กระบวนการจัดการเรียนรู้รายวิชาหน้าที่พลเมือง เรื่อง วัฒนธรรม โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคทีจีที เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสระโบสถ์วิทยาคาร จังหวัดลพบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคทีจีที สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนกับหลังเรียน หลังการใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคทีจีที สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนหลังการใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิคทีจีที สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาหน้าที่พลเมือง ภาคเรียนที่ 1/2567 โรงเรียนสระโบสถ์วิทยาคาร อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี จำนวน 33 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่ายโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้วิจัยคือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 12 แผน 2) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเป็นแบบปรนัย 30 ข้อ 3) แบบสอบความ พึงพอใจเป็นแบบประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 15 ข้อสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่า t-test แบบ Dependent ผลการวิจัยพบว่า
1) การพัฒนาแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคทีจีที เรื่องวัฒนธรรม พบว่า ได้แผนการจัดกิจกรรม การเรียนรู้จำนวน 12 แผน มีผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อน – หลังเรียน พบว่า นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) การศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนหลังการใช้เทคนิคทีจีที สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 พบว่าภาพรวมนักเรียนมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2545). คู่มือการจัดการเรียนรู้ กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กฤษกร สุขอนันต์. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์เรื่องเรขาคณิตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค TAI และเทคนิค TGT. วิทยานิพนธ์คุรุศาสตร มหาบัณฑิต (หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
เกศรา อินทะนนท์. (2556). ทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคกลุ่มแข่งขัน (TGT). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 36(4): 18-24.
จันทราภรณ์ คำแก้ว. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ทีจีที เรื่องพลเมืองดีในวิถีประชาธิปไตย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาสังคมศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2560). รูปแบบการเรียนการสอน: ทางเลือกที่หลากหลาย. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญชนก สิงห์ทอง. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค ทีจีที เรื่อง ทวีปเอเชีย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาสังคมศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2542). การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: เลิฟแอนด์เลิฟเพรส.
_______. (2543). แผนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ.
สุธิรา สิงค์สุวรรณ. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคทีจีทีเรื่อง ออมไว้ไม่ขัดสนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาสังคมศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุรัตนา พุทธพงษ์, ภัทรภร ชัยประเสริฐ, และสมศิริ สิงห์ลพ. (2562). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เจตคติต่อวิทยาศาสตร์ และพฤติกรรมการทำงานกลุ่ม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 49(3): 1-13.
สมยศ บุญรักษ์. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาพระพุทธศาสนา เรื่อง วันสำคัญทางพระพุทธศาสนาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค ทีจีที. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 3(2): 50-59.
สำนักงานเลขาธิการสถานศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้ง.
อิสระพงศ์ โสภาใฮ. (2560). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและพฤติกรรมการทำงานกลุ่ม โดยใช้การเรียนรู้ด้วยเทคนิค ทีจีที สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนมหาวิชานุกูล. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาหลักสูตรการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
เอกกวีร์ พิทักษ์ธนัชกุล. (2557). การศึกษาในยุคปัจจุบัน. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2567, จาก www.stou.ac.th/study/sumrit/1-58(500)/page9-1-58(500).html
Artat, Alice F., & Chaire, M. Newman. (1990). Cooperative Learning. The Mathematics Teacher. 83(6): 448-449.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test. (5thed.). New York: Harper Collins.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1994). Learning Together and Alone: Cooperative, Competitive and Individualistic Learning. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Kuder, Frederic G., & Richardson, M. W. (1973). The Theory of the Estimation of Test Reliability. Psychometrika. 2(October): 151-160.
Slavin, R. E. (1987). Cooperative learning and cooperative school. Educational Leadership. 45: 7-13.
