The Development of Thai Children with Dishonesty-Free Mind Curriculum for Prathomsuksa 4 Students at WatThongsalangarm School Paseecharoen District Office Bangkok Metropolitan Administration

Main Article Content

ศิริรัตน์ นิลนาก

Abstract

The purposes of this research were 1) to develop Thai children with dishonesty-free mind curriculum for Prathomsuksa 4 Students at Wat Thongsalangarm School Paseecharoen District Office Bangkok Metropolitan Administration 2) to compare the honesty of the students before and after the implementation of the curriculum and 3) to study the students’ satisfaction towards learning through the curriculum. The sample group included 30 Prathomsuksa 4 students at Wat Thongsalangarm School. The research instruments consisted of lesson plan, honesty assessment form, and questionnaire. Data was statistically analyzed in percentage, mean, and t-test.


The findings revealed as follows:


  1. The Thai children with dishonesty-free mind curriculum for Prathomsuksa 4 Students at Wat Thongsalangarm School Paseecharoen District Office Bangkok Metropolitan Administration delineated the following components: rationale, objectives, curriculum structure, learning activities, medias and learning sources, and measurement and evaluation.

  2. The honesty of the students after learning through the Thai children with dishonesty-free mind curriculum was found to be significantly higher at .01 level.

  3. The students’ satisfaction towards learning through the Thai children with dishonesty-free mind curriculum was generally found at the high level ( = 4.38).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
นิลนากศ. (2018). The Development of Thai Children with Dishonesty-Free Mind Curriculum for Prathomsuksa 4 Students at WatThongsalangarm School Paseecharoen District Office Bangkok Metropolitan Administration. INTEGRATED SOCIAL SCIENCE JOURNAL, FACULTY OF SOCIAL SCIENCES AND HUMANITIES, MAHIDOL UNIVERSITY, 3(1), 98-124. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/isshmu/article/view/146335
Section
Research Articles

