การพัฒนาศักยภาพนักศึกษาให้มีทักษะ Mahidol HIDEF และทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เพื่อสนับสนุนการมุ่งสู่มหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก

Main Article Content

กิรติ สอนคุ้ม
เพชรัต คุณาพันธ์
จุฬารักษ์ เครือจันทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการดำเนินงาน ปัจจัยเกื้อหนุน และแนวทางการพัฒนาศักยภาพนักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดลให้มีทักษะ Mahidol HIDEF และทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีสุดท้าย ปีการศึกษา 2564 จำนวน 367 คน บุคลากรด้านกิจการนักศึกษา จำนวน 23 คน นายจ้างผู้ใช้บัณฑิตที่จบในปีการศึกษา 2562-2563 จำนวน 44 คน ผู้บริหารด้านกิจการนักศึกษาและบุคลากรกองกิจการนักศึกษาที่รับผิดชอบจัดกิจกรรม Mahidol HIDEF จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1. ด้านปัญหาการดำเนินงาน นักศึกษาที่เข้าร่วมกิจกรรมออนไลน์มีความรู้ด้านเทคโนโลยีแตกต่างกัน ขาดสมาธิ และไม่ได้เรียนรู้จากการปฏิบัติจริง มหาวิทยาลัยยังไม่มีแบบประเมินทักษะที่แท้จริงของนักศึกษา และบุคลากรผู้จัดกิจกรรมมีจำนวนจำกัด 2. ด้านปัจจัยเกื้อหนุน บุคลากรมีความเข้าใจนโยบายการพัฒนานักศึกษา มีกิจกรรมและสิ่งอำนวยความสะดวกที่ส่งเสริมการเรียนรู้ และ 3. ด้านแนวทางการพัฒนา ควรส่งเสริมการเรียนรู้ทักษะจากการปฏิบัติ ลดเวลาเรียนในชั้น เพิ่มเวลาในกิจกรรม บูรณาการกิจกรรมกับหลักสูตร พัฒนาทักษะให้ตรงกับความต้องการของนายจ้าง ส่งเสริมบุคลากรให้เข้าใจลักษณะนักศึกษา และปรับการดำเนินงานให้ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง กล่าวโดยสรุป ผลการวิจัยนี้สามารถใช้เป็นแนวทางพัฒนากิจกรรมและระบบเสริมสร้างทักษะ Mahidol HIDEF และทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สอนคุ้ม ก., คุณาพันธ์ เ., & เครือจันทร์ จ. (2026). การพัฒนาศักยภาพนักศึกษาให้มีทักษะ Mahidol HIDEF และทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 เพื่อสนับสนุนการมุ่งสู่มหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ มหาวิทยาลัยมหิดล, 12(2), 24–42. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/isshmu/article/view/268870
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). กรอบคุณวุฒิแห่งชาติ ฉบับปรับปรุง: ผลลัพธ์การเรียนรู้ (Learning Outcomes). สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพนักศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2563). กรอบแนวทางการดำเนินงานตามมาตรฐานกิจการนักศึกษา: กิจกรรมเพื่อพัฒนาศักยภาพนักศึกษา. สำนักงานส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพนักศึกษา.

มหาวิทยาลัยมหิดล. (2564). แผนยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล ระยะ 4 ปี พ.ศ. 2563–2566 (ฉบับทบทวน): ยุทธศาสตร์ที่ 2 Innovative Education and Authentic Learning. กองแผนงาน มหาวิทยาลัยมหิดล.

เพ็ชรี รูปปะวิเชตร์. (2555). การพัฒนานักศึกษาให้มีความรู้ ความเข้าใจในเรื่องการจัดการข้ามวัฒนธรรมและการวางแผนอาชีพเพื่อรองรับความเป็นภูมิภาคอาเซียนและระดับสากล. รายงานการวิจัย. สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Bakhshi, H., Downing, J. M., Osborne, M. A., & Schneider, P. (2017). The future of skills: Employment in 2030. https://futureskills.pearson.com/research/assets/pdfs/

technical-report.pdf

Battelle for Kids. (2019). Framework for 21st century learning definitions. Partnership for 21st century learning. https://www.battelleforkids.org/networks/p21/frameworks-resources

Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology (2nd ed.) Thousand Oaks

Oxford Economics. (2012). Global talent 2021: How the new geography of talent will transform human resource strategies. https://www.yumpu.com/en/document/read/47229835/global-talent-2021-oxford-economics

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. Harper. & Row.