Best Practice พุทธนวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล

ผู้แต่ง

  • พระมหาศรีรัตน์ สิริรตโน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี
  • บรรยวัสถ์ ฝางคำ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี
  • นฤมล ดวงแสง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี

คำสำคัญ:

พุทธนวัตกรรม, แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ, การบริหารสถานศึกษา, พรหมวิหาร 4, ประสิทธิผลสถานศึกษา

บทคัดย่อ

 

บทความวิจัยเรื่อง “Best Practice พุทธนวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล” มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศด้านการบริหารสถานศึกษาเชิงพุทธของ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี 2) เพื่อสังเคราะห์พุทธนวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผลตามกรอบตัวบ่งชี้การประกันคุณภาพการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตอุบลราชธานี และ3)บริหารสถานศึกษา เพื่อสร้างรูปแบบการบริหารที่บูรณาการหลักพุทธธรรมเข้ากับแนวคิดการบริหารสมัยใหม่  การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาที่มีประสบการณ์ด้านการบริหารสถานศึกษาที่ประสบความสำเร็จ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้และแนวปฏิบัติที่เป็นระบบและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง

ผลการศึกษาพบว่า แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศด้านพุทธนวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 5 ประการ ได้แก่ (1) ความเป็นมืออาชีพของผู้บริหารที่ยึดหลักคุณธรรมและจริยธรรมเป็นฐาน (2) ประสิทธิภาพการบริหารจัดการศึกษาที่เชื่อมโยงนโยบาย แผนงาน และการปฏิบัติอย่างเป็นระบบ (3) วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งเสริมความสามัคคี ความไว้วางใจ และการเรียนรู้ร่วมกัน (4) การมีส่วนร่วมของผู้บริหาร บุคลากร และผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการตัดสินใจและพัฒนาสถานศึกษา และ (5) การนิเทศภายในอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง ภายใต้การบูรณาการหลักพรหมวิหาร 4 ได้แก่ เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา ซึ่งทำให้การบริหารมีความสมดุลทั้งด้านประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และคุณค่าทางจิตใจ ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าพุทธนวัตกรรมการบริหารดังกล่าวสามารถเสริมสร้างคุณภาพการศึกษา ความเข้มแข็งขององค์กร และความยั่งยืนของสถานศึกษาได้อย่างเหมาะสมกับบริบทสังคมร่วมสมัย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ, ๒๕๖๐.

จิณณวัตร ปะโคทัง, รศ.ดร. ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา. อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท, ๒๕๖๐.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. ๘๐ นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. พิมพ์ครั้งที่ ๗. นนทบุรี: พีบาลาซ์ดีไซด์แอนด์ปริ้นติ้ง, ๒๕๖๒.

ธร สุนทรายุทธ. การบริหารจัดการเชิงปฏิรูป: ทฤษฎี วิจัย และปฏิบัติทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เนติกุลการพิมพ์, ๒๕๖๒.

บุญชม ศรีสะอาด. การบริหารองค์การทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น, ๒๕๖๑.

ปัญญานันทภิกขุ (ปั่น ปญฺญานนฺโท). หน้าที่ของคน (ฉบับสมบูรณ์). กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา, ๒๕๖๑.

ประยุทธ์ หลงสมบูรณ์. พจนานุกรมมคธ–ไทย. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร, ๒๕๖๕.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). การบริหารงานอย่างมีคุณธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธวิธีในการสอน. กรุงเทพมหานคร: ผลิธรรม, ๒๕๖๐.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ ๑๖. กรุงเทพมหานคร: เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์, ๒๕๖๐.

ภารดี อนันต์นาวี. หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ ๓. ชลบุรี: มนตรี, ๒๕๖๓.

รุ่ง แก้วแดง. การบริหารองค์การทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๐.

รุ่ง แก้วแดง และ ชัยณรงค์ สุวรรณสาร. การบริหารองค์การทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๑.

ราชบัณฑิตสถาน. พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ–ไทย. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตสถาน, ๒๕๖๐.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. แนวทางการจัดการความรู้และ Best Practice ในองค์กรภาครัฐ. กรุงเทพมหานคร: ก.พ.ร., ๒๕๖๑.

สุภางค์ จันทวานิช. สังคมวิทยาองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๒.

สุกัญญา แช่มช้อย. การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๐.

สันติ บุญภิรมย์. หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ไทยร่มเกล้า, ๒๕๖๒.

(๒) ดุษฎีนิพนธ์/วิทยานิพนธ์/สารนิพนธ์:

ณัฎฐณิชา ไตรเทวีเธียรกุล. “การบริหารสถานศึกษาตามหลักพรหมวิหาร ๔ ในโรงเรียนมัธยมศึกษานครเวียงจันทร์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.” สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๖๖.

