โปรแกรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมและ การแก้ปัญหาของผู้ต้องขังหญิง
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยกึ่งทดลอง ผู้วิจัยศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเหตุผลจากเอกสารงานวิจัย และวิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูลได้องค์ความรู้นำมาพัฒนาเครื่องมือในการวิจัย สร้างโปรแกรมและทดลองใช้โปรแกรมการฝึกการคิดแบบโยนิโสมนสิการเพื่อพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมและการแก้ปัญหาของผู้ต้องขังหญิงเรือนจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมีสมาชิกกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองกลุ่มละ ๓๕ คน วัดผลก่อนและหลังการทดลอง แล้วนำผลการประเมินมาทำการวิเคราะห์ด้วยวิธีการทางสถิติเพื่อทดสอบสมมติฐาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ
ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และการทดสอบความแตกต่างด้วยค่าที
(t-test).
ผลการวิจัยพบว่า
๑) แนวคิดโยนิโสมนสิการเป็นกระบวนการคิดที่เป็นระบบ ช่วยให้บุคคลมองเห็นปัญหาอย่างลึกซึ้ง แยกแยะข้อมูล และตัดสินใจอย่างมีเหตุผลสอดคล้องกับจริยธรรม ๒) โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยหลักโยนิโสมนสิการ ๑๐ วิธี ไตรสิกขา และอริยสัจ ๔ ดำเนินการในรูปแบบกิจกรรมกลุ่ม ๑๒ ครั้ง ครอบคลุม ๓ ขั้นตอนคือ ศีล สมาธิ และปัญญา โดยออกแบบให้เชื่อมโยงกับบริบทชีวิตของผู้ต้องขังหญิง ๓) ผลการทดลองพบว่า ผู้เข้าร่วมโปรแกรมมีคะแนนด้านเหตุผลเชิงจริยธรรมและการแก้ปัญหาสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทั้งเมื่อเปรียบเทียบก่อนและหลังเข้าร่วม และเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมในระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .๐๑
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้เป็นความคิดเห็นส่วนผู้แต่ง กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยเสมอไป
เอกสารอ้างอิง
กรมราชทัณฑ์. แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570) ของกรมราชทัณฑ์. นนทบุรี: ม.ป.ท., 2566.
มาริษา อัจฉะวงค์. “โลกหลังกำแพง : ประสบการณ์ชีวิตและการปรับตัวทางความคิดของผู้ต้องขังหญิง”. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา
การปรึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2565.
สัญชัย ศิริสถิตย์. “ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางจิตใจ ของผู้ต้องขัง เรือนจำกลางเชียงใหม่”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2561.
ดิลก บุญอิ่ม. “การใช้หลักโยนิโสมนสิการแนวอริยสัจเป็นฐานการเรียนรู้ด้วยตนเองในการดำรงชีวิต”. วารสาร มมรวิชาการล้านนา. ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2561): 72-81.
ธัญญา พึ่งสันเทียะ. “เรือนจำ: พื้นที่แห่งการลงโทษและการคืนคนดีสู่สังคม”. วารสารวิชาการ ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. ปีที่ 11 ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม 2561): 737-748.
นภาภรณ์ หะวานนท์. “การปฏิรูปเรือนจำ: จากสถาบันการลงโทษสู่ชุมชนแห่งความห่วงใย”. วารสาร สังคมลุ่มน้ำโขง มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2557): 1-19.
พระมหาดนัยพัชร ยุนิรัมย์ และคณะ. “การพัฒนารูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ของผู้ต้องขังหญิงด้วยหลักพุทธธรรม”. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา.
ปีที่ 15 ฉบับที่ 1 (มกราคม 2566): 147-167.
พระมหาพงศกร ฐานงฺกโร. “การเรียนรู้ตลอดชีวิตโดยมีหลักคิดโยนิโสมนสิการเป็นฐาน”. วารสารสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม. ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน 2565): 50-60.
พระมหาวิเศษ ปฺญาวชิโร และคณะ. “แนวทางในการพัฒนาจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ของผู้ต้องขังในทัณฑสถานหญิงเชียงใหม่”. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. ปีที่ 7 ฉบับเพิ่มเติม (พฤษภาคม 2562): 421-434.
สิริวัฒน์ ศรีเครือดง และคณะ. “การพัฒนาโปรแกรมเพื่อสร้างชีวสุขตามแนวทางการพัฒนาจิตและปัญญาแบบองค์รวม”. รายงานวิจัย. คณะมนุษยศาตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2560.
ปถมพร ตะละภัฎ และพระสุธีธรรมานุวัตร. “ศึกษาวิเคราะห์การคิดเชิงบวกในการพัฒนาชีวิตตาม หลักพระพุทธศาสนา”. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 8. (2560): 1354-1364.