Development of science communication skills of first-year general science students, Class A, Songkhla Rajabhat University, using inquiry-based learning combined with collaborative writing
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to study the science communication writing abilities of students, and 2) to compare these abilities before and after the intervention. The target group consisted of 30 first-year science students (Section A) at Songkhla Rajabhat University, obtained through purposive sampling. The research employed a one-group pretest-posttest design.Research instruments included: 1) lesson plans based on inquiry-based learning combined with collaborative writing, and 2) a subjective science communication writing ability test (IOC range: 0.67–1.00; reliability: 0.82). Data were analyzed using arithmetic mean (x̄), percentage, standard deviation (S.D.), dependent samples t-test, and content analysis.The research findings revealed that:The overall science communication writing ability of students after the intervention was at a "Good" level ( (x̄) = 31.73, or 88.14%). Every student achieved a proficiency level of "Good" or higher.Post-test scores for science communication writing ability were significantly higher than pre-test scores at the .05 level, confirming the research hypothesis.These results reflect that the integration of inquiry-based learning and collaborative writing effectively enhances students' skills in organizing and communicating scientific concepts.
Downloads
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปณาลี สติคราม. (2562). การพัฒนาความสามารถในการเขียนสื่อสารวิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบสอบร่วมกับการเขียนแบบร่วมมือรวมพลัง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. (สาขาหลักสูตรและการสอน). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เหมือนฝัน ชมมณี และสิริพันธุ์ สุวรรณมรรคา. (2557). การวิเคราะห์กระบวนการชี้แนะของครูและผลที่เกิดกับผู้เรียน: พหุกรณีศึกษา. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 9(2), 489–499.
Bybee, R. W., Taylor, J. A., Gardner, A., Van Scotter, P., Powell, J. C., Westbrook, A., & Landes, N. (2006). The BSCS 5E instructional model: Origins and effectiveness. Colorado Springs, CO: BSCS. Retrieved from https://media.bscs.org/bscsmw/5es/bscs_5e_full_report.pdf
Kulgemeyer, C., & Schecker, H. (2013). Students explaining science – Assessment of science communication competence. Research in Science Education, 43(6), 2235–2254. Dordrecht, Netherlands: Springer. https://doi.org/10.1007/s11165-013-9354-1
Kuteeva, M. (2011). Wikis and academic writing: Changing the nature of corporation and collaboration in the English classroom. English for Specific Purposes, 30(1), 44–57. Amsterdam, Netherlands: Elsevier. https://doi.org/10.1016/j.esp.2010.04.007
Metusalem, R., Belenky, D. M., & DiCerbo, K. E. (2017). Skills for today: What we know about teaching and assessing collaboration. London, UK: Pearson.
Mulligan, C., & Garofalo, R. (2011). A collaborative writing approach: Methodology and student assessment. The Language Teacher, 35(3), 5–10. Kyoto, Japan: JALT.
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. New York, NY: International Universities Press.
Dewey, J. (1938). Experience and education. Kappa Delta Pi. (Original work published by Macmillan). Storch, N. (2013). Collaborative writing in L2 classrooms. Bristol, UK: Multilingual Matters.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
