THE CONCEPT OF MANGALA (BLESSING) IN BUDDHIST PHILOSOPHY

Abstract

เชิงนามธรรม

บทความทางวิชาการนี้ สรุปได้ว่า มงคลเกิดจากการประพฤติปฏิบัติตนมีกายสุจริต การเว้นจากการฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติผิดทางวาจา การไม่พูดปด พูดหยาบคาย ไม่ช่างพูด ถึงจิตใจ ไม่โลภอยากได้ของผู้อื่น ความพยาบาทความคิดที่ถูกต้อง หลักปฏิบัติที่ก่อให้เกิดมงคลในพุทธปรัชญา คือ ไม่คบคนชั่ว คบคนดี ควรบูชาบุคคลที่ควรบูชา อยู่ในที่ๆ เหมาะสม มีบุญในชาติที่แล้ว ตั้งตน ในทางที่ชอบ แก่เร็ว เป็นปราชญ์ มีศิล มีวินัย วาจาสุภาษิต ดูแลพ่อแม่ ดูแลลูก ดูแลเมีย ทำงานไม่ขาดสาย ให้ทาน ปฏิบัติธรรม ญาติ พี่น้อง ทำงานไม่มีโทษ งดเว้นอบายมุข สมาธิจากการดื่มสุรา. ไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย มีสัมมาคารวะ สันโดษ กตัญญู ฟังธรรมตามกาลเทศะ มีความอดทน เป็นผู้ว่าง่าย เห็นพระดี พูดธรรมตามกาล ปฏิบัติ ประพฤติพรหมจรรย์ เห็นอริยสัจ ตรัสรู้ พระนิพพาน มีจิตไม่หวั่นไหวในโลก มีใจไม่เศร้าโศก มีจิตปราศจากมลทิน มีจิตปราศจากกิเลสทั้งปวง สำหรับฆราวาสทั่วไปก็สามารถนำไปศึกษาให้เข้าใจได้ เข้าถึงแก่นธรรมแล้วพัฒนาให้เกิดขึ้นภายในตนเพื่อเป็นเครื่องมือในการมองโลกตามความเป็นจริงของโลก สนทนาธรรมตามกาลเทศะ ประพฤติพรหมจรรย์ เห็นอริยสัจ ตรัสรู้พระนิพพาน มีจิตไม่หวั่นไหวในโลก มีใจไม่เศร้าโศก มีจิตปราศจากมลทิน สำหรับฆราวาสทั่วไปก็สามารถนำไปศึกษาให้เข้าใจได้ เข้าถึงแก่นธรรมแล้วพัฒนาให้เกิดขึ้นภายในตนเพื่อเป็นเครื่องมือในการมองโลกตามความเป็นจริงของโลก สนทนาธรรมตามกาลเทศะ ประพฤติพรหมจรรย์ เห็นอริยสัจ ตรัสรู้พระนิพพาน มีจิตไม่หวั่นไหวในโลก มีใจไม่เศร้าโศก มีจิตปราศจากมลทิน สำหรับฆราวาสทั่วไปก็สามารถนำไปศึกษาให้เข้าใจได้ เข้าถึงแก่นธรรมแล้วพัฒนาให้เกิดขึ้นภายในตนเพื่อเป็นเครื่องมือในการมองโลกตามความเป็นจริงของโลก