รูปแบบการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีภายใต้ความร่วมมือไตรภาคีข้ามพรมแดน (ไทย-จีน) เพื่อยกระดับสมรรถนะวิชาชีพและการมีงานทำของผู้เรียน ร่วมกับสถานประกอบการ วิทยาลัยเทคนิคนครสวรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน และแนวทางการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี และ 2) สร้างรูปแบบยกระดับสมรรถนะวิชาชีพและการมีงานทำของผู้เรียนร่วมกับสถานประกอบการ วิทยาลัย เทคนิคนครสวรรค์ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี 2 ขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ 1) ครู จำนวน 169 คน 2) นักศึกษา จำนวน 334 คน โดยการใช้สูตรทาโรยามาเน่ และ 3) ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 10 คนโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) และขั้นตอนที่ 2 ใช้การเลือกแบบเจาะจง 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 10 คน จัดทำร่างรูปแบบการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีภายใต้ความร่วมมือไตรภาคีข้ามพรมแดน (ไทย-จีน) เพื่อยกระดับสมรรถนะวิชาชีพและการมีงานทำของผู้เรียนร่วมกับสถานประกอบการ และกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน วิเคราะห์หาดัชนีความสอดคล้อง ผลการวิจัยพบว่า
1) สภาพปัจจุบัน ในภาพรวมมีการดำเนินการอยู่ในระดับปานกลาง และมีแนวทางในการจัดการศึกษา 7 ด้าน และ 2) รูปแบบการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีภายใต้ความร่วมมือไตรภาคีข้ามพรมแดน (ไทย-จีน) เพื่อยกระดับสมรรถนะวิชาชีพและการมีงานทำของผู้เรียนร่วมกับสถานประกอบการ มี 5 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 หลักการและแนวคิดพื้นฐาน ส่วนที่ 2 วัตถุประสงค์ของรูปแบบ ส่วนที่ 3 โครงสร้างและกลไกการดำเนินงาน ส่วนที่ 4 แนวทางการนำรูปแบบไปปฏิบัติ ส่วนที่ 5 เงื่อนไขแห่งความสำเร็จ และผลการประเมินยืนยันว่ามีความเหมาะสมและมีความเป็นไปได้
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา ชัยรัตนาวรรณ. (2561). แนวทางการขับเคลื่อนและพัฒนาอาชีวศึกษาไทย. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 2(2), 1-9.
ณัฏฐ์ณพัชร์ อ่อนตาม. (2562). เทคนิคการบริหารงานแบบ PDCA (Deming Cycle). วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 1(3), 39-46.
ธนนันท์ ธนารัชตะภูมิ, นารท ศรีละโพธิ์, ถวิกา เมฆอัคฆกรณ์, และอุษณี ลลิตผสาน. (2562). การอาชีวศึกษา: ทวิภาคี และทวิศึกษา. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 12(6), 244-263.
นิฟิรดาวส์ นิและ. (2564). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดปัตตานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต (สาขาวิชาบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ภัทราวุธ รักกลิ่น, อุดม รัตนอัมพรโสภณ, และสถาพร พฤฑฒิกุล. (2563). การพัฒนารูปแบบความร่วมมือกับสถานศึกษาต่างประเทศสู่ความเป็นเลิศทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนสาธิต สังกัดมหาวิทยาลัยในประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 12(3), 181-192.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). รายงานผลการขับเคลื่อนนโยบายการพัฒนาอาชีวศึกษา
ปีงบประมาณ 2567: 8 วาระงานพัฒนาอาชีวะ (8 Agenda). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการ
การอาชีวศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2563). ประกาศคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เรื่อง มาตรฐานการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี พ.ศ. 2563. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 191 ง. หน้า 29-33.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุทธิรักษ์ ทัศบุตร, ไพวุฒิ ลังกา, และชวนคิด มะเสนะ. (2566). การบริหารจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีของสถานศึกษา ในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 4. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(1), 103-117.
สุพลักษณ์ พะโพธินัง, และอุไร สุทธิยาม. (2566). การบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(2), 243–254.
สมคิด ตัวชอบ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารและครูกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์
เขต 1. Journal of Buddhist Anthropology, 6(6), 418–434.
องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD). (2564). Vocational education and training in Thailand. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/cc20bf6d-en
อมิตตา ภักดีถิรโภคิน, ลือชัย วงษ์ทอง, และกิจฐเชต ไกรวาส. (2563). ความพร้อมของสถาบันอาชีวศึกษา เพื่อรองรับการพัฒนาแรงงานไทยในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารชุมชนวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 14(4), 213-225.
แอนนี คำสร้อย. (2564). “ความร่วมมืออาชีวศึกษาไทย-จีน” ในยุคไทยแลนด์ 4.0 กรณีศึกษาความร่วมมือพัฒนากำลังคนสาขาระบบขนส่งทางรางไทย-จีน ระหว่างวิทยาลัยการอาชีพบ้านไผ่ ประเทศไทย กับ วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาการรถไฟอู่ฮั่น สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารจีนวิทยา, 15(1), 57-86.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). Participation's place in rural development: Seeking clarity through specificity. World Development, 8(3), 213–235. https://doi.org/10.1016/0305-750X(80)90011-X
Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2008). Educational administration: Concepts and practices (5th ed.). Belmont, Belmont, CA: Wadsworth Cengage Learning.
Samani, M. (2018). Vocational education in the era of industry 4.0: An Indonesia case. In Proceedings of the International Conference on Indonesian Technical Vocational Education and Association (APTEKINDO 2018). France: Atlantis Press. https://www.atlantis-press.com/proceedings/aptekindo-18/25903461
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory analysis (3rd ed). New York: Harper and Row.
