การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหินลาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาตำบลขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหินลาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น และเพื่อเปรียบเทียบการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาตำบล จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษาสูงสุด อาชีพ และรายได้ต่อเดือน กลุ่มตัวอย่างในการศึกษา ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปในตำบลวังหินลาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น จำนวน 376 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ (Freguency) และร้อยละ (Percentage)
ผลการวิจัย พบว่า จากกลุ่มประชากรตัวอย่างที่ศึกษา จำนวน 376 คน เป็นเพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 50.53 ส่วนใหญ่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 40.96 มีระดับการศึกษาระดับประถมศึกษา คิดเป็นร้อยละ 59.57 อาชีพเกษตรกร คิดเป็นร้อยละ 57.98 รายได้ต่อเดือนระหว่าง 5,000 – 10,000 บาท คิดเป็นร้อยละ 52.93 การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาตำบลขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหินลาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ในภาพรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการร่วมคิดและตัดสินใจ ด้านการดำเนินการ อยู่ในระดับมาก ด้านการติดตามและประเมินผล อยู่ในระดับน้อย ผลการวิจัย พบว่า ประชาชนที่มีเพศ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษาและรายได้ต่างกัน การมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนพัฒนาตำบลขององค์การบริหารส่วนตำบลวังหินลาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น โดยรวมไม่แตกต่างกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรุงเทพมหานคร : กระทรวงมหาดไทย.
การปกครองกรม. (2543). คู่มือการปฏิบัติงานการจัดทําแผนพัฒนาองค์การบริหารส่วน
ตําบล. กรุงเทพมหานคร : อาสารักษาดินแดน.
เกศินี พรหมตัน. (2550). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทําแผนพัฒนา 3 ปี ของ
เทศบาลตําบลแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่. การค้นคว้าแบบอิสระปริญญารัฐ
ประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง. (2525). การระดมประชาชนเพื่อการพัฒนาชนบท. กรุงเทพมหานคร :
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทนงศักดิ์ คุ้มไข่น้ํา. (2540). หลักการพัฒนาชุมชน. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สมบูรณ์ สุขสําราญ. (2545). การปกครองส่วนท้องถิ่นและการกระจายอํานาจ. วารสารราช
บัณฑิตสถาน. 27. (2).342