The Development of Active Citizen Competency Using Service Learning and THINK–PAIR–SQUARE Technique in S32101 Social Studies of Grade 11 Students
Main Article Content
Abstract
included: 1) experimental tools such as lesson plans incorporating Service Learning and the think-pair-square technique; 2) reflection tools such as learning activity logs,
observation forms, student interviews, active citizen Competency assessment forms, and formative tests; and 3) evaluation tools such as achievement tests. Data were analyzed using mean, standard deviation, and percentage.
The results revealed that:
1) Regarding strong citizenship competency, 12 students (75.00%) met the criterion, with the class average score of 24.69, corresponding to the “competent” level, which met the established criterion.
2) Regarding academic achievement, 12 students (75.00%) met the criterion, with the class average score of 21.25, equivalent to 70.83%, which met the established criterion.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมสุขภาพจิต. (2561). ไทยอันดับ 2 “เด็กรังแกกันในโรงเรียน” พบเหยื่อปีละ 6 แสนคน. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2567, จาก https://dmh.go.th
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
งานวัดผล โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ขอนแก่น. (2566). รายงานผลการเรียนเฉลี่ยรายวิชาสังคมศึกษา ปีการศึกษา 2566. ขอนแก่น: ฝ่ายวิชาการ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ขอนแก่น.
นาอีม บินอิบรอเฮง. (2563). การใช้เทคนิคแผนผังความคิดร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อนคู่คิดสี่สหาย เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ เรื่อง ความสัมพันธ์และฟังก์ชัน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดปัตตานี. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
เพ็ญนภา วันศรี. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการรับใช้สังคมที่เสริมสร้างจิตสาธารณะของ นักเรียนชุมนุมจิตสาธารณะ (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
ภาสุดา ภาคาผล. (2556). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานในวิชาสังคมศึกษาโดยใช้กิจกรรมการบริการสังคมที่มีต่อมโนทัศน์และพฤติกรรมจิตสาธารณะของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
มนตา ตุลย์เมธาการ. (2561). การพัฒนาภาวะผู้นำครูของนิสิตการศึกษาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โดยใช้โปรแกรมการเรียนรู้ด้วยการรับใช้สังคม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(1), 133–141.
ยอดแก้ว แก้วมหิงสา. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้สุขศึกษาตามแนวคิดการรับใช้สังคมและการสะท้อนคิดเพื่อพัฒนาความฉลาดทางสังคมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
วิภาสิทธิ์ หิรัญรัตน์. (2557). การศึกษาเปรียบเทียบการเรียนแบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคสแต็ดระหว่างห้องเรียนเสมือนแบบปกติกับห้องเรียนเสมือนที่มีการช่วยเสริมศักยภาพทางการเรียนในรายวิชาภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี).
ศุภวดี มีเพียร. (2559). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมตามแนวคิดการเรียนรู้ของผู้ใหญ่และการเรียนรู้โดยการรับใช้สังคมเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกสาธารณะสำหรับทหารกองประจำการกองทัพไทย. (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). กรอบหลักสูตรสมรรถนะหลัก 6 ด้าน. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2567, จาก https://cbethailand.com
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). สมรรถนะการเป็นพลเมืองที่เข้มแข็ง. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2567, จาก https://cbethailand.com
สุริยา บุดดี และ รุ่งทิวา กองสอน. (2566). การเสริมสร้างทักษะการแก้ปัญหาด้วยรูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้ด้วยการรับใช้สังคมร่วมกับการใช้ปัญหาเป็นฐานสำหรับนักเรียนในพื้นที่เสี่ยงภัยด้านสิ่งแวดล้อม. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(2).
Devi, R. (2017). Using think-pair-square-share strategy to improve student’s speaking ability for Indonesian senior high school students. Journal of Applied Linguistics and Literature, 2(1).
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Victoria: Deakin University