Citizen Consciousness towards Corruption Counter: Case Study of Counter Corruption Volunteer
Main Article Content
Abstract
This research had 3 main objectives: 1) to examine people’s conscience in the prevention and suppression of corruption, 2) to identify the factors that more related to people’s conscience in the prevention and suppression of corruption, and 3) to find out the factors that could predict the level of people’s conscience in the prevention and suppression of corruption.
The sampling group for this study consisted of 400 people from all over the country, who volunteered to be part of corruption prevention and suppression. They were selected by the stratified random sampling method. A questionnaire was used as the research instrument to collect the data. Descriptive statistics were used to analyze the data and inferential statistics to find out the relationship between independent and dependent variable – i.e., Pearson’s Correlation and Multiple Regression Analysis. The results of the research could be summarized as follow.
It was found that individuals’ internal factors motivated their conscience in the prevention and suppression of corruption were at a high level ( = 4.22). When each aspect was taken into consideration, it was found that ethical reasons motivated their conscience in the prevention and suppression of corruption most ( = 4.38), followed by individuals’ ideology ( = 4.38) and desire to solve social problems ( = 4.38), and belief in their internal power ( = 3.73), respectively.
Overall, individuals’ external factors motivated their conscience in the prevention and suppression of corruption at a high level ( = 4.20). When each aspect was taken into consideration, it was found that role model of others motivated their conscience most ( = 4.25), followed by social conditions ( = 4.24), their bringing-up ( = 4.22), and social refinement ( = 4.11), respectively. The conscience in the prevention and suppression of corruption was found to be high. When the level of conscience in each aspect was considered, the highest mean score belonged to public conscience ( = 4.73), followed by universal conscience ( = 4.61), voluntary conscience ( = 4.57), self-dependent conscience ( = 4.47), and heroic conscience ( = 4.14), respectively.
It was also found that the internal factors, i.e., ideology and belief in the internal power could together predict the people's conscience in the prevention and suppression of corruption correctly (R2 = 0.163). The external factors, i.e., role model of others, social refinement, and social conditions, could together predict the people's conscience in the prevention and suppression of corruption correctly (R2 = 0.268). In fact, the afore-mentioned internal and external factors together could predict their conscience better than either internal or external factors alone.
Article Details
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2550). รูปแบบทฤษฎีปฏิสัมพันธ์นิยม (Interactionism model) และแนวทางการตั้งสมมติฐาน ในการวิจัยสาขาจิตพฤติกรรมศาสตร์ในประเทศไทย. วารสารพัฒนาสังคม, 9 (1), 58-117.
วรากรณ์ สามโกเศศ. คอร์รัปชั่น บ่อนเซาะสังคมอย่างไร. มติชนรายวัน 19 กันยายน 2545; หน้า 6
วันชัย ศรีนวลนัด. (2544). บทบาทของประชาสังคมกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริต.กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
วิทยพัฒนท สีหา. (2551). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับจิตสาธารณะของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิศัลย์ โฆษิตานนท์. (2550). การพัฒนาสำนึกสาธารณะของประชาชนในชุมชนเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์. ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วีระ สมความคิด และพิศอำไพ คิดชอบ. (2552). การสำรวจสถานภาพองค์กรภาคประชาชนด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชันทั่วประเทศ พ.ศ. 2551. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
แสวง บุญเฉลิมวิภาส และคณะ. (2551). การศึกษาพันธกรณีและความพร้อมของประเทศไทยในการปฏิบัติตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต ค.ศ. 2003. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.).
อัจฉรา โฉมแฉล้ม. (2544). ศึกษาเรื่องจิตสำนึกของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ต่อการรวมกลุ่มเพื่อกิจกรรมเพื่อสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญาสังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Adrian Mackay. (2007). Motivation Ability and Confidence Building in People. Amsterdam: Oxford Butterworth-Heinemann.