ศึกษาการดำเนินชีวิตตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในสถานการณ์การแพร่ระบาด โรคโคโรน่าไวรัส (โควิด-19) ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ตำบลห้วยบ่อซืน อำเภอปากชม จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม โดยมีค่าความเชื่อมั่นทั้งสองฉบับ เท่ากับ 0.846 และ 0.878 และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1) วิธีการดำเนินชีวิตในการป้องกันโรคโควิด-19 ของ อสม. โดยรวมและรายด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ด้านความรู้มีค่าเฉลี่ยสูงสุด
2) การดำเนินชีวิตตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในช่วงเวลาการแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ของ อสม. โดยรวมและรายด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ด้านความรู้ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 มีค่าเฉลี่ยสูงสุด3) แนวทางในการดำเนินชีวิตตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ในช่วงเวลาการแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ของ อสม. สรุปจากการสัมภาษณ์ ดังนี้ (1) อสม.ควรเป็นผู้มีความรู้ มีความสามารถในการจัดทำสารสนเทศรู้จักใช้วิจารณญาณในชุมชน (2) อสม. ควรเป็นผู้มีระเบียบวินัย สามารถควบคุมอารมณ์และพฤติกรรมของตนเองให้อยู่ในแบบแผน รู้และเข้าใจความแตกต่างของบุคคล (3) อสม. ควรเป็นผู้มีจิตมุ่งมั่นในการปฏิบัติงานตามหน้าที่เต็มศักยภาพของตน ผลการทดสอบสมมติฐานทางสถิติ พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างสัปปุริสธรรม 7 กับ ทฤษฎี KAP เป็นไปทางบวกและทิศทางเดียวกันในระดับปานกลาง มีค่า r เท่ากับ 0.676 มีค่า Sig เท่ากับ 0.00
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กองสนับสนุนสุขภาพภาคประชาชน. (2564). รายชื่อ อสม. ที่อยู่ในฐานข้อมูล ปี 2564. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2565, จาก https://www.thaiphc.net
กองสนับสนุนสุขภาพภาคประชาชน. (2565). หลักสูตรฝึกอบรม มาตรฐานอาสาสมัครสาธารณสุข (อสม.) ปีพุทธศักราช 2550 กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2565, จาก http://www.bkpho.moph.go.th
กาญจนา ปัญญาธร และคณะ. (2565). ความรู้ ความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันโรคโควิด-19 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลเชียงพิณ อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 30(1), 1-11.
กิตติพร เนาว์สุวรรณ และคณะ (2563) ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความรุนแรงของโรคต่อบทบาทการดำเนินงานควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในชุมชนของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ในประเทศไทย. วารสารสถาบันบำราศนราดูร, 14(2), 92-103.
คู่มือแนะนำสำหรับ อสม. (2565). ในการเคาะประตูเยี่ยมบ้านเพื่อสังเกตอาการโควิด-19 โดย สสส. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2565, จาก http://www.resourcecenter.thaihealth.or.th
จารุณี จันทร์เปล่ง และ สุรภา เดียขุนทด. (2565). การศึกษาความรู้ ทัศนคติและพฤติกรรมในการป้องกันควบคุมโรคโควิด 19 ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 7(1),15-33.
ปัณณพัฒน์ แสงศรีเรือง และ ธัญญารัตน์ ธีรหิรัญวัฒน์. (2565). รายงานสถานการณ์โรคโควิด-19 ในจังหวัดเลย, ศูนย์ปฏิบัติการฉุกเฉินด้านการแพทย์และสาธารณสุขจังหวัดเลย, สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ #NNT#ILOVETHAILAND. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2565, จาก https:// thainews.prd.go.th/th/news/detail/
พระปลัดธีรภัทร์ นาถสีโล. (2564). สัปปุริสธรรมกับการบริหารจัดการตนเองในยุคโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(6), 123-135.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฏกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระนครศรีอยุธยา: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศุภัคชญา ภวังค์คะรัต. (2563). การศึกษาสถานการณ์การเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในชุมชน โดยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. (รายงานการวิจัย) กองสนับสนุนสุขภาพภาคประชาชน กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข จังหวัดนนทบุรี. นนทบุรี: กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข.
สุพิชญา วงศ์วาสนา. (2564). ปัจจัยผลกระทบทางลบจาก COVID-19 ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของพนักงานฝ่ายการโดยสารกรณีศึกษา บริษัท บางกอกไฟลท์เซอร์วิส เซส จำกัด (BFS). วารสารรัชตภาคย์, 15(39), 15-30.
