การประกอบสร้างความหมายเชิงสัญญะและมายาคติ ของพรรคการเมืองผ่านบทเพลงหาเสียงในการเลือกตั้งทั่วไป ปี พ.ศ. 2569
คำสำคัญ:
คำสำคัญ: การสื่อสารการเมือง มายาคติ สัญญะ บทเพลง การเลือกตั้งทั่วไป 2569บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการสื่อสารของพรรคการเมืองผ่านบทเพลงหาเสียง รวมถึงการประกอบสร้างความหมายเชิงสัญญะและมายาคติของพรรคการเมืองผ่านบทเพลงหาเสียงในการเลือกตั้งทั่วไป ปี พ.ศ. 2569 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ใช้วิธีการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) ของพรรคการเมืองที่ผลิตผลงานเพลงเผยแพร่ในช่วงการหาเสียงเลือกตั้งทั่วไป ปี พ.ศ. 2569 จำนวน 5 พรรค ได้แก่ พรรคภูมิใจไทย พรรคเพื่อไทย พรรคประชาชน พรรครักชาติ และพรรคประชาธิปัตย์
ผลการศึกษาพบว่า บทเพลงหาเสียง ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือกล่อมเกลาทางการเมืองผ่านองค์ประกอบหลัก
4 ส่วน ได้แก่ 1) ผู้ส่งสาร ที่ทำการเข้ารหัส (Encoding) อัตลักษณ์พรรค พรรคการเมืองในฐานะ “ผู้ส่งสาร”
ได้ปรับเปลี่ยนบทบาทจากเพียงผู้ให้ข้อมูลนโยบายสู่การเป็น “ผู้ประกอบสร้างสภาวะทางอารมณ์
และอัตลักษณ์” การนำบทเพลงหาเสียง สรุปได้ 2 รูปแบบ คือ รูปแบบที่ 1 พรรคการเมืองเน้นการสื่อสาร
อัตตลักษณ์ของพรรคการเมืองที่มีความเชี่ยวชาญมืออาชีพ รูปแบบที่ 2 พรรคการเมืองเน้นการสื่อสารคุณค่าและอุดมการณ์ 2) เนื้อหาสาร การเปลี่ยนนโยบายที่เป็นนามธรรมให้เป็น “บทละครทางอารมณ์” (Affective Scripts) ผ่านกลยุทธ์การตอกย้ำเชิงวาทกรรม และมายาคติ 3) ช่องทางการสื่อสาร สมรภูมิหลักได้เคลื่อน
สู่แพลตฟอร์มดิจิทัล (TikTok/Facebook) โดยพรรคการเมืองต้องปรับตัวตาม “บุคลิกของสื่อ” เพื่อสร้างสรรค์เนื้อหาในลักษณะกระแสไวรัลและ 4) ผู้รับสาร ที่ทำหน้าที่ถอดรหัส (Decoding) พร้อมทั้งยกระดับปฏิสัมพันธ์ไปสู่การสร้างสรรค์เนื้อหาด้วยตนเอง (User-Generated Content: UGC) ซึ่งสะท้อนถึงพลวัตความสัมพันธ์รูปแบบใหม่ในระบบนิเวศสื่อปัจจุบัน บทเพลงหาเสียง คือ “การสื่อสารเชิงสัญลักษณ์” ที่ใช้กำกับบรรยากาศ
เพื่อสร้างความผูกพันเชิงอัตลักษณ์ มายาคติทางการเมือง (Political Myth) ให้กลายเป็นความจริงที่แนบเนียนผ่านสุนทรียภาพ โดยออกแบบท่อน Hook ให้สั้นและจำง่าย เพื่อให้สอดรับกับอัลกอริทึมของสื่อสมัยใหม่ ส่งผลให้บทเพลงหาเสียงทำหน้าที่เป็น “เพลงประกอบชีวิตการเมือง” ที่สามารถแทรกซึมเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว
ของประชาชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (2568). พลังในมือคุณ: การเลือกตั้ง 2569 กับก้าวสำคัญของประชาธิปไตยไทย. ค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2568, จาก https://www.prd.go.th/th/content/category/detail/id/8/cid/31/iid/457088.
