รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ดิจิทัล 2) ศึกษาองค์ประกอบและพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ คือ คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัด สพป.ชลบุรี เขต 3 จำนวน 245 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญเชิงคุณภาพ ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญ 8 คน และผู้ประเมินรูปแบบ 5 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า
1) ความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับมาก ทั้งด้านปัจจัยนำเข้า กระบวนการบริหาร และผลลัพธ์การรู้ดิจิทัล 2) รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล หรือ “SYSTEMATIC Model” ประกอบด้วย 10 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ S-การบริหารจัดการและข้อมูลย้อนกลับ Y-วัฒนธรรมและจริยธรรมดิจิทัล S-โครงสร้างพื้นฐานและสภาพแวดล้อม T-ทักษะดิจิทัลของผู้เรียน E-ภาวะผู้นำของผู้บริหาร M-บทบาทและการพัฒนาของครู A-การสนับสนุนด้านเทคนิค T-การเรียนรู้ออนไลน์และการสื่อสาร I-การวางแผนเชิงกลยุทธ์ และ C–การนำกลยุทธ์สู่การปฏิบัติและพัฒนา 3) ผลการประเมินรูปแบบในภาพรวมมีความเหมาะสม ความถูกต้อง ความเป็นประโยชน์ และความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านความถูกต้องมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ยืนยันว่ารูปแบบนี้สามารถนำไปใช้ขับเคลื่อนการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลได้อย่างเป็นรูปธรรม
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). แผนปฏิบัติราชการรายปี (พ.ศ. 2567) ของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
เกสรา ศักดิ์มณีวงศา. (2561). การเตรียมความพร้อมให้กับองค์กรยุคดิจิตอล. กรุงเทพฯ: บริษัท ดีลอยท์ ทู้ช โธมัทสุ.
จิตติมา อัครธิติพงศ์. (2561). แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 20(1), 1478-1497.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการสถานศึกษายุคดิจิทัล. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.
จีระนันท์ มูลมาตร และคณะ (2564). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ทรานฟอร์เมชั่น. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 17(2), 21-32.
ชานนท์ คำปิวทา. (2565). รูปแบบการบริหารเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2560). การพัฒนารูปแบบและระบบการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธัญญาภรณ์ นาจำปา. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปริญญานิพนธ์ การศึกษาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษาและผู้นำทางการศึกษา). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บุญรัตน์ แผลงศร และสร้อยมณี ปานสุวรรณ. (2564). การเปลี่ยนผ่านทางดิจิทัลทางการศึกษา: โอกาสและความท้าทาย. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 16(21), 11-24.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
พัฒนา พรหมณี, ศรีสุรางค์ เอี่ยมสะอาด และปณิธาน กระสังข์. (2560). แนวคิดการสร้างและ พัฒนารูปแบบเพื่อใช้ในการดำเนินงานด้านการสาธารณสุขสำหรับนักสาธารณสุข. สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพ รัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมาร, 6(2), 128-135.
ไพบูลย์ ปัญญายุทธการ. (2569). แนวคิดทางการทำงานเชิงรุก. เข้าถึงได้จาก https://knowledgertraining.com/?tpid=0088&count=1 สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม 2569
ภัทรา จรรยาธรรม. (2564). การบริหารสถานศึกษาเอกชนในยุคดิจิทัล. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ พิณสุดา สิริธรังศรี. (2561). นวัตกรรมการศึกษาที่สร้างสรรค์พลังปัญญา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
สมชาย เทพแสง. (2566). การบริหารจัดการยุคใหม่เพื่อมุ่งผลสัมฤทธิ์. เข้าถึงได้จาก https://www.ksp.or.th/สืบค้นเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2569
สมศักดิ์ จิตติวิวัฒน์. (2566). การบริหารสถานศึกษาเชิงรุกเพื่อความเป็นเลิศในยุคดิจิทัล. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สัมมา รธนิธย์. (2560). การบริหารสถานศึกษาเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
สิริวรรณ ฉัตรมณีรุ่งโรจน์ และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปกติใหม่ (New Normal). วารสารวิชาการครุศาสตร์, 13(2), 45-60.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2560). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 35(1), 103-116.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 10(3), 19-28.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2566). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: แนวคิด ทฤษฎี และการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภารักษ์ จูตระกูล.(2560). การพัฒนาทักษะดิจิทัลสำหรับครูยุคใหม่. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 44(2), 1-12.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2566). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.
. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
Harper, E. (2023). The Proactive Era: Redefining Management in a Flexible World. from
https://www.researchgate.net/publication/381888355_Digital_Transformation_and_Flexible_Performance_Management_A_Systematic_Literature_Review_of_the_Evolution_of_Performance_Measurement_Systems Retrieved on April 29, 2025
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2018). Models of teaching (9th ed.). New York: Pearson.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
