การพัฒนานวัตกรรม “ชุดการสอนเขียนสะกดคำภาษาไทยโดยใช้นิทานพื้นบ้านชัยนาท” เพื่อยกระดับทักษะการอ่านออกเขียนได้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ในโรงเรียนตำบลวังหมัน อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคการเขียนสะกดคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนตำบลวังหมัน อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท 2) สร้างและพัฒนานวัตกรรม “ชุดการสอนเขียนสะกดคำภาษาไทยโดยใช้นิทานพื้นบ้านชัยนาท” 3) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ด้านการเขียนสะกดคำภาษาไทย และ 4) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อ “ชุดการสอนเขียนสะกดคำภาษาไทยโดยใช้นิทานพื้นบ้านชัยนาท” การดำเนินงานวิจัยใช้การเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพผ่านการสัมภาษณ์และสังเกตอย่างมีส่วนร่วมจากกลุ่มเป้าหมายในพื้นที่ ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียน ครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และคนในชุมชน รวม 52 คน ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณรวบรวมจากแบบทดสอบการเขียนสะกดคำแบบปรนัย จำนวน 30 ข้อ ซึ่งมีค่า IOC เท่ากับ 0.92 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาการเขียนสะกดคำมาจาก 4 ปัจจัยหลัก คือ ตัวผู้เรียน ครอบครัว สถานศึกษา และส่วนกลาง 2) ชุดการสอนที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ สื่อเกม PowerPoint ใบงาน และบอร์ดเกม “นักสืบคำ รู้จำนิทานพื้นบ้าน” ซึ่งสามารถนำไปใช้พัฒนาทักษะการอ่านเขียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ 3) ผลสัมฤทธิ์ด้านการเขียนสะกดคำหลังเรียน (ร้อยละ 92.19) สูงกว่าก่อนเรียนอย่างชัดเจน และ 4) ครูและนักเรียน
มีความพึงพอใจต่อชุดการสอนในระดับมากที่สุด (ร้อยละ 92.60)
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัยวุฒิ ชูประทีป. (2552). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้นิทานพื้นบ้านที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการอ่านและการเขียนภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนไตรคาม จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชิราภรณ์ สุขจิตต์, สัมฤทธิ์ แสงทอง และกาญจนา บุญส่ง. (2568). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพของโรงเรียนขนาดเล็กในจังหวัดเพชรบุรี. วารสารครุทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 5(3), 49-68
ทัศพร ปูมสีดา, ชญาพิมพ์ อุสาโห และพฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2564). การศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา, Journal of Education Studies, 49(2), 1-15.
เมตตา บุญยะศรี. (2552). การพัฒนาหนังสือนิทานเพื่อส่งเสริมการอ่านและเขียนสะกดคําตามมาตราตัวสะกด ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ศุภศิริ บุญประเวศ. (2552). การพัฒนาหนังสือนิทานเพื่อเพิ่มทักษะการเขียนสะกดคำที่ไม่ตรงตามมาตราสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเซนต์คาเบรียล กรุงเทพฯ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุดารัตน์ เครือกลาง และ ชวนพิศ รักษาพวก. (2567). การพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนสะกดคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยการจัดการเรียนรู้ที่ใช้สมองเป็นฐาน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 6(1), 74–84.
สลินดา ผดุงกิจ และ รัชนีกร สุนนท์. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมส่งเสริมทักษะการอ่านภาษาไทยโดยการจัดการเรียนรู้แบบใช้สมองเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสารศึกษิตาลัย, 13(1), 15–29.
สุทธินี ศรเพชร. (พฤษภาคม-สิงหาคม 2556). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยใช้หนังสือนิทานเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการอ่านและการเขียนสะกดคำ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(13), 135 – 146.
อภิญญา มโนวงศ์. (2568). การใช้เกมเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการอ่าน การเขียนคำพื้นฐานภาษาไทย. วารสารหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 16(2), 45–58.
อุมาพร บุญถม. (2553). การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาไทยตามแนวการสอนภาษาแบบธรรมชาติผ่านนิทานครูภูมิปัญญาท้องถิ่นชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
