The Buddha’s Pedagogical Communication
Main Article Content
Abstract
This article aims to examine the Buddha’s process of communicating the Dhamma through four principles: sandassanā (clarification), samādapanā (persuasion toward practice), samuttejanā (encouragement toward courage and resolve), and sampahaṃsanā (inspiration and joyful uplift). Drawing on evidence from the Tipiṭaka, the study finds that this approach reflects a teaching model encompassing the dimensions of cognition, volition, emotion, and ethical transformation. The Buddha employed methods of communication that were flexible and responsive to the spiritual capacities of his audience, grounded in compassion and wisdom. These four processes thus constitute a prototype of Buddhist communication that guides listeners from understanding to practical application and to the steadfast embodiment of the Dhamma. Moreover, this model can be effectively applied in the contexts of Buddhist education and spiritual leadership in contemporary society.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นความคิดเห็นส่วนผู้แต่ง กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป
References
ทิศนา แขมมณี. ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ ๒๒. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๑.
ปรมะ สตะเวทิน. หลักนิเทศศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ ๘. กรุงเทพมหานคร : ภาพพิมพ์, ๒๕๓๘.
ปาริชาติ สถาปิตานนท์ และคณะ. การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมและการพัฒนาชุมชน: จากแนวคิดสู่ปฏิบัติการวิจัยในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, ๒๕๔๙.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓.
พระธรรมปิฎก. การพัฒนาจิตตามแนวพุทธศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ ๑๑, กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๖.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). การศึกษากับการพัฒนาปัญญา. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิพุทธธรรม,
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). กรุงเทพมหานคร : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๑.
พระไพศาล วิสาโล. ความสุขที่ไม่ต้องแสวงหา. กรุงเทพมหานคร : เครือข่ายพุทธิกา, ๒๕๕๒.
พระไพศาล วิสาโล. พุทธศาสนากับการพัฒนาจิตใจ. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิโกมลคีมทอง, ๒๕๕๒.
พระไพศาล วิสาโล. พุทธศาสนาในสังคมไทยร่วมสมัย. กรุงเทพมหานคร : เครือข่ายพุทธิกา, ๒๕๕๐.
พระเมธีธรรมาภรณ์. การสอนธรรมเชิงวิพากษ์ในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๕.
พระเมธีธรรมาภรณ์. จริยศาสตร์เชิงพุทธ. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๐.
พุทธทาสภิกขุ. ธรรมะกับการดำเนินชีวิต. สุราษฎร์ธานี : ธรรมทานมูลนิธิ, ๒๕๓๒.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.