The Role of Social Studies Teachers in Developing Competence in the Digital Age

Authors

  • Phramaha Kaweephat Thitasopano (Yarangsi) Mahachulalongkornrajvidhayalaya University, Thailand
  • Phra Danchai Suriyawungso (Suriyawong) Mahachulalongkornrajvidhayalaya University, Thailand
  • Sasinee Phongsri Mahachulalongkornrajvidhayalaya University, Thailand
  • Atimed Doung-ngren Mahachulalongkornrajvidhayalaya University, Thailand
  • Phramaha Aphipong Phuriwattano (Khamhongsa) Mahachulalongkornrajvidhayalaya University, Thailand
  • Phramaha Yothin Mahaviro (Massuk) Mahamakut Buddhist University Srithammasokkaraj Campus, Thailand

Keywords:

Teacher role, Social teacher, Competency development, Digital age

Abstract

 

Today, information and communication technology plays an important role in our lives.  Teachers, therefore, need to change their thinking and teaching methods to develop students with sufficient skills to live in the era facing with rapid changing things timely and happily.  The teachers of social studies have an important role in developing students’ digital competencies by being a model in using digital techno logy and supporting learning opportunities, the development of interactive learning skills, learning together and independent learning for students. Therefore the teacher’s competency in this digital age focuses on developing teachers, professors  and educational personnel to have knowledge and understanding in the use of information and communication technology. In organizing teaching and learning to be consistent with the learning context the students are provided opportunities to participate in the teaching and learning processes so that they develop skills such as thinking skills, creative thinking including evaluating and assessing the learning outcomes and creative use of online society.   This will help teachers have the capacity to organize learning that encourages students to have various skills.  The objectives of this article are:  1,  to enable teachers to learn digital and solve problems with digital tools.  2,  to be consciously aware of society in the digital age. Therefore,  it is necessarily in line with the context of the social needs in the digital age efficiently and effectively.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กณิชชา ศิริศักดิ์ และดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ. (2563). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัล สำหรับครู, An Online Journal of Education, 15(2), 1-11.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายและจุดเน้นของกระทรวง ศึกษาธิการ ปีงบประมาณ 2464. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562 (2562, 20 มีนาคม). ราชกิจานุเบกษา. เล่มที่ 136 ตอนพิเศษ 68 ง, หน้า 18-20.

จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2556). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: วี.พริ้นท์.

จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2566). สมรรถนะดิจิทัล: ทักษะเพื่อการเรียนรู้อย่างยั่งยืนตามเป้าหมายของการประชุมเอเปคด้านการศึกษา 2022. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, ปีที่ 18, (24), 70-85.

ธงชัย สมบูรณ์. (2565). แก่นความเป็นครูมืออาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธารารัตน์ มาลัยเถาว์. (2561). ความเป็นครูมืออาชีพ. พะเยา: โรงพิมพ์เจริญอักษร.

นภัสสร ปราบปัญจะ, บทที่ 3 การออกแบบการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล, 2017, 6 March retrieved 2024, 10 january from https://fernnapassorn088.wordpress.com/2017/03/06/บทที่-3-การออกแบบการเรีย/

นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 47 ก, น. 5 – 6.

บรรจง ลาวะลี. (2560). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคไร้พรมแดน. Academic Journal of Mahamakut Buddhist University Roi Et Campus, 6(2), 205-211.

พระมหาโยธิน มหาวีโร (มาศสุข). (2564). กลยุทธ์การสอนสังคมศึกษาในบริบทยุคเศรษฐกิจดิจิทัล, วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 6(3), 89-104.

พระราชบัญญัติการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจานุเบกษา เล่ม 134 ตอน 30, ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2567. แหล่งที่มา: http://www.ratchakitcha.soc.go.th.

รัชนีวรรณ วนิชย์ถนอม. (2548). การปรับใช้สมรรถนะในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. วารสารข้าราชการ, ปีที่ 50, (2), หน้า 10-24.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2564). สมรรถนะดิจิทัล: Digital Competency. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2548). การปรับใช้สมรรถนะในการบริหารทรัพยากรมนุษย์.กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2562). “ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา,”วารสารทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. 1: 4 - 10.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562). กฎหมายที่เกี่ยวข้อง ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562 สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2567. ที่มา: https://www.ksp.or.th/laws/

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2564). พลังครูไทยวิถีใหม่ฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล. หนังสือวันครู. 16 มกราคม 2564. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

แสงสุรีย์ ทองขาว และคณะ. (2566). บทบาทครูไทยกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการศึกษา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, ปีที่ 8, (2), 130-144.

Agnes Kukulska-Hulme and John Traxler, 2013, “Design principles for mobile learning”, Rethinking Pedagogy for a Digital Age: Designing for 21st, Century Learning, Edition: 2nd, Publisher: Routledge Editors: Helen Beetham, Rhona Sharpe, pp. 244–257.

Beetham H. and Sharpe, R., 2013, สมรรถนะทางดิจิทัลและสารสนเทศ, ที่พัฒนาโดย มหาวิทยาลัยอ๊อกฟอร์ด บรุ๊ค ชื่อ สโคนัล เซเว่น พิลลาร์ (SCONUL’s Seven Pillars), หน้า 295.

Downloads

Published

2024-07-18

How to Cite

Thitasopano (Yarangsi), P. K., Suriyawungso (Suriyawong), P. D. ., Phongsri, S., Doung-ngren, A., Phuriwattano (Khamhongsa), P. A., & Mahaviro (Massuk), P. Y. . (2024). The Role of Social Studies Teachers in Developing Competence in the Digital Age. Journal of Chaiyaphum Review, 7(2), 85–97. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcr/article/view/270623