ไทยพีบีเอส. (2569). กลยุทธ์หาเสียงโค้งสุดท้ายก่อนการเลือกตั้ง. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://shorturl.asia/GKkSL.
นภพรรณ วรสิทธิ์. (2561). การใช้การตลาดผ่านคนดังเพื่อสร้างการรับรู้ตราสินค้า. การค้นคว้าอิสระวารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2018/TU_2018_6007010041_10466_11196.pdf.
บุรฉัตร พานธงรักษ์ และสิริพรรณ นกสวน สวัสดี. (2554). การตลาดการเมืองของพรรคเพื่อไทยและพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งทั่วไปวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554. การประชุมหาดใหญ่วิชาการ ครั้งที่ 4. (น. 1-11.). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่. ค้นเมื่อ 1 เมษายน 2568, จาก https://www.hu.ac.th/conference/conference2013/Proceedings2013/pdf/Book3/Describe1/204_1-11.pdf.
ประชาชาติธุรกิจ. (2568). จับชีพจรวงการเพลงไทย ผ่ากลยุทธ์ปลดล็อกศักยภาพศิลปินสู่ตลาดสากล. ค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2568, จาก https://www.prachachat.net/hilight-prachachat/news-1766666.
พรรคประชาชน. (2567). จากฉันถึงเธอ-People's Party (Official Music Video). [วิดีโอ]. YouTube. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch?v=i7V9zFQ3xM4.
พรรคประชาธิปัตย์. (2567). เพลง “พรรคประชาธิปัตย์”. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.facebook.com/reel/868838499326983?locale=th_TH.
พรรคเพื่อไทย. (2567). เพลง“เพื่อไทยทำได้”. [วิดีโอ]. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch?v=HkKRVGH3DGM&list=RDHkKRVGH3DGM&start_radio=1.
พรรคภูมิใจไทย. (2567). เพลง “พ่อแม่สอนมาดี”. [วิดีโอ]. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก รายการกรรมกรข่าวคุยนอกจอ https://www.youtube.com/watch?v=Ly-AuwzrfCQ.
พรรคภูมิใจไทย. (2567). เพลง “พูดแล้วทำพลัส”. [วิดีโอ]. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch?v=N-I8PAuCE20
พรรคภูมิใจไทย. (2567). เพลง"เลือกแล้วค่ะ". ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.instagram.com/p/DS4pdXTjCLb.
พรรครักชาติ. (2567). เพลง "เชฟบ๊ะ รักชาติไหมคะ". [วิดีโอ]. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://www.youtube.com/watch?v=LfwW4De6p_8.
พันธกานต์ ทานนท์. (กรกฎาคม – ธันวาคม 2563). กลยุทธ์การตลาดการเมืองไทยปี 2562 กรณีศึกษา : พรรคอนาคตใหม่. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 7(2). น. 97-115. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcin/article/view/246567.
พระครูใบฎีกาวิชาญ วิสุทโธ. (2565). การสื่อสารทางการเมืองนยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น. 6(1), น. 109-120. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JLGISRRU/article/view/259849.
พีรณัฐ กัลวิชา และอดิพล เอื้อจรัสพันธุ์. (2564). การสื่อสารประเด็นทางการเมืองผ่านบทเพลงกลุ่มดนตรีพังก์ ในช่วงปี พ.ศ. 2557-2562. วารสารศาสตร์. 14(3), น. 184-215. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcmag/article/view/250765.
ภาคภูมิ หรรนภา. (2564). การสื่อสารทางการตลาดเพื่อการเมืองของพรรคอนาคตใหม่ ในการเลือกตั้งปี 2562. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต. 17(2), น. 37–52. ค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2569, จาก https://so19.tci-thaijo.org/index.php/SDUGSAJ/article/view/407.
สุภางค์ จันทวานิช. (2549). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Barthes, R. (1972). Mythologies. New York: The Noonday Press.
Çelik, R. (2021). Political communication: A conceptual evaluation. International Journal of Disciplines Economics & Administrative Sciences Studies. 7(33), pp. 713–722. Retrieved February 5, 2026, from http://dx.doi.org/10.26728/ideas.487.