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กนกพร ภู่เงิน. (2556 , มกราคม). บทความความซื่อสัตย์. ค้นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2556. จาก http://21874-01.blogspot.com/2012/01/blog-post.html
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2548). สถิติสำหรับงานวิจัย . กรุงเทพฯ : ม.ป.พ.
กฤตรินทร์ นิ่มทองคำ. (2542). ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับความซื่อสัตย์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนด์ กรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนคริททรวิโรฒ.
ฆนัท ธาตุทอง. (2550). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น. นครปฐม : เพชรเกษมการพิมพ์.
จริยธรรม.คอม. (2552). ค้นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2557. จาก www.dhamma.mbu.ac.th
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ : แดแนกซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
ชุมศักดิ์ อินทร์รักษ์. (2551). การบริหารงานวิชาการและการนิเทศภายในสถานศึกษา. พิมพ์คร้ังที่ 5. ปัตตานี : ฝ่ายเทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักงานวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี.
ชูศรี สุวรรณโชติ. (2544). หลักสูตรและการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ : อักษรไทย.
ดุษฎี เพ่งพินิจ. (2552). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย เรื่อง นิทานพื้นบ้านจังหวัดชัยภูมิสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนแก้งคร้อวิทยา. ภาคนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
ตวงรัตน์ วาห์สะ. (2553). พฤติกรรมความซื่อสัตย์ของนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9 จังหวัดนครปฐม . วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาชุมชน ภาควิชาจิตวิทยา และการแนะแนว มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนาวดี ท่าใหญ่. (2544). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความซื่อสัตย์สุจริตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยวิธีการตามแนวอริยสัจ และวิธีสอนตามคู่มือครู. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ธีธัช บำรุงทรัพย์ , 2556 , การน้อมนำแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการทำงาน. ค้นเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2557 จาก http://www.oknation.net/blog/print.php?id=880579
ธีระ รุญเจริญ. (2550). การบริหารโรงเรียนยุคปฏิรูปการศึกษา.กรุงเทพฯ : เอ็กซเปอร์เนท
ธำรง บัวศรี. (2542). ทฤษฎีหลักสูตร การออกแบบและพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : พัฒนาศึกษา.
นิคม ชมพูหลง. (2545). วิธีและขั้นตอนการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นและการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษามหาสารคาม : อภิชาตการพิมพ์.
นงลักษณ์ วิรัตน์ชัย. (2543). พรหมแดนความรู้ด้านการวิจัยและสถิติ. ชลบุรี : วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา
บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การพัฒนาหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับหลักสูตร. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาสน์.
บุณยฤทธิ์ มิทราวงศ์. (2546). การสร้างแบบทดสอบวัดจริยธรรมด้านความซื่อสัตย์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดกรมสามัญศึกษา จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปรียาพรวงศ์ อนุตรโรจน์. (2543). การบริหารงานวิชาการ.กรุงเทพฯ : ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
_______.(2544).การบริหารงานวิชาการ.กรุงเทพฯ : พิมพ์ดีจำกัด.
เปิดขอบฟ้าคุณธรรมจริยธรรมปีที่ 2. (2554, กรกฎาคม). ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม (ศูนย์คุณธรรม) สำนักบริหารและพัฒนาองค์ความรู้, น.1
พิภพ วชังเงิน. (2546).จริยธรรมทางธุรกิจ. กรุงเทพ ฯ : อมรการพิมพ์.
แพรภัทร ยอดแก้ว. (2551). พัฒนาการทางจริยธรรมของโคลเบิร์ก. สืบค้นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2556. จาก http://www.gotoknow.org/posts/236980
มัญชุภา ว่องวีระ. (2541).จริยธรรมกับการพยาบาล . สงขลา : ชานเมืองการพิมพ์ .
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์จํากัด.
วิกิพีเดียสารานุกรมออนไลน์. (2556). บทความ. ค้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2556. จาก http://th.wikipedia.org/wiki
__________.(2557).ความหมายของจริยะธรรม. ค้นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2557 . จาก http://th.wikipedia.org/wiki/จริยธรรม
วิชัย ตันศิริ. (2550). อุมการณ์ทางการศึกษา ทฤษฎีและภาคปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2) กรุงเทพฯ :
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย ประสิทธิ์วุฒิเวชช์. (2542). การพัฒนาหลักสูตรสานต่อที่ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : เซนต์เตอร์ดิสคัพเวอรี่.
วิชิต สุรัตน์เรืองชัย. (2540). วิธีสอนทั่วไป. กรุงเทพฯ : ภาควิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ :
คณะศีกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิโฬฏฐ์ วัฒนานิมิตกูล. (2553,มกราคม). เอกสารคำสอน รายวิชาหลักสูตรและการสอน. กรุงเทพฯ :
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย. (2556 , มิถุนายน). บทความ. ค้นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2556.
จาก http://thainews.prd.go.th/centerweb/News/NewsDetail?NT01_NewsID=WNPOL56060200200212
สงบ ลักษณะ. (2542). ปฏิรูปหลักสูตร : ที่สอดคล้องกับการร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ. กรุงเทพฯ :กระทรวงศึกษาธิการ.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2553). จิตวิทยาการศึกษา.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร “ผู้แต่ง”. (2554). หลักสูตรโตไปไม่โกงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 : กรุงเทพ.
สำลี รักสุทธิ. (2544). เทคนิควิธีการเขียนหลักสูตร. กรุงเทพฯ : พัฒนาศึกษา.
เสาวลักษณ์ รอดผล (2549).การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดชุมพร สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสอาดเผดิมวิทยา. ภาคนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
อนุศักดิ์ สมิตสันต์. (2540). การบริหารวิชาการ. กรุงเทพฯ : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒบางเขน. (เอกสารอัดสำเนา)
องค์กรต่อต้านทุจริตคอร์รัปชั่น. 2556, บทความ. ค้นเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2556. จาก https://www.facebook.com/ACT.AntiCorruptionThailand/posts/133324536832302
Beauchamp, George A. (1968). Curriculum Theory. ed.). Illiois : F.E.Peacock Publisher
Beckner, Weldon & Joe, Cornett. D. (1974). The Secondary School Curriculum : Content and Structure. Scranton Pennsylvania : Educational Publishers.
Bobbitt, F. (1918). Thecurriculum. Boston : Houghton Miffin.
Caswll & Cambell. (1935). Curriculum Development. New York : American Book Company.
Edwards , Allen L. (1957). Technique of Attitude Scale Construction. New York : Applrton – century – Croft.
Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. ed.). New York : McGraw Hill.
Hass, G. (1980). Curriculum Planning : A New York Approach. Boston : Alyn and Bacon.
Saylor, J.G & Alexander, W.M. (1974). Planning Curriculum for School. New York : Holt, Rinehart and Winston.
Shaver, J. & Berlak, H. (1968). Democracy , Pluralism and the Social Studies. Boston : Houghton Miffin.
Taba, H. (1962). Curriculum Development : Theory and Practice. New York : Harcourt, Brace & Workd.
Tyler, R.W. (1949). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago : The University.
Wheeler, D.K. (1974). Curriculum Process. London : University of London Press.
Zais, Robert S. (1976). Curriculum : principles and foundations. New York : Crowell