ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในจังหวัดลำปาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผู้สูงอายุมีระดับสุขภาพกายและสุขภาพจิตอยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือแรงจูงใจและความต้องการ ส่วนการสนับสนุนทางสังคมและการเรียนรู้ตลอดชีวิตอยู่ในระดับมาก การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า สุขภาพกายและสุขภาพจิตเป็นตัวทำนายที่มีอิทธิพลสูงที่สุดต่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต (β = 0.522, p < .01) รองลงมาคือ แรงจูงใจและความต้องการ (β = 0.326, p < .01) และ การสนับสนุนทางสังคม (β = 0.115, p < .01) แบบจำลองสามารถอธิบายความแปรปรวนของการเรียนรู้ตลอดชีวิตได้ร้อยละ 17.80 (R² = 0.178)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง. (2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2568, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/mainpage
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.dop.go.th/th/know_detail?id=2521
กองสถิติสังคม สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
กิจปพน ศรีธานี, และคณะ. (2567). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความต้องการการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในตำบลแวงน่า อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารราชพฤกษ์, 18(2), 1–8.
จิตนธี ริชชี่ และ กนกพร สัยยะสิทธิพานิชย์. (2567). ความต้องการการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในเขตภาคเหนือตอนบน. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 33(2), 1–17.
ธนกร สิริสุคันธา, นภาวรรณ เนตรประดิษฐ์ และ พรนภา บุญมา. (2562). การส่งเสริมพัฒนาคุณภาพชีวิตและการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ อำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 2(1), 33–45.
นภสร นีละไพจิตร, นรินทรา จันทศร และ กมลรัตน์ หนูสวี. (2561). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์แบบองค์รวมสำหรับผู้สูงอายุในชนบทไทยด้านการดูแลสุขภาพกาย. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 11(2), 687–702.
พิเชษฐ์ จั่นแก้ว, อุทิศ ดวงผาสุก และ บรรณฑวรรณ หิรัญเคราะห์. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิจัยเพื่อการส่งเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิต, 3(2), 60–71.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2566). เอาชนะภาวะเนือยนิ่งด้วย 7 กิจกรรมทางสังคม สร้างความสุขให้ผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2568, จาก https://thaitgri.org/?p=39066
ศักรินทร์ ชนประชา. (2562). การศึกษาตลอดชีวิต. วารสาร AL-NUR, 14(26), 159–175.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). รายงานการคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553–2583 (ฉบับปรับปรุง).
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สำนักนายกรัฐมนตรี.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Likert, R. (1970). The human organization. New York: McGraw-Hill.
Lovell, R. B. (1980). Adult learning. New York: John Wiley & Sons.
Marsick, V. J., & Watkins, K. E. (1999). Facilitating learning organizations: Making learning count. Hampshire, England: Gower.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
