โปรแกรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมและ การแก้ปัญหาของผู้ต้องขังหญิง

Main Article Content

สายันต์ ขันธนิยม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยกึ่งทดลอง ผู้วิจัยศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเหตุผลจากเอกสารงานวิจัย และวิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูลได้องค์ความรู้นำมาพัฒนาเครื่องมือในการวิจัย สร้างโปรแกรมและทดลองใช้โปรแกรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมและการแก้ปัญหาของผู้ต้องขังหญิงเรือนจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมีสมาชิกกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ ๓๕ คน วัดผลก่อนและหลังการทดลอง แล้วนำผลการประเมินมาทำการวิเคราะห์ด้วยวิธีการทางสถิติเพื่อทดสอบสมมติฐาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ
ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และการทดสอบความแตกต่างด้วยค่าที
(t-test).


ผลการวิจัยพบว่า


๑) แนวคิดโยนิโสมนสิการเป็นกระบวนการคิดที่เป็นระบบ ช่วยให้บุคคลมองเห็นปัญหาอย่างลึกซึ้ง แยกแยะข้อมูล และตัดสินใจอย่างมีเหตุผลสอดคล้องกับจริยธรรม ๒) โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยหลักโยนิโสมนสิการ ๑๐ วิธี ไตรสิกขา และอริยสัจ ๔ ดำเนินการในรูปแบบกิจกรรมกลุ่ม ๑๒ ครั้ง ครอบคลุม ๓ ขั้นตอนคือ ศีล สมาธิ และปัญญา โดยออกแบบให้เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตของผู้ต้องขังหญิง ๓) ผลการทดลองพบว่า ผู้เข้าร่วมโปรแกรมมีคะแนนด้านเหตุผลเชิงจริยธรรมและการแก้ปัญหาสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้งเมื่อเปรียบเทียบก่อนและหลังเข้าร่วม และเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมในระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .๐๑

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
1.
ขันธนิยม ส. โปรแกรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมและ การแก้ปัญหาของผู้ต้องขังหญิง. JGSR [อินเทอร์เน็ต]. 30 เมษายน 2025 [อ้างถึง 9 มกราคม 2026];21(1):212-35. available at: https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JGSR/article/view/274542
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมราชทัณฑ์. แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570) ของกรมราชทัณฑ์. นนทบุรี: ม.ป.ท., 2566.

มาริษา อัจฉะวงค์. “โลกหลังกำแพง : ประสบการณ์ชีวิตและการปรับตัวทางความคิดของผู้ต้องขังหญิง”. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา

การปรึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2565.

สัญชัย ศิริสถิตย์. “ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางจิตใจ ของผู้ต้องขัง เรือนจำกลางเชียงใหม่”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2561.

ดิลก บุญอิ่ม. “การใช้หลักโยนิโสมนสิการแนวอริยสัจเป็นฐานการเรียนรู้ด้วยตนเองในการดำรงชีวิต”. วารสาร มมรวิชาการล้านนา. ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2561): 72-81.

ธัญญา พึ่งสันเทียะ. “เรือนจำ: พื้นที่แห่งการลงโทษและการคืนคนดีสู่สังคม”. วารสารวิชาการ ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. ปีที่ 11 ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม 2561): 737-748.

นภาภรณ์ หะวานนท์. “การปฏิรูปเรือนจำ: จากสถาบันการลงโทษสู่ชุมชนแห่งความห่วงใย”. วารสาร สังคมลุ่มน้ำโขง มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2557): 1-19.

พระมหาดนัยพัชร ยุนิรัมย์ และคณะ. “การพัฒนารูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของผู้ต้องขังหญิงด้วยหลักพุทธธรรม”. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา.

ปีที่ 15 ฉบับที่ 1 (มกราคม 2566): 147-167.

พระมหาพงศกร ฐานงฺกโร. “การเรียนรู้ตลอดชีวิตโดยมีหลักคิดโยนิโสมนสิการเป็นฐาน”. วารสารสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม. ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน 2565): 50-60.

พระมหาวิเศษ ปฺญาวชิโร และคณะ. “แนวทางในการพัฒนาจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ของผู้ต้องขังในทัณฑสถานหญิงเชียงใหม่”. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. ปีที่ 7 ฉบับเพิ่มเติม (พฤษภาคม 2562): 421-434.

สิริวัฒน์ ศรีเครือดง และคณะ. “การพัฒนาโปรแกรมเพื่อสร้างชีวสุขตามแนวทางการพัฒนาจิตและปัญญาแบบองค์รวม”. รายงานวิจัย. คณะมนุษยศาตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2560.

ปถมพร ตะละภัฎ และพระสุธีธรรมานุวัตร. “ศึกษาวิเคราะห์การคิดเชิงบวกในการพัฒนาชีวิตตาม หลักพระพุทธศาสนา”. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 8. (2560): 1354-1364.