Effects of Phenomenon-Based Learning on Preschool Children’s Rational Thinking Abilities, Chonprathanbankorjod School, Nakhon Ratchasima Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) examine the correlation of preschool children’s rational thinking abilities before and after implementing phenomenon-based learning, and 2) compare preschool children’s rational thinking abilities before and after implementing phenomenon-based learning. The population included ๒๐ preschool children, boys and girls, aged 5 – 6 years, studied in Kindergarten 3 in the second semester of the 2024 academic year. The study was a quasi-experimental research with a one-group pretest-posttest design. The Instruments used in this research included 32 phenomenon-based learning lesson plans and a 20-item test on preschool children’s rational thinking abilities. Data were analyzed using population mean, population standard deviation, the significance of differences and the chi-square statistic.
The findings revealed that 1) preschool children’s rational thinking abilities before and after implementing phenomenon-based learning were correlated at the statistically significant level of .05 , and 2) preschool children’s rational thinking abilities after implementing phenomenon-based learning were higher than before the experiment, in both overall and each aspect : observation 1.35 (D =1.35 ), prediction 1.25 (D = 1.25), connection 1.60 (D = 1.60), and conclusion 1.85 (D = 1.85).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นความคิดเห็นส่วนผู้แต่ง กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป
References
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๖๐). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช ๒๕๖๐ (สำหรับเด็กปฐมวัย อายุ ๓ – ๖ ปี). กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ประภานิช เพียรไพฑูรย์. (๒๕๕๓) . ความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยที่เล่นเกม การศึกษาอนุกรมมิติ. ปริญญานิพนธ์ สาขาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ตะวัน ไชยวรรณ, และกุลธิดา นุกูลธรรม. (๒๕๖๔). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานการเรียนรู้แบบบูรณาการ เพื่อส่งเสริมความรู้ของผู้เรียนในโลกแห่งความจริง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. ๑๕(๒): ๒๕๖-๒๕๗.
ต้นตระกูล รุ่นใหม่. (๒๕๖๖). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ ปรากฏการณ์จริงกับสิ่งที่เรียกว่าแรง ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณและทักษะปฏิบัติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับสถานการณ์จำลอง.หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ชลาธิป สมาหิโต. (๒๕๖๒, มกราคม – กุมภาพันธ์). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร. ๓๙(๑), ๑๒๗.
ทิศนา แขมมณี. (๒๕๖๔). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ ๒๕). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประภานิช เพียรไพฑูรย์. (๒๕๕๓). ความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยที่เล่นเกม การศึกษาอนุกรมมิติ. ปริญญานิพนธ์ สาขาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด. (๒๕๖๖). รายงานประเมินตนเองของสถานศึกษาปีการศึกษา ๒๕๖๖ โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด. นครราชสีมา : โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด.
สยุมพู สัตย์ซื่อ. (๒๕๖๐). การพัฒนาการคิดเชิงเหตุผลโดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบคำถามปลายเปิดสำหรับเด็กประถมวัยศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์. ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาสารคาม:มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุมาลี เทพพร. (๒๕๖๑). การพัฒนาการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวคิดไฮสโคปเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงเหตุผลและทักษะทางภาษาสำหรับเด็กปฐมวัย. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ออมวจี พิบูลย์และกิตติชัย สุธาสิโนบาล. (๒๕๖๔). การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อพัฒนาสมรรถนะข้ามพิสัย: กรณีศึกษาประเทศฟินแลนด์. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, ๓(๓), ๔๑๔-๔๒๘.
