Curriculum Management Strategies for Secondary Thai Language Learning to Enhance 21st-Century Learner Competencies

Main Article Content

THANAWIT KAWINTHANACHAROEN
Punnapa Senaveenin
Kanyapat Aekkapatchaiyawong
Chanasith Sithsungnoen
Maream Nillapun

Abstract

   


This research article aimed to: 1) study the environmental context of Thai language learning curriculum management at the secondary education level, and 2) develop strategies for Thai language learning curriculum management at the secondary education level. This qualitative research focused on a target group of three schools under the Office of the Basic Education Commission (OBEC) recognized for their outstanding Thai language learning management. Key informants included school administrators, heads of academic affairs, and heads of the Thai language department. Data were collected via semi-structured interviews and analyzed using content analysis.


            The findings revealed that: 1. Regarding the environmental context of the curriculum management, the strengths included participatory and flexible administration, a focus on active learning integrated with technology, collaboration with external agencies, supervision through Professional Learning Communities (PLC), and authentic assessment. Areas for development involved teachers' fear of change, concerns about increased workloads, content redundancy and rote memorization, learner diversity, and management under constraints. 2. The strategies for Thai language learning curriculum management to enhance learners' 21st-century competencies comprised six strategies: Strategy 1: Participatory curriculum management; Strategy 2: Active learning and cross-disciplinary integration; Strategy 3: Technology-based management to increase educational quality efficiency; Strategy 4: Systematic personnel development and work culture; Strategy 5: Proactive collaborative networking to create learning opportunities; and Strategy 6: Authentic and comprehensive assessment focusing on empirical performance.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
KAWINTHANACHAROEN, T., Senaveenin, P. ., Aekkapatchaiyawong, K., Sithsungnoen, C., & Nillapun, M. (2026). Curriculum Management Strategies for Secondary Thai Language Learning to Enhance 21st-Century Learner Competencies. Education journal Faculty of Education, Nakhon Sawan Rajabhat University, 9(2), 280–293. https://doi.org/10.2774.EDU2026.2.286042
Section
Research Articles

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กฤษณะ ไกรสี, และอัมพร สินทร. (2567). การนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาแบบออนไลน์ในยุคดิจิทัล. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. 12(3). 96-108.

ชนาธิป พรกุล. (2557). การสอนกระบวนการคิด: ทฤษฎีและการนำไปใช้. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2562). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: พี.เอส. พริ้นท์.

ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2565). การบริหารหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ถวัลย์ มาศจรัส. (2550). นวัตกรรมการศึกษา: ชุดปฏิรูปการเรียนรู้ของผู้เรียนสู่สถานศึกษา. กรุงเทพฯ: ธารอักษร.

พระสมชัย แซ่ลิ้ว, ประเวศ เวชชะ, พูนชัย ยาวิราช, และ สมเกียรติ ตุ่นแก้ว. (2567). กลยุทธ์การบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะศตวรรษที่ 21 ของนักเรียน โรงเรียนวัดหมื่นพุทธวิทยา. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 13(3), 234-249.

พัชราภา ตันติชูเวช. (2566). โรงเรียนกับชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (School and Professional Learning Community). นนทบุรี: สยามจุลละมณฑล.

มารุต พัฒผล. (2562). แนวคิดหลักการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.

วรรณี บำรุงรักษ์. (2555). หลักการสอนและการจัดการเรียนรู้. ราชบุรี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.

วันดี ปฏิโชติ. (2568). การจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทยกับการศึกษาในศตวรรษที่21. วารสารสหวิทยาการศึกษาครุศาสตร์. 1(1). 34-42.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

วิชัย วงษ์ใหญ่. (2553). แนวคิดใหม่เกี่ยวกับการเรียนรู้สู่สมรรถนะ. กรุงเทพฯ: สมาคมศิษย์เก่าคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

__________. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: อาร์ แอนด์ เอ็น ปริ้นท์.

วิชัย วงษ์ใหญ่, และคณกร สว่างเจริญ. (2562). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.

วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2556). การพัฒนารายวิชาเพิ่มเติมสู่การบูรณาการแบบสหวิทยาการ. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งชาติ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2568). ผลการประเมิน PISA 2022 คณิตศาสตร์ การอ่าน และวิทยาศาสตร์ (ฉบับสมบูรณ์). กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.).

สันต์ ธรรมบำรุง. (2553). หลักสูตรและการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะ: จากนโยบายสู่การปฏิบัติในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.

สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2557). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อรรถพงษ์ ผิวเหลือง, บัญชา เกียรติจรุงพันธุ์, และ ณัฐกิตติ์ สิริวัฒนาทากุล. (2563). สภาพการจัดการเรียนรู้ของครูภาษาไทย : แนวทางในการแก้ปัญหา. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 8(2), 195-211.

อาทิตย์ ซาวคำ, และศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2568). การวิเคราะห์สมรรถนะการคิดขั้นสูงสำหรับการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเชิงสร้างสรรค์ของผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University, 17(1), 55–68.

Fullan. (2016). The new meaning of educational change. (5th ed.). New York: Teachers College Press.

Hattie, J. (2012). Visible learning for teachers: Maximizing impact on learning. New York: Routledge.

Saylor, J. G., Alexander, W. M., & Lewis, A. J. (1981). Curriculum planning for better teaching and learning. (4th ed.). New York: Holt, Rinehart and Winston.

Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco: Jossey-Bass.

Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: University of Chicago Press.

UNESCO. (2015). Rethinking education: Towards a global common good?. Paris: UNESCO Publishing.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge: Harvard University Press.