไทยในช่วงปี 2548-2552.
กรุงเทพมหานคร : วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พัฒนา กิติอาษา. (2546). ท้องถิ่นนิยม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : โอ.เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
ณัฏฐธิดา จันเทร์มะ. (2559). การสร้างอัตลักษณ์อีสานผ่านภาพยนตร์สั้นในเทศกาลภาพยนตร์อีสาน.
ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขานิเทศศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐคม แช่มเย็น. (2559). การวิจัยและสร้างสรรค์ผลงานออกแบบฉากละครเวทีเรื่องคำพิพากษาของชาติ
กอบจิตติ. ศิลปกรรมสาร. 11 (2), หน้า 52.
ภัทรนันท์ ไวทยะสิน. (2561). การวิเคราะห์บทภาพยนตร์ : สุนทรียภาพในการสร้างสรรค์อุตสาหกรรม
ภาพยนตร์. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม. 6 (2), หน้า 274.
รัตนาภรณ์สวยกลาง และคณะ. (2557). การสร้างความหมายเชิงสัญญะในบทภาพยนตร์เรื่อง แหยมยโสธร.
วารสารช่อพะยอม. 25 (1), หน้า 34.
ลักษณ์นัยน์ ทรงเสี่ยงไชย. (2552). การออกแบบสารด้วยแสงในการสร้างสรรค์การแสดงโขนร่วมสมัย.
ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย
สุเมธ แก่นมณีและคณะ. (2546). การพัฒนายุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาความยากจนในภาคตะวัน
ออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Downloads
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2021 Dhonburi Rajabhat University

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
