การศึกษาความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่องลมฟ้าอากาศ: กรณีศึกษาในจังหวัดราชบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง ลมฟ้าอากาศ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) จังหวัดราชบุรี ปีการศึกษา 2567 จำนวน 200 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยเป็นกลุ่มที่เรียนเรื่องนี้มาแล้ว และใช้การวิจัยเชิงสำรวจ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบวัดความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ เป็นแบบอัตนัยไม่จำกัดคำตอบ จำนวน 3 ข้อ ค่าความสอดคล้องของข้อคำถามมีค่าอยู่ระหว่าง 0.67-1.00 ค่าเฉลี่ยความเหมาะสมอยู่ที่ 4.67 – 5.00 ในระดับมากที่สุด ค่าความยากมีค่าอยู่ระหว่าง 0.49- 0.66 ค่าอำนาจจำแนกมีค่าอยู่ระหว่าง 0.40 – 0.63 และมีค่าความเชื่อมั่นด้วยสถิติ Cronbach’s alpha เท่ากับ 0.72 โดยความเหมาะสมของเกณฑ์การให้คะแนน มีค่าอยู่ระหว่าง 4.33 – 5.00 อยู่ในระดับมากขึ้นไป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ในภาพรวมอยู่ในระดับควรปรับปรุง (M = 5.36, S.D. = 2.94) โดยนักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยสูงสุดในองค์ประกอบข้อกล้าวอ้าง (M = 3.14, S.D. = 1.47) อยู่ในระดับปานกลาง รองลงมาคือ องค์ประกอบหลักฐาน (M = 1.80, S.D. = 1.31 ) อยู่ในระดับควรปรับปรุง และองค์ประกอบการให้เหตุผล (M = 0.42, S.D. = 0.81) อยู่ในระดับควรปรับปรุง ตามลำดับ เมื่อพิจารณาระดับความสามารถและคำตอบของนักเรียน พบว่า นักเรียนที่มีความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ระดับเดียวกัน มีระดับความสามารถตามองค์ประกอบที่แตกต่างกันโดยส่วนใหญ่นักเรียนยังคงมีปัญหาที่องค์ประกอบหลักฐานและการให้เหตุผลซึ่งควรได้รับการส่งเสริมให้พัฒนาขึ้นต่อไป
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชุลีณี พาหุรัตน์. (2565). การศึกษาความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์เรื่องโลก ดาราศาสตร์ และอวกาศด้วยการจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานของนักเรียนชั้นระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. 17(3): 148-157.
นภาไลย์ ตะเสาร์, และสุทธิดา จำรัส. (2564). ผลของการจัดการเรียนรูแบบสืบเสาะหาความรูร่วมกับการใชอินโฟกราฟกที่มี ตอความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนกลุมชาติพันธุ. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา. 4(2): 190 - 203.
พิริยะ วรรณไทย, และชนินันท์ พฤกษ์ประมูล. (2564). การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของแบบวัดความสามารถในการสร้างคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ ระหว่างแบบอัตนัยจำกัดคำตอบและไม่จำกัดคำตอบสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตวิจัย. 12(2): 103-118.
เมธินี ทาระวัน, และเมษา นวลศรี (2564). การพัฒนาความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบจำลองเป็นฐาน เรื่อง ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติและธรณีพิบัติภัยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi. 6(6): 20-33.
ระวินท์วิภา เถาว์ชาลี, ร่มเกล้า จันทราษี, และจิรากาญจน์ ยืนยง. (2566). การพัฒนาการอธิบายทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เรื่อง เสียง ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะที่ขับเคลื่อนด้วยกลวิธีการโต้แย้ง. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู. 3(3): 234-257.
วิเชียร อินทรสมพันธ์, เพชราวดี จงประดับเกียรติ, ทวีศักดิ์ จงประดับเกียรติ, สุภาพร ศรีหามี, อัครเดช เกตฉ่ำ, เพ็ญพร ทองคำสุก,..., ฑิตยา สิทธิโสภาสกุล. (2563). การวัดและประเมินผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: วรานนท์ เอ็นเตอร์ไพรส์.
ศศิกานต์ นิ่มดำ, นวลจิตต์ เชาวกีรติพงศ์, และดวงเดือน สุวรรณจินดา. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ร่วมกับการใช้เทคนิคการเขียนทางวิทยาศาสตร์ (SWH) เรื่อง อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสหวิทยาเขตชุมพร 2 จังหวัดชุมพร. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์. 35(2): 96-109.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). การแถลงข่าวผลการประเมิน PISA 2022. PISA Thailand. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2568, จาก https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี. (2567). ข้อมูพื้นฐาน. สืบค้นเมื่อ 22 พฤษภาคม 2567, จาก https://sesaorb.go.th/web/.
สุชาดา ศรีศกุล. (2564). การพัฒนาการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในบทเรียนเรื่องการเคลื่อนที่แบบต่าง ๆ โดยการจัดการเรียนรู้ที่ใช้บริบทเป็นฐาน. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้. 13(1): 29–47.
_______. (2565). การพัฒนาการสร้างคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 4 ในบทเรียนเรื่องการเคลื่อนที่แบบต่าง ๆ โดยการจัดการเรียนรู้ที่ใช้บริบทเป็นฐาน. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้. 13(1): 29-47.
Bell, P., & Linn, M. C. (2000). Scientific arguments as learning artifacts: designing for learning from the web with KIE. International Journal of Science Education. 22(8): 797-817.
Beyer, J., & Davis, A. (2008). Fostering second graders’ scientific explanations: A beginning elementary teacher’s knowledge, beliefs, and practice. The Journal of the Learning Sciences. 17(3): 381-414.
McNeill, K., & Krajcik, J. (2008). Scientific explanations: Characterizing and evaluating the effects of teachers’ instructional practices on student learning. Journal of Research in Science Teaching. 5(1): 53-78.
Nawani, J., von Kotzebue, L., Spangler, M., & Neuhaus, B. J. (2018). Engaging students in constructing scientific explanations in biology classrooms: A lesson-design model. Journal of Biological Education. 52(4): 378–389.
OECD. (2023). PISA 2022 results (Volume I and II) – Country notes: Thailand OECD. Retrieve May 12, 2023, form https://www.oecd.org/en/publications/pisa-2022-results-volume-i-and-ii-country-notes_ed6fbcc5-en/thailand_6138f4af-en.html.
Sampson, V., & Clark, D. B. (2009). The impact of collaboration on the outcomes of scientific argumentation. Science Education Journal. 93(3): 448–484.
Whitney, D. R., & Sabers, D. L. (1970). Improving essay examination III: Use of item analysis (Technical Bulletin No. 11, Mimeographed). Iowa City: University Evaluation and Examination Service.
