แนวทางการออกแบบเรขศิลป์เพื่อสร้างอัตลักษณ์ชุมชนต้นแบบ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาแนวทางการออกแบบเรขศิลป์เพื่อสร้างอัตลักษณ์ชุมชนต้นแบบสำหรับส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยกำหนดกรณีศึกษาคือชุมชนวัดประยุรวงศ์ ทั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) สร้างอัตลักษณ์ชุมชนต้นแบบ 2) พัฒนาแนวทางการออกแบบเรขศิลป์
อัตลักษณ์ชุมชนต้นแบบ และ 3) พัฒนาสัญลักษณ์ประจำชุมชนเพื่อเป็นแนวทางในการต่อยอดงาน
การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพจาก
การสำรวจภาคสนาม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่มกับผู้นำชุมชน ผู้สูงอายุ ผู้ประกอบการในพื้นที่ ตลอดจนผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบ พร้อมทั้งเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 105 คน ประกอบด้วย ประธานชุมชนหรือตัวแทนชุมชน และผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบจำนวน 5 คน ประชาชน
ในชุมชนจำนวน 50 คน และนักท่องเที่ยวจำนวน 50 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา โดยใช้ค่าเฉลี่ย และร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ชุมชน
วัดประยุรวงศ์เป็นชุมชนเก่าแก่ที่มีรากฐานทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมในย่านกะดีจีน โดยมีวัด
ประยุรวงศาวาสวรวิหารเป็นศูนย์กลางทางสังคมและวัฒนธรรม อัตลักษณ์ของชุมชนสะท้อนผ่านองค์ประกอบ
ทางสถาปัตยกรรม รูปทรง และลวดลายที่มีลักษณะเฉพาะ การพัฒนาแนวทางการออกแบบเรขศิลป์เพื่อสร้างระบบอัตลักษณ์สามารถถ่ายทอดคุณค่าและลักษณะเฉพาะของชุมชนได้อย่างเป็นระบบ ผลการประเมินผลงานออกแบบจากทั้งสามกลุ่มพบว่า ระดับความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
เอกสารอ้างอิง
บรรณานุกรม
ณัฐพงศ์ รักงาม. (2559). แนวคิดอัตลักษณ์ท้องถิ่นภายใต้บริบทการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกา
ภิวัตน์. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 5(2), 62-72.
ไพโรจน์ ธีระประภา. (2562). แวดล้อมคือตัวตน: หลักคิดเพื่อสร้างอัตลักษณ์. ใน ๑๐๐ แรงบันดาลไทย. โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์ จำกัด.
วิมลรัตน์ อิสระธรรมนูญ. (2561). ย่านชุมชนเก่าในกรุงเทพฯ: นิยามและบทบาทในการจัดการมรดกวัฒนธรรมการถอดบทเรียนจากย่านบางลำพู–บ้านพานถม. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2527). การพัฒนามรดกทางวัฒนธรรมในประเทศไทย. ใบลาน, 4(3),
–47.
สุมิตรา ศรีวิบูลย์. (2550). การสร้างแบรนด์เมือง: อีกแง่มุมหนึ่งของการสื่อสารแบรนด์. BU Academic Review, 6(2), 127–134.
Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the value of a brand name. The Free Press.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2009). A framework for marketing management (4th ed.). Pearson/Prentice-Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