ฐิดาภา จันปุ่ม. “การศึกษาหลักสูตรปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.” บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, ๒๕๖๔.

บุญส่ง เจริญศรี. “การศึกษาการมีส่วนร่วมในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานของรองผู้อำนวยการโรงเรียน.” วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนครราชสีมา, ๒๕๖๐.

ประกริต รัชวัตร์. การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงพุทธของผู้บริหารสถานศึกษาพยาบาล. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต (พุทธบริหารการศึกษา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐.

พระใบฎีกาธนกิจ นริสฺสโร (เทือกกอง). การบริหารสถานศึกษาตามหลักพรหมวิหาร ๔. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๙.

พระสุวรรณภูมิ ธมฺมรโต (อินทร์รัมย์). ระบบการบริหารงานบุคคลตามหลักพุทธบริหารการศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๑.

ศิริพร แสงแก้ว. “ประสิทธิผลของสถานศึกษาตามแนวคิดองค์การทางการศึกษา.” วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๓ (กันยายน–ธันวาคม ๒๕๖๕)

ศิริวรรณ ศรีประเสริฐ. “บทบาทการบริหารงานทั่วไปของสถานศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาในยุคดิจิทัล.” วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม–ธันวาคม ๒๕๖๖)

(๓) รายงานวิจัย:

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). รายงานการประเมินคุณภาพ

การศึกษาระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สมศ., ๒๕๖๔.

(๔) บทความ:

กนกวรรณ ภู่วิภาดา. “ประสิทธิผลขององค์การตามแนวคิดวัฒนธรรมองค์การและการปรับตัว.” วารสารพัฒนาการบริหารศาสตร์ ปีที่ ๖๓ ฉบับที่ ๒ (เมษายน–มิถุนายน ๒๕๖๖)

ณรงค์ ศรีสุวรรณ. “ประสิทธิผลของการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ ๒๑.” วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปีที่ ๒๑ ฉบับที่ ๑ (มกราคม–มิถุนายน ๒๕๖๘)

นงลักษณ์ วิรัชศิลป์. “ประสิทธิผลของสถานศึกษาในมุมมององค์การแบบเปิด.” วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ ๑๘ ฉบับที่ ๑ (มกราคม–มิถุนายน ๒๕๖๖)

ชุติมา บุญเรือง. “ประสิทธิผลองค์การตามแนวคิดพฤติกรรมองค์การและระบบการบริหาร.” วารสารพัฒนาการบริหารศาสตร์ ปีที่ ๖๔ ฉบับที่ ๒ (เมษายน–มิถุนายน ๒๕๖๗)

ธนกฤต มณีรัตน์. “แนวคิดประสิทธิผลและประสิทธิภาพขององค์การตามทฤษฎีการบริหารคลาสสิก.” วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปีที่ ๑๕ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม–ธันวาคม ๒๕๖๖): ๓๓–๔๒.

ปิยะนุช จันทร์เพ็ญ. “ประสิทธิผลของสถานศึกษากับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนในยุคการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษา.” วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๑ (มกราคม–มิถุนายน ๒๕๖๖)

พระครูปลัดสุวัฒนวรคุณ. “นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้เชิงพุทธตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ.” วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา ปีที่ ๙ ฉบับที่ ๑ (มกราคม–มิถุนายน ๒๕๖๘)

สมชาย จันทร์แก้ว. “ประสิทธิผลองค์การตามแนวคิดระบบสังคมและบทบาทบุคลากร.” วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ปีที่ ๑๖ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม–ธันวาคม ๒๕๖๖)

สุภาวดี พงษ์พิทักษ์. “ความสามารถในการปรับตัวของสถานศึกษากับการบริหารการเปลี่ยนแปลงในยุคพลวัต.” วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา ปีที่ ๑๖ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม–ธันวาคม ๒๕๖๕)

อรพินท์ สุขเกษม. “ลักษณะของสถานศึกษาที่มีประสิทธิผลตามแนวคิดภาวะผู้นำทางการศึกษา.” วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ ๑๘ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม–ธันวาคม ๒๕๖๖)

อุทุมพร จามรมาน และคณะ. การควบคุม การวัดประเมินผลและการจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๓

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-07-25

รูปแบบการอ้างอิง

สิริรตโน พ. ., ฝางคำ บ. ., & ดวงแสง น. . (2026). Best Practice พุทธนวัตกรรมการบริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิผล. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 2569(2), 1–11. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcr/article/view/284507