Tourism Component Factor Influencing the Tourists’ Revisit to Lumphaya Floating Market, Bang Len District, Nakorn Pathom Province

Main Article Content

ภัคสิริ เผือกผ่อง
แสงแข บุญศิริ

Abstract

The study entitled “Tourism Component Factor Influencing the Tourists’ Revisit to Lumphaya Floating Market, Bang Len District, Nakorn Pathom Province” investigated tourism factors affected the tourists’ visit at this floating market again. The sample was 400 tourists who used to visit this floating market. The questionnaire was employed for collecting data. It was validated from the experts before being used. The descriptive analysis was used: percentage, mean, and standard deviation. In addition, other statistical analyses were used: Multiple Regression analysis, t-test, F-test, Sig, R-Square, at the level of significance at 0.05.


            The findings revealed that, most participants were 31-40 year-female. Their education was bachelor’s degree. They got married and lived in the central part of Thailand. Most participants worked for government offices or state-owned companies. The income is                10,001 – 20,000 baht.


            The hypothesis was five factors that influenced the tourists’ Revisit to Lumphaya Floating Market, Bang Len District, Nakorn Pathom Province: accommodation, attraction, access, facility, and activity. It showed that attraction, access, and activity were three factors that affected the tourists’ Revisit at the level of significance of 0.05.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
เผือกผ่องภ., & บุญศิริแ. (2019). Tourism Component Factor Influencing the Tourists’ Revisit to Lumphaya Floating Market, Bang Len District, Nakorn Pathom Province. INTEGRATED SOCIAL SCIENCE JOURNAL, FACULTY OF SOCIAL SCIENCES AND HUMANITIES, MAHIDOL UNIVERSITY, 6(2), 132-154. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/isshmu/article/view/228839
Section
Research Articles

References

กิติยา มโนธรรมรักษา. (2559). การศึกษาแรงจูงใจและความพึงพอใจมีผลต่อพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาว ไทย กรณีศึกษาตลาดน้ำอโยธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. การค้นคว้าอิสระหลักสูตร ศิลปศาสตรม หาบัณฑิต. สาขาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
กัลยา สว่างคง. (2558). การประเมินศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวในมุมมองของนักท่องเที่ยวกรณีศึกษา แหล่งท่องเที่ยวประเภทน้ำตกในจังหวัดสระบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ปีที่18. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จักรกฤษณ์ แสนพรหม. (2556). ความจำเป็นของสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ และ ผู้สูงอายุในพื้นที่ กรณีศึกษา สถานที่ท่องเที่ยวซึ่งเป็นพระธาตุบริวารของพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม. ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตการบริหารงานก่อสร้างและสาธารณูปโภค. สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ฉันทัช วรรณถนอม. (2552). การวางแผนและการจัดนำเที่ยว. พิมพ์ครั้งที่1 กรุงเทพ:บริษัทวิรัตน์เอ็ดดูเคชั่น จำกัด. 4 พฤษภาคม 2559
ฐิติพร ศรีอาภรณ์.(2558). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวแบบพำนักยาวใน จังหวัดเชียงใหม่ของ นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น. สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ฐิติมา รัตนพงษ์. (2558). ผลกระทบของความผูกพันและความพึงพอใจที่มีต่อแนวโน้มการกลับมา เที่ยวซ้ำยังแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์ ปริญญาบริหารธุรกิจ มหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
นิยม เจริญศิริ. (2558). ปัจจัยและกระบวมการตัดสินใจเลือกที่พักแรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยใน เขตอำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต.สาขาวิชาการจัดการ การท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
ประวัติตำบลลำพญา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2560, จาก www.thaitambon.com
ปิยะมาศ ไชยเมืองชื่น. (2553). การศึกษาการกลับมาเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวชาวไทยในพื้นที่อุทยาน แห่งชาติแจ้ซ้อน อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง. การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
ภัทรชนม์ รัชตะหิรัญ. (2558). ปัจจัยสิ่งอำนวยความสะดวกของโฮมสเตย์ที่มีผลต่อความต้องการของ นักท่องเที่ยวไทยที่อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย. สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. สาขาการโรงแรมและการท่องเที่ยวบัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยสยาม.
วรรณวิมล ภู่นาค. (2558). ศักยภาพชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษาตลาดน้ำอัมพวา. รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขานโยบายสาธารณะและการจัดการภาครัฐ. คณะสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์. มหาวิยาลัยมหิดล
วิรุฬภ์ ทันสมัย. (2559). การตัดสินใจเลือกสถานที่พักของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. การประชุมวิชาการระดับชาติ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ศรินท์ทิพย์ คาวาโนเบะ. (2554). แรงจูงใจและพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทย กรณีศึกษา อำเภอเมืองน่าน. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต วิชาเอก การตลาด. คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศิริเพ็ญ ดาบเพชร. (2559). การเลือกสถานที่ท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวครั้งแรกและนักท่องเที่ยวซ้ำ. วารสารบริหารธุรกิจ. ภาควิชาการท่องเที่ยว คณะบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ศุภัตรา ฮวบเจริญ. (2560). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทย : กรณีศึกษาตลาดน้ำ คลองผดุงกรุงเกษม เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย ปีที่ 12. ฉบับที่ 2.
สุขุม คงดิษฐ์ และคณะ. (2560). รูปแบบและกิจกรรมที่เหมาะสมกับการท่องเที่ยวนิเวศเกษตรอย่างมีส่วน ร่วม ของชุมชนสามเรือน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม คณะศิลปศาสตร์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
สุถี เสริฐศรี. (2557). แนวทางการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในชุมชนคลองโคน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรม การบริการและการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สำนักงานจังหวัดนครปฐม. (2559). ประวัติความเป็นมาของจังหวัดนครปฐม. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 2560, จาก www.nakhonpathom.go.th
องค์การบริหารส่วนตำบลลำพญา. “ตลาดน้ำวัดลำพญา.” http://www.lumphaya.com/index.php.
สืบค้นวันที่ 10 มีนาคม 2561.
อธิชา อัยยะศิริ. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการที่พักของนักท่องเที่ยวชาวสิงคโปร์ใน อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. งานนิพนธ์หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการธุรกิจ วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา