การออกแบบชุดกิจกรรมการเรียนรู้รำวงมาตรฐานรายวิชานาฏศิลป์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐาน

Article Sidebar

pdf
เผยแพร่แล้ว: มิ.ย. 29, 2025
คำสำคัญ:
ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ รำวงมาตรฐาน การจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐาน

Main Article Content

สิทธิโชค นามวงศ์
มหาวิทยาลัยขอนแก่น
อรอนงค์ ฤทธิ์ฤาชัย
มหาวิทยาลัยขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง รำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐาน ให้นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าร้อยละ 70 และมีจำนวนนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 ขึ้นไป 2. ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้และการจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 27 คน ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) โดยใช้วิธีการจับสลาก เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ในรายวิชานาฏศิลป์ 1 จำนวน 5 แผน เวลา 10 ชั่วโมง 2) แบบทดสอบวัดความรู้ความเข้าใจหลังเรียน จำนวน 1 ชุด แบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ 3) แบบประเมินทักษะปฏิบัติท่ารำ เพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนรู้ด้านความสามารถในการแสดงนาฏศิลป์ไทย และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจแบบมาตราส่วนประมาณค่า ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติพื้นฐานได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 
1. ผลการออกแบบชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง รำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด 
2. ผลการจัดการเรียนรู้ เรื่อง รำวงมาตรฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐาน พบว่านักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 85.93 และคะแนนเฉลี่ยทักษะการปฏิบัติท่ารำ คิดเป็นร้อยละ 86.11 และมีจำนวนนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ทั้งหมด 27 คน คิดเป็นร้อยละ 100 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 
3. ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้และการจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐานอยู่ในระดับมากที่สุด 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นามวงศ์ ส., & ฤทธิ์ฤาชัย อ. . (2025). การออกแบบชุดกิจกรรมการเรียนรู้รำวงมาตรฐานรายวิชานาฏศิลป์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเกมเป็นฐาน. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 12(2), 117–132. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/275950
ฉบับ
ปีที่ 12 ฉบับที่ 2 (2025): เมษายน - มิถุนายน 2568
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
Creative Commons License

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กัญญารัตน์ พงศ์กัมปนาท. (2564). กระบวนการฟื้นฟูศิลปะการแสดงพื้นบ้าน. วารสารสถานบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 22(2), 10-18. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/246174

จิตติพล อาพร และคณะ. (2564). การพัฒนาสื่อเทคโนโลยีความจริงเสริม (AR BOOK) เรื่อง วิวัฒนาการนาฏศิลป์การละครไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ. 5(2), 136-147. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Patanasilpa/article/view/261390

ชมภูนาฏ ชมภูพันธ์ และคณะ. (2563). การพัฒนาสื่อมัลติมีเดียเพื่อการเรียนรู้ เรื่อง แม่บทอีสานเพื่อการสร้างสรรค์ผลงานนาฏศิลป์พื้นเมือง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 17(3), 90-98. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/yru_human/article/view/252490

ชาคริต หว่างชูเชื้อ, และ สิริพัชร เจษฎาวิโรจน์. (2564). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชานาฏศิลป์ เรื่อง รำวงมาตรฐานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนผ่องพลอยอนุสรณ์ที่สอนโดยใช้ชุดกิจการสอนกับการสอนปกติ. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น,

(5), 120 - 130. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmli/article/view/258612/174647

ทรงธรรม สุขยานี, กัณฑิมา เนียมโภคะ, และ มุทิตา หวังคิด. (2566). การพัฒนาสื่อการสอนการเต้นโขนประกอบคำพากย์ด้วยเทคโนโลยีเสมือนจริง AR สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 วารสารทางการศึกษา พัฒนาเทคนิคศึกษา สำนักพัฒนาเทคนิคศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี

พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 35(126), 45-52. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/jted/article/view/2362

บุญชม ศรีสะอาด. (2543). การวิจัยเบื้องตน. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปจุติมา มั่นอ่ำ, รุจโรจน์ แก้วอุไร, และ สุณี บุญพิทักษ์. (2553). การพัฒนาชุดการสอนแบบมัลติมีเดีย เพื่อฝึกการแสดงออกทางนาฏศิลป์อย่างสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 3. สักทอง: วารสารการวิจัย สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 168-178. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/8028

ภาณุรัชต์ บุญส่ง. (2560). การดำรงอยู่ของนาฏศิลป์ไทยในยุคประเทศไทย 4.0. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 5(1), 107-116. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/94967

ยุทธศาสตร์ชตาติ 20 ปี. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ.2561-2580. ราชกิจจานุเบกษา, 1-71.

โรงเรียนนาวังศึกษาวิช. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา โรงเรียนนาวังศึกษาวิช สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู.

ศิริเสน่ห์ หอมนาน. (2563). การพัฒนาชุดการเรียนรู้ เรื่อง นาฏยศัพท์และภาษาท่านาฏศิลป์ไทย สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.). 23(2), 76-88. https://so05.tcithaijo.org/index.php/hspbruacthjournal/article/view/256739

สุขสันติ แวงวรรณ. (2565). นวัตกรรมสื่อการศึกษารูปแบบโปรแกรมประยุกต์ (แอปพลิเคชั่น) กระบวนการเล่นโขนตัวพระ ชุด ตั้งพลับพลา. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 23(2), 120-148. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/

view/254681

หยาดพิรุณ พวงสุวรรณ. (2558). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ทักษะพื้นฐานและการฝึกหัดการแสดงนาฏศิลป์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏ

รำไพพรรณี. https://etheses.rbru.ac.th/showthesis.php?theid=165&group=19

องค์วรา ศรีจันทร์, กิตติกรณ์ นพอุดมพันธุ์ และ สุรีรัตน์ จีนพงษ์. (2566). การพัฒนาสื่อการเรียนรู้เพื่อเสริมทักษะครูนาฏศิลป์ที่จบไม่ตรงสายตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(8), 238-250.

https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmli/article/view/264532

Aderele, S.O., Odewumi, M.O., and Adelokun, A.K. (2017). Using Developed Video Instructional Package to Teach Creative Arts - Drama in Junior Secondary Schools in Ondo, Nigeria. Journal of Resourcefulness and Distinction, 14(1), 1-14. https://

shorturl.at/WG8wp

Bloom Benjamin S., et al. 1956. Taxonomy of Educational Objectives. New York : David Mckay Company.

Cecilia, T. (2022). Experiencing Leisure Kits in Relation to Art Education: A Research Creation Project. Degree of Masters of Arts (Art Education) at Concordia University. Montreal, Quebec: Canada. https://shorturl.at/2UG0W

Isyaka, B. and Olubunm, O.M. (2020). Effect of i-learning and Video Instructional Learning Packages on the Students’Acquisition of Sculpture skills. 13, 24-30. https://shorturl.asia/VFzpl

Noor, R.M., et al. (2022). Learning Visual Arts Language for Level One Students through Game-Based Learning Kit. Journal of Learning and Educational Policy. 2(4), 1-8. https://journal.hmjournals.com/index.php/JLEP/article/view/670/1491

Reyes, J. T. and Ofrin, D. D. (2023). Developed Culture – Based Instructional Guide in Teaching Festival Dance. International Journal of Innovative Science and Research Technology. 8(6), 3220-3227. https://www.scribd.com/document/659908003/

Developed-Culture-Based-Instructional-Guide-in-Teaching-Festival-Dance?utm_source=bidwise.com