กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศอย่างยั่งยืนเพื่อรับรางวัล สถานศึกษาพระราชทาน : กรณีศึกษาวิทยาลัยเทคนิคนครสวรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและความต้องการจำเป็นการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศอย่างยั่งยืนเพื่อรับรางวัลสถานศึกษาพระราชทาน และ 2) สร้างกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศอย่างยั่งยืนเพื่อรับรางวัลสถานศึกษาพระราชทาน วิทยาลัยเทคนิคนครสวรรค์ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี 2 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 ประชากรที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ครูและบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 218 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา และขั้นตอนที่ 2 ใช้การเลือกแบบเจาะจง 3 กลุ่ม คือ ครูผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 35 คน กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 15 คน จัดทำร่าง กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศอย่างยั่งยืนเพื่อรับรางวัลสถานศึกษาพระราชทาน ใช้เทคนิค SWOT และ TOWS Matrix และกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เพื่อประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพปัจจุบันเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศอย่างยั่งยืนเพื่อรับรางวัลสถานศึกษาพระราชทาน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก และความต้องการในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ 2) กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศอย่างยั่งยืนเพื่อรับรางวัลสถานศึกษาพระราชทาน ประกอบด้วย วิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าประสงค์ กลยุทธ์หลัก จำนวน 4 กลยุทธ์ กลยุทธ์รอง จำนวน 8 กลยุทธ์ และกิจกรรม/โครงการ จำนวน 16 รายการ และผลการประเมินยืนยันว่ามีความเหมาะสมและมีความเป็นไปได้
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชพรรณ กองคำ, สุวดี อุปปินใจ, และ สมเกียรติ ตุ่นแก้ว. (2564). แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารโรงเรียนพระราชทาน: กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านเวียงพาน จังหวัดเชียงราย. วารสารครุศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 6(1), 1–24.
กัญญา เพ็ชรนอก. (2558). การบริหารงานแบบมีส่วนร่วม และภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 2. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 30-44.
ขจรศักดิ์ เขียวน้อย. (2564). กระบวนการบริหารจัดการสถานศึกษาขนาดเล็กเพื่อรับรางวัลพระราชทาน. วารสารการวิจัยการศึกษาขั้นพื้นฐาน, 1(ฉบับปฐมฤกษ์), 1-18.
นิพิฐพร โกมลกิติศักดิ์. (2560). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนประถมศึกษาตามแนวคิดการเสริมสร้างความสามารถของนักเรียนในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 45(2), 200-216.
โด่งสยาม โสมาภา. (2559). การวิเคราะห์ปัจจัยและแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารจัดการสถานศึกษาเอกชนเพื่อรับรางวัลพระราชทาน. วารสารสมาคมนักวิจัย, 21(1), 101-121.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปริทรรศน์ พันธุ์บรรยงก์. (2545). TQM ภาคปฏิบัติ: เทคนิคการแก้ปัญหาแบบ “สึยาม่า”. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
วิรันทร์รัตน์ เสือจอย. (2564). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสิงห์บุรี อ่างทอง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ยศพล เวณุโกเศศ. (2566). การเดินทางสู่ความเป็นเลิศของอาชีวศึกษา : การสร้างนโยบายที่ยั่งยืน ที่มุ่งเป้าหมายเพื่อการพัฒนาประเทศ. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา, 7(2). 1-11.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2565). คู่มือการประเมินสถานศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อรับรางวัลพระราชทาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุดใจ วันอุดมเดชาชัย. (2556). การจัดการเชิงกลยุทธ์ = Strategic management. กรุงเทพฯ: สามลดา.
สุภีร์ สีพาย. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศุภโชค สำลีนิล. (2565). การบริหารการเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นเลิศทางการอาชีวศึกษาของวิทยาลัยเทคนิคสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 2. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองปริญญามหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยพะเยา.
อภิชาติ นาเลาห์, สุบัน มุขธระโกษา, สำเร็จ ยุรชัย, และสุนทร ฉมารัตน์. (2562). ยุทธศาสตร์การบริหารสถานศึกษาเพื่อรับรางวัลพระราชทานระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิจัยการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 11(3), 266–278.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2543). การศึกษาแนวทางการบริหารและการจัดการศึกษาของสถานศึกษาในรูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน (School-based management). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
Adair, J. (2010). Strategic leadership: How to think and plan strategically and provide direction. London, England: Kogan Page: Kogan Page.
Boateng, C. (2012). Leadership styles and effectiveness of principals of vocational technical institutions in Ghana. American International Journal of Contemporary Research, 2(3), 128-134.
Bounds, G. M. (1994). Beyond total quality management: Toward the emerging paradigm. New York, NY: McGraw-Hill.
Deeboonmee, W., & Ariratana, W. (2014). Relationship between strategic leadership and school effectiveness. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 112, 982-985. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.01.1258
Price, M. J. (2001). Strategic planning and the link to implementation in selected Illinois school districts. (Unpublished doctoral dissertation). Southern Illinois University.
Reid, L. (2005). The relationship between strategic management and presidential leadership in selected Colorado state-supported and private institutions of higher education. Fort Lauderdale, FL: Nova Southeastern University.
Williams, H. S., & Johnson, T. L. (2013). Strategic leadership in schools. Education, 133(3), 350-355.
