การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันการบริหารทรัพยากรบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันการบริหารทรัพยากรบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารโรงเรียนและครู จำนวน 597 คน ปีการศึกษา 2566 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามการบริหารทรัพยากรบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความเที่ยงตรง ค่าอำนาจจำแนก ค่าความเชื่อมั่น การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า
โมเดลการวัดการบริหารทรัพยากรบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า X2= 126.99, p-value = 1.00, df = 220, X2/df= 0.57, GFI = 0.98, CFI = 1.00 และ RMSEA = 0.00 องค์ประกอบการบริหารทรัพยากรบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 5 องค์ประกอบ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบตั้งแต่ 0.93 – 1.00 มีระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กัณณ์ศศิชา เนาว์เย็นผล (2567). การพัฒนาระบบทรัพยากรมนุษย์ในสถานบันอุดศึกษา. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์. 9(4): 365-379.
เกียรติ บุญยโพ. (2562). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคใหม่. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์. 21(1): 165-170.
เจตนิพัทย์ ชนะภัย (2567). ความท้าทายและข้อเสนอต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐยุคใหม่. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 19(1): 300-311.
ชื่นหทัย สุริยโสภาพันธุ์, และปรัชา วิหคโต. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรบุคคลของโรงเรียนนายร้อยพระจุลจองเกล้าบนแพลตฟร์อม. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 10(6): 2517-2529.
ชาตรี แดงนำ. (2562). ความพึงพอใจของบุคลากรต่อการบริหารบุคคลของวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต (การพัฒนาธุรกิจอุตสาหกรรมและทรัพยากรมนุษย์). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปวริศา บุญรอด. (2559). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของสมรรถนะการบริหาร ทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม)
พูลพงศ์ สุขสว่าง. (2557). หลักการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง The Basics of Structural Equation Modeling. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 6(2): 136-145.
เรวัต สมบูรณ์. (2566). รูปแบบการบริหารทรัพยากรบุคคลยุคดิจิทัลในโรงเรียนเอกชน. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 12(2): 262-276.
ลาวัลย์ เกติมา. (2561). การขับเคลื่อนกลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลของโรงเรียนพบพระวิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 38. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต (ยุทธศาสตร์การบริหารและการพัฒนา). มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
วิราพร จี้สอน. (2566). มิติองค์ประกอบองค์กรสุขภาวะของร้านสะดวกซื้อในพื้นที่ภาคเหนือตอนบน. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์. 6(3): 167-181.
วุฒิภัทร มัธยม. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหาร สถานศึกษากับการบริหารทรัพยากรบุคคลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. 8(2): 303-316.
ศุจินธร วรานุสาสน์. (2566). แนวทางการพัฒนาการบริหารทรัพยากรบุคคลของโรงเรียน พระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด. 3(1): 89-98.
สรณ์สิริ กิตติยะพงษ์. (2566). การบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. 10(1):, 149-156.
สายสุนีย์ จับโจร (2565). การพัฒนาระบบสนับสนุนการตัดสินใจเพื่อติดตามและประเมินผลการปฏิบัติงานตามสมรรถนะสำหรับเจ้าหน้าที่สายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. Journal of Modern Learning Development. 7(7): 330-340.
สิริกานต์ แก้งคงทอง. (2563). แนวทางพัฒนาการบริหารทรัพยากรบุคคลของสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาตาม แนวทางการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการ ภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต (นโยบาย การจัดการและความเป็นผู้นำทางการศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริภัชกรณ์ ดวงคำ. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารทรัพยากรบุคคลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย. 18(2): 61-71.
สุชีลา นีระพล. (2561). การบริหารทรัพยากรบุคคลตามหลักไตรสิกขาของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ. 5(3): 131-143.
สุภาพร แสงสมาน. (2565). อนาคตภาพการบริหารทรัพยากรบุคคลของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 9(2): 246-259.
หมอนแก้ว จิตตะลาด. (2565). กลยุทธ์การจัดการทรัพยากรมนุษย์ของธุรกิจพลังงานไฟฟ้าในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์. 5(2): 81-95.
อรรถพล เสือคำรณ. (2566). การพัฒนาทุนมนุษย์ตามแนวพระพุทธศาสนาเพื่อการพัฒนาองค์กรอย่างยั่งยืน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 6(1): 217-228.
Hair, J. F. Jr., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2014). A Primer on Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM). Sage Publications. ISBN: 978-1-4522-1744-4.
Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. (2nd ed.). New York, NY: Guilford Press.