Ceylan, F., & Keskin, B. (2025). The use of music in political communication: A study on the election songs used by ruling and main opposition parties in Türkiye's local administration elections on March 31, 2024. Erciyes İletişim Dergisi. 12(1), pp. 91-114. Retrieved February 5, 2026, from https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1533459.
CNA Correspondent Podcast. (2026). After Thailand's election: Deal-making and coalition-building. Retrieved February 10, 2026, from https://www.youtube.com/watch?v=6N658fwHiXE.
Jitsaeng, K. (2023). The use of social media among Thai youths for political communication. Journal of Current Science and Technology. 10(1), pp. 1-10. Retrieved February 5, 2026, from https://jcsh.rsu.ac.th/volume/10/number/1/article/215.
McNair, B. (2017). An introduction to political communication. (6th ed). Abingdon England: Routledge.
Mogalakwe, M. (2006). The use of documentary research methods in social research. African Sociological Review. 10(1), pp. 221-230. Retrieved February 5, 2026, from https://www.jstor.org/stable/24487630.
OsloMet. (2024). The Politics of Music in Presidential Election Campaigns: Brazil 2018-2022. Retrieved April 1, 2025, from https://www.oslomet.no/en/research/ research-projects/politics-of-music-in-presidential-campaigns-in-brazil.
Papathanassopoulos, S., & Giannouli, I. (2025). Political communication in the age of platforms. Encyclopedia. 5(2), Article 77, from
https://doi.org/10.3390/encyclopedia5020077.
PPTV Online. (2568). เลือกตั้ง 2569 : ภูมิใจไทย เปิดตัวเพลงหาเสียง ดึง "ฮาย อาภาพร" สร้างสีสันเรียกคะแนน. PPTV HD 36. ค้นเมื่อ 26 พฤษภาคม 2026, จาก
https://www.pptvhd36.com/news/การเมือง/264966.
Rice, P. L., & Ezzy, D. (1999). Qualitative research methods: a health focus. Oxford: Oxford University Press.
Scott, J. (1990). A matter of record: Documentary sources in social research. Cambridge, England: Polity Press.
Scott, J. (Ed.). (2006). Documentary research. London: SAGE Publications.
Scott, J. (2012). Music and Politics. UK: Polity Press.
Sianturi, K., & Megasari, A. (2023). The effectiveness of communication messages in politics. International Journal of Social Research. 2(11), pp. 1536–1548. from
https://ijsr.internationaljournallabs.com/index.php/ijsr/article/view/1536.
Street, J. (2003). 'Fight the Power': The politics of music and the music of politics. Government and Opposition. 38(1), pp. 113-130. Retrieved February 5, 2026, from https://doi.org/10.1111/1477-7053.00007.
Taaffe, B. (2004). Young people, music and political participation: From the cultural politics to the political cultures of young people. Honours thesis in Sociology and Anthropology, Faculty of Community Services, Education and Social Sciences, Edith Cowan University.
Thai Publica. (2569). เจาะ 51 พรรคการเมือง ใช้งบประมาณเท่าไหร่ จาก 'นโยบาย' โฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง 2569. ค้นเมื่อ 30 มกราคม 2569, จาก
https://thaipublica.org/2026/01/budget-spending-51-thai-political-parties-election-2026-policies.
The Better. (2569). เรียลวอทช์ แล็ป ชี้ X ครองแชมป์สื่อหาเสียงพรรคการเมือง นโยบายเศรษฐกิจมาแรง 50%. ค้นเมื่อ 12 มกราคม 2569, จาก
https://www.thebetter.co.th/news/news/39384.
The Standard Team. (2569). เลือกตั้ง 2569: กกต. คุมเข้มการหาเสียงออนไลน์ สั่งระงับข้อความและวิดีโอผิดระเบียบฯ รวม 16 เรื่อง พร้อมส่งตำรวจไซเบอร์-ดีอีเอส เอาผิดผู้กระทำฝ่าฝืน. ค้นเมื่อ 23 มกราคม 2569, จาก
https://thestandard.co/election-commission-online-campaign-crackdown.
Vaccari, C., & Valeriani, A. (2021). Outside the bubble: Social media and political participation in western democracies. New York: Oxford University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
