ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานที่มีต่อความสามารถใน การคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัย โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด จังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) ศึกษาความสัมพันธ์ของความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน และ ๒) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน ประชากร ได้แก่ เด็กปฐมวัยชาย - หญิง อายุระหว่าง ๕ - ๖ ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาลปีที่ ๓ จำนวน ๒๐ คน ในภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๖๗ แบบกึ่งทดลองกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน จำนวน ๓๒ แผน และแบบทดสอบความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัย จำนวน ๒๐ ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยประชากร ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานประชากร ค่าความแตกต่าง และ ค่าสถิติไค-สแควร์
ผลการวิจัยพบว่า ๑) ความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานมีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ และ ๒) เด็กปฐมวัยหลังจากที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน มีความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน ทั้งโดยภาพรวมและจำแนกรายด้าน ด้านการสังเกต เท่ากับ ๑.๓๕ (D = ๑.๓๕) ด้านการคาดคะเน เท่ากับ ๑.๒๕ (D = ๑.๒๕) ด้านการเชื่อมโยง เท่ากับ ๑.๖๐ (D = ๑.๖๐) และด้านการสรุปความ เท่ากับ ๑.๘๕ (D = ๑.๘๕)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นความคิดเห็นส่วนผู้แต่ง กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (๒๕๖๐). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช ๒๕๖๐ (สำหรับเด็กปฐมวัย อายุ ๓ – ๖ ปี). กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ประภานิช เพียรไพฑูรย์. (๒๕๕๓) . ความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยที่เล่นเกม การศึกษาอนุกรมมิติ. ปริญญานิพนธ์ สาขาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ตะวัน ไชยวรรณ, และกุลธิดา นุกูลธรรม. (๒๕๖๔). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานการเรียนรู้แบบบูรณาการ เพื่อส่งเสริมความรู้ของผู้เรียนในโลกแห่งความจริง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. ๑๕(๒): ๒๕๖-๒๕๗.
ต้นตระกูล รุ่นใหม่. (๒๕๖๖). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้ ปรากฏการณ์จริงกับสิ่งที่เรียกว่าแรง ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณและทักษะปฏิบัติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔ ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับสถานการณ์จำลอง.หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ชลาธิป สมาหิโต. (๒๕๖๒, มกราคม – กุมภาพันธ์). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร. ๓๙(๑), ๑๒๗.
ทิศนา แขมมณี. (๒๕๖๔). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ ๒๕). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประภานิช เพียรไพฑูรย์. (๒๕๕๓). ความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลของเด็กปฐมวัยที่เล่นเกม การศึกษาอนุกรมมิติ. ปริญญานิพนธ์ สาขาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด. (๒๕๖๖). รายงานประเมินตนเองของสถานศึกษาปีการศึกษา ๒๕๖๖ โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด. นครราชสีมา : โรงเรียนชลประทานบ้านกอโจด.
สยุมพู สัตย์ซื่อ. (๒๕๖๐). การพัฒนาการคิดเชิงเหตุผลโดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานประกอบคำถามปลายเปิดสำหรับเด็กประถมวัยศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์. ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาสารคาม:มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุมาลี เทพพร. (๒๕๖๑). การพัฒนาการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวคิดไฮสโคปเพื่อส่งเสริมการคิดเชิงเหตุผลและทักษะทางภาษาสำหรับเด็กปฐมวัย. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ออมวจี พิบูลย์และกิตติชัย สุธาสิโนบาล. (๒๕๖๔). การเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อพัฒนาสมรรถนะข้ามพิสัย: กรณีศึกษาประเทศฟินแลนด์. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, ๓(๓), ๔๑๔-๔๒๘.
