รูปแบบการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวกเพื่อพัฒนาทักษะครูปฐมวัยยุคใหม่ ของโรงเรียนขนาดเล็ก ในจังหวัดเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพ และความต้องการการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวก 2) พัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวก 3) ประเมินความพึงพอใจที่มีต่อการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวกเป็นการวิจัยและพัฒนา มี 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การศึกษาสภาพปัจจุบัน และความต้องการ 2) พัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวก 3) ประเมินความพึงพอใจของครูปฐมวัย เครื่องมือในการวิจัย ขั้นตอนที่ 1 ใช้แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม ขั้นตอนที่ 2 ใช้แบบวัดทักษะการเรียนรู้ ขั้นตอนที่ 3 ใช้แบบประเมินความพึงพอใจ กลุ่มตัวอย่างเป็นครูปฐมวัย จำนวน 60 คน ที่มีการจัดอบรม และใช้สถิติทดสอบค่า t (t-test) ค่าเฉลี่ย และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษา พบว่ามีการบริหารจัดการชั้นเรียนเป็นสมรรถนะของครูประกอบด้วย การส่งเสริมการเรียนรู้และความปลอดภัย จัดทำข้อมูลสารสนเทศ และการกำกับดูแลชั้นเรียน มีการมุมหนังสือนิทานมากที่สุด ร้อยละ 98.33 การจัดกิจกรรมแบบบูรณาการมากที่สุด ร้อยละ 88.33 เทคนิคการเก็บเด็กมากที่สุด ร้อยละ 95.00 การจัดสภาพแวดล้อม เดือน ละ 1 ครั้ง มีปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมภายนอก ร้อยละ 42.50 2) ผลการพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวก มี 3 องค์ประกอบดังนี้ 1. ด้านกายภาพ 2. ด้านสังคม 3. ด้านการศึกษา และผลการประเมินการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวกพบว่า 2.1) ผลการเปรียบเทียบการบริหารจัดการชั้นเรียนเชิงบวกหลังการอบรมสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2.2) ผลการเปรียบเทียบทักษะเทคโนโลยีสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3) ผลการประเมินความพึงพอใจ อยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย=4.88, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน=0.32)
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จำนรรจา พวงพิลา. (2559). ปัญหาการจัดการเรียนรู้และการบริหารจัดการชั้นเรียนของครูปฐมวัยในโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารครุศาสตร์, 10(1), 1–12.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เทิน สีนวน. (2560). การบริหารหลักสูตรการศึกษาปฐมวัยของโรงเรียนขนาดเล็กในจังหวัดเพชรบูรณ์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2561). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ลเอ็ดดูเคชั่น.
พนิดา ชาตยาภา. (2563). การจัดการชั้นเรียนเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 14(3), 223-240.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2562). สมรรถนะและการจัดการเชิงกลยุทธ์. มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
พัชรี จันทร์ศรี. (2562). การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทรานิษฐ์ พรหมสุรินทร์, ชนะชนม์ กล้าหาญ, และเดชกุล มัทวานุกูล. (2565). การจัดบรรยากาศชั้นเรียนเชิงบวกเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 11(2), 1-13.
ยุพารัตน์ กงจีน. (2564). การจัดการศึกษาปฐมวัยในโรงเรียนขนาดเล็กจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์, 5(2), 1–10.
เยาวดี รางชัยกุล (วิบูลย์ศรี). (2544). การประเมินโครงการ แนวคิดและแนวปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2560). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศศิธร ขันติธรางกูร. (2551). การจัดการชั้นเรียนของครูมืออาชีพ. วารสารครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 1(3): 1-27.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2557). การพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สรวงพร กุศลส่ง. (2566). การพัฒนารูปแบบ ATEP MODEL เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะครูปฐมวัยในการจัดการเรียนรู้แบบรวมชั้นเรียนของโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารมหาวิทยาลัยรังสิต, 17(2), 173-191.
สิริกาญจน์ แก้วคำไสย์ และสุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชั้นเรียนเพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนยุคใหม่ของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(1) : 121-136.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2561). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการจัดการศึกษาปฐมวัย. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
อุทุมพร จามรมาน. (2544). การวิจัยของครู. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อำไพวิทย์ จุ่งพิวัฒน์. (2561). กลยุทธ์การจัดการชั้นเรียนของครูประถมศึกษาในทศวรรษหน้า. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 14(1), 319-349.
Bardo, J. W. & Hartman, J. (1982). Urban society: A systemic introduction. New York: peacock.
Cipani, E. (2004). Classroom management for all teachers. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
Duke, D. L. (2004). The many faces of collaboration. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Emmer, E. T., & Sabornie, E. J. (2015). Handbook of classroom management. New York: Routledge.
Good, T.C and Brophy. (2000). Education Phycology: a Realistic Approach. (8 rd ed). New York: Longman.
Potter. D.J. (1998). Evaluation Methods Used in Web-based Instruction and Online Course, Taming the Electronic Frontier. (Online). Retrieved January 5, 2026 from http://mason.gmu.edu/dpotter1/djp 611.html.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The developmental of higher psychological process. Cambridge, MA: Harvard University Press.
