การพัฒนากลุ่มวิสาหกิจชุมชนในด้านประกอบการ SME ขนาดย่อย โดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ตำบลบึงพระ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหาร ระดับปัญหา การมีส่วนร่วมในการจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชนและวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนากลุ่มวิสาหกิจชุมชน โดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เป็นการวิจัยวิจัยแบบผสม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มประชาชนตำบลบึงพระ จำนวน 120 คน กลุ่มผู้นำชุมชน จำนวน 10 คน และกลุ่มเจ้าหน้าที่ของภาครัฐและภาคเอกชน จำนวน 10 คน รวม 140 คน โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงสำรวจ การสนทนากลุ่ม และการสัมภาษณ์เชิงลึก
ผลการวิจัยพบว่า
1. การบริหารและระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชนของชุมชน พบว่า 1) ทุนทางสังคม ด้านการสร้างการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนนำมาซึ่งความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนมากที่สุด รองลงมา คือ มีการใช้ประโยชน์จากทุนทางสังคมร่วมกัน 2) การตลาดเชิงสร้างสรรค์มากที่สุด คือ การสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นและน้อยที่สุด คือ การพัฒนาและออกแบบผลิตภัณฑ์ โดยใช้ความคิดสร้างสรรค์ของคนในชุมชน 3) ศักยภาพเครือข่ายทางสังคมที่มากที่สุด คือ การสร้างทัศนคติที่ดีต่อการเข้าร่วมเครือข่ายทางสังคมและมีเครือข่ายมีขวัญและกำลังใจเจตนารมณ์ร่วมกัน และน้อยที่สุด คือ ความร่วมมือของเครือข่ายต่าง ๆ ส่งผลต่อความสำเร็จในองค์กรชุมชน
4) กระบวนการพัฒนาสูงที่สุด คือ การสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมในการทำงานร่วมกัน และน้อยที่สุด คือ การสำรวจทุนทางสังคม และทรัพยากรชุมชน มีการรับฟังข้อเสนอแนะ และความต้องการของชุมชน
2. ระดับปัญหาและการมีส่วนร่วมในการพัฒนาวิสาหกิจชุมชน พบปัญหาด้านการผลิตของวิสาหกิจชุมชนสมุนไพร คือ ขาดวัตถุดิบ ขาดเครื่องมือการผลิตที่ทันสมัย และไม่มีทักษะในการผลิตวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตมีคุณภาพไม่สม่ำเสมอ
3. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนากลุ่มวิสาหกิจชุมชน โดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ คือ การพัฒนาโครงการการส่งเสริมการขายและขยายช่องทางการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์วิสาหกิจชุมชน การจัดหาเครื่องจักรทันสมัย จัดตั้งศูนย์ทดสอบและรับรองมาตรฐานคุณภาพผลิตภัณฑ์ พัฒนาการรวมกลุ่มเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนสู่ความยั่งยืน การเสริมสร้างผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนรายใหม่ การจัดงานแสดงสินค้าผลิตภัณฑ์วิสาหกิจชุมชนสมุนไพร ตำบลบึงพระ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2551). เอกสารการสอนชุดวิชา การสื่อสารกับการพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ขวัญเชิญ ภาคฐิน. (2546). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จของการประกอบการอุตสาหกรรมอาหารขนาดกลางและขนาดย่อม. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เจษฎาภรณ์ บุญรัตถพันธ์. (2561). ภาวะผู้นำ. สืบคันเมื่อ 29 สิงหาคม 2561, จาก https://www.gotoknow.org/posts/389367
ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2527). ระบบราชการกับการมีส่วนร่วมของชุมชน : พิจารณาในแง่มหภาคในการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษานโยบายสาธารณสุขมหาวิทยาลัยมหิดล.
ณพศิษฎ์ จักรพิทักษ์. (2552). ทฤษฏีการจัดการความรู้. กรุงเทพฯ: บริษัท ธนาเพรส จำกัด.
ณรงค์ฤทธิ์ อินทนาม. (2553). การพัฒนาหลักเทียบสำหรับการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพในโรงเรียน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงเดือน สมวัฒนศักดิ์. (2548). เอกสารวิชาการเรื่องวิสาหกิจชุมชน.สำนักส่งเสริมและพัฒนาการเกษตร เขตที่ 1. ชัยนาท: กรมส่งเสริมการเกษตร.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2548). ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการ Management Information Systems. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วรลักษณ์ ชูกำเนิด และคณะ. (2557). รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครูสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บริบทโรงเรียนในประเทศไทย. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 12(2), 123-134.
สมแก้ว รุ่งเลิศเกรียงไร และคณะ. (2550). คุณลักษณะผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จในภาคใต้ภาคอุตสาหกรรม. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 2(1), 25-35.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
อุมาพร กาญจนคลอด. (2550). บทบาทหน่วยงานภาครัฐในการสนับสนุนวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดนครศรีธรรมราช. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Argyris and Schon. (1978). Organizational learning: A theory of action perspective. Reading. MA: Addison-Wesley.
insecurity. (2003). New York: Teachers College Press.
Kotter. J. P. & Cohen. (2002). The heart of change: Real-life stories of how people change their organizations. Boston: Harvard Business School Press.
Little. J. W. (1997). Excellence in professional development and professional community. Washington. D.C.: Office of Educational Research and Improvement.
Louis. K. S.. & Kruse. S. D.. (1995). Professional and community: Perspectives on reforming urban schools. Thousand Oaks. CA: Corwin Press.
Melanie. A. Apel,. (2000).Careers in Information Technology. New York: The Rosen Publishing Group. Inc.
Michael Polanyi and Ikujiro Nonaka. แนวคิด KM ของ Michael Polanyi และ Ikujiro Nonaka. สืบคันเมื่อ 29 กรกฎาคม 2563, จาก https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post/km-michael polanyi-ikujiro-nonaka
Paul Bredeson. (2003). The APC Summer Institute. 2003 : A two-day workshop with Professor Paul Bredeson.University of Wisconsin – Madison.
Reichstetter. R. Defining a Professional Learning Community a Lliterature Review. E and R Report. Wake Country, 20.
