Government Management of the Elderly Social Sector via Digital Technology in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Thailand is entering a full-fledged aging society in 2024, bringing significant impacts on multiple dimensions of Thai society. Economically, while the purchasing power of the elderly plays an important role, the increasing number of elderly individuals may result in higher expenses for family and government welfare and healthcare services. Socially, the shrinking size of Thai families leads to some elderly individuals facing loneliness and a lack of caregivers, which further exacerbates issues related to both mental and physical health. Understanding the importance of integrating digital technology into public administration, particularly for providing care and services to the elderly and their families, is increasingly relevant. Enhancing public administration efficiency through innovation and digital technology is a challenge for all stakeholders involved in managing an aging society.
The effective use of digital technology in managing and providing services to the public is crucial. This academic article aims to emphasize the importance of public administration for an aging society using digital technology. It seeks to propose management approaches based on international cases and recommend strategies tailored for Thailand to adopt the SDCA+ framework with digital technology. This qualitative research employs thematic analysis and document analysis methods, using sources such as documents, books, electronic resources, and academic articles.
Findings indicate that many countries utilize the SDCA cycle (Standardize-Do-Check-Act) in their public administration to enhance efficiency and effectiveness in implementing digital technology for aging societies. The study suggests applying the SDCA framework in Thailand, integrating both the quality management cycle (Standardize-Do-Check-Act) and an operational perspective (Support, Develop, Connect, Activate) under the SDCA+ model. This approach aims to optimize the use of digital technology for the aging population, ensuring effective management and fostering a quality aging society in Thailand within the digital era.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กรมกิจการผู้สูงอายุ. ข้อมูลและรายงานเกี่ยวกับนโยบายและโครงการสำหรับผู้สูงอายุปี 2566 .สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2567,จาก http://www.dop.go.th.
กระทรวงมหาดไทย กรมการปกครