ทัศนคติของนักศึกษามหาวิทยาลัยหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาที่มีต่อผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

: การวิจัยนี้เป็นวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อผู้สูงอายุ และ
 2) เปรียบเทียบระดับทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาปีที่ 1คณะศึกษาศาสตร์และ
ศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ จำนวน 190 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบวัดระดับทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อผู้สูงอายุ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการเปรียบเทียบพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า 1) นักศึกษามีทัศนคติต่อผู้สูงอายุโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( =3.26, S.D.=1.01) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อผู้สูงอายุอยู่ในระดับสูง ได้แก่ ด้านความเชื่อ  ( =4.11, S.D.=1.03) และด้านบทบาท ( =3.57, S.D.=1.01)  2) ผลการเปรียบเทียบระดับทัศนคติของนักศึกษาที่มีต่อผู้สูงอายุ พบว่า นักศึกษาที่มีรูปแบบความสัมพันธ์กับผู้สูงอายุแตกต่างกัน มีระดับทัศนคติต่อผู้สูงอายุแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เพียง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านร่างกาย ด้านลักษณะนิสัยส่วนบุคคล และด้านการปรับตัว เมื่อทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธีของ (Scheffe, 1953) พบว่า นักศึกษาที่มีรูปแบบความสัมพันธ์กับผู้สูงอายุแตกต่างกัน มีระดับทัศนคติต่อผู้สูงอายุแตกต่างกัน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05