การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 1

Main Article Content

อนุสรณ์ แสนบริสุทธิ์
นิยดา เปี่ยมพืชนะ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นของสถานศึกษา และเพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 จำแนกตามประสบการณ์การทำงานขนาดสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 19 คน และครู จำนวน 233 คน รวม 252 คน ใช้วิธีกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) 0.5 - 1.00 และความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับ 0.98 สถิติที่ใช้ใวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ          ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแปรปรวนทางเดียวเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการวางแผนจัดการแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ด้านการกำกับติดตามและส่งเสริมการบริหาร ด้านการพัฒนา การออกแบบและเชื่อมโยงความรู้จากแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นไม่แตกต่างกัน ส่วนด้านการวางแผนกลยุทธ์ ด้านการส่งเสริมการใช้แหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น และด้านการเปิดโอกาสให้ผู้เกี่ยวข้องมีส่วนร่วม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อพบความแตกต่างจึงทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีผลต่างอย่างมีนัยสำคัญน้อยที่สุดของฟิชเชอร์

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แสนบริสุทธิ์ อ., & เปี่ยมพืชนะ น. . (2025). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 1. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 8(2), 37–48. https://doi.org/10.2774.EDU2025.2.272997
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กมลพร ภูมิพลับ. (2564). แนวทางการบริหารแหล่งเรียนรู้เพื่อการศึกษาของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

กษมาพร ทองเอื้อ. (2563). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ไซนุง สามะ. (2563). สภาพปัญหาการบริหารแหล่งเรียนรู้ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 1. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

ญาติมา โกไสยสุวรรณ, และชลาภรณ์ สุวรรณสัมฤทธิ์. (2566). แนวทางการจัดการแหล่งเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย ราชพฤกษ์. 9(3): 242-261.

ณัฏฐนิช นัดกลิ่น. (2564). ทักษะการบริหารกับการจัดการแหล่งเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9. วิทยานิพนธ์คึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

นงคราญ ไชยเมือง, สุตาภัทร คงเกิด, และจงรักษ์ ศรีคำหน้อย. (2564). การวางแผนกลยุทธ์เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวบนรากฐานเศรษฐกิจชีวภาพฝ่าวิกฤตการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ. 31(1): 134-150.

นพดล เจนอักษร, พระมหาไกรวรรณ์ ปุณขันธ, และขัตติยา ด้วงสำราญ. (2564). ยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อสร้างการมีส่วนร่วมกับชุมชน. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร. 4(2): 87-100.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปภัสสร จงตรอง. (2566). การบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ของสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายพัฒนาการศึกษาดอยนางนอน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงรายเขต 3. การศึกษาอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

พิมพ์พิมล คงจินดา. (2560). สภาพและปัญหาการใช้แหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงเทพตะวันออก. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

ภรประสิทธิ์ แก้วกันยา. (2563). บทบาทในการบริหารแหล่งเรียนรู้และสภาพแวดล้อมของผู้บริหาร ศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนบ้านมุฑิตา จังหวัดนครปฐม. วารสารมหาจุฬาคชสาร. 11(2): 141-155.

วันชัย ไชยชนะ. (2565). การพัฒนาคู่มือการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้ของโรงเรียนขนาดเล็กกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนปัว 4 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

ศิริญาย์ เลียบคง. (2560). การบริหารแหล่งเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. (2565). รายงานผลการดำเนินงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 ประจำปีงบประมาณ 2565. ขอนแก่น: ผู้แต่ง.

_______. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2566. ขอนแก่น: ผู้แต่ง.

สุพิดา ยอดประสิทธิ์, และชวน ภารังกูล. (2561). การศึกษาสภาพการบริหารแหล่งเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 1. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 6 “ราชภัฏหมู่บ้านจอมบึงวิจัย” วันที่ 1 มีนาคม 2561. (หน้า 992). อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

Cronbach, L. J., & Furby, L. (1970). How we should measure" change": Or should we? Psychological bulletin. 74(1): 68.

Likert, R. (1931). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology. 19: 44-53.

Sari, D. L., Rini, R., & Suntoro, I. (2020). Local-Wisdom-Based Character Education Management in Junior High School IT BaitulJannah Bandar Lampung. Journal of Research & Method in Education. 10(1): 7-10.

Watthanakuljaroen, T. (2023). Development of a model for knowledge management of local wisdom via virtual learning community for instructional management. International Journal of Information and Education Technology. 13(11): 1720-1728.

Yamane, Taro. (1973). Statistics an introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper And Row Publication.