Factors affecting lifelong learning of the elderly in Lampang Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
learning. The sample comprised 380 elderly participants, and data were collected via questionnaires. Descriptive statistics and multiple regression analysis (Enter method) were employed.
The findings revealed that physical and mental health had the highest mean score, followed by motivation and needs, while social support and lifelong learning were at high levels. The multiple regression analysis indicated that physical and mental health was the strongest predictor of lifelong learning (β = 0.522, p < .01), followed by motivation and needs (β = 0.326, p < .01) and social support (β = 0.115, p < .01).
The regression model explained 17.80% of the variance (R² = 0.178) in lifelong learning among the elderly in Lampang Province.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมการปกครอง. (2567). สถิติประชากรทางการทะเบียนราษฎร. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2568, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/mainpage
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.dop.go.th/th/know_detail?id=2521
กองสถิติสังคม สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
กิจปพน ศรีธานี, และคณะ. (2567). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความต้องการการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในตำบลแวงน่า อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารราชพฤกษ์, 18(2), 1–8.
จิตนธี ริชชี่ และ กนกพร สัยยะสิทธิพานิชย์. (2567). ความต้องการการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในเขตภาคเหนือตอนบน. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 33(2), 1–17.
ธนกร สิริสุคันธา, นภาวรรณ เนตรประดิษฐ์ และ พรนภา บุญมา. (2562). การส่งเสริมพัฒนาคุณภาพชีวิตและการเรียนรู้ตลอดชีวิตของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ อำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 2(1), 33–45.
นภสร นีละไพจิตร, นรินทรา จันทศร และ กมลรัตน์ หนูสวี. (2561). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์แบบองค์รวมสำหรับผู้สูงอายุในชนบทไทยด้านการดูแลสุขภาพกาย. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 11(2), 687–702.
พิเชษฐ์ จั่นแก้ว, อุทิศ ดวงผาสุก และ บรรณฑวรรณ หิรัญเคราะห์. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิจัยเพื่อการส่งเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิต, 3(2), 60–71.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2566). เอาชนะภาวะเนือยนิ่งด้วย 7 กิจกรรมทางสังคม สร้างความสุขให้ผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2568, จาก https://thaitgri.org/?p=39066
ศักรินทร์ ชนประชา. (2562). การศึกษาตลอดชีวิต. วารสาร AL-NUR, 14(26), 159–175.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). รายงานการคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553–2583 (ฉบับปรับปรุง).
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สำนักนายกรัฐมนตรี.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Likert, R. (1970). The human organization. New York: McGraw-Hill.
Lovell, R. B. (1980). Adult learning. New York: John Wiley & Sons.
Marsick, V. J., & Watkins, K. E. (1999). Facilitating learning organizations: Making learning count. Hampshire, England: Gower.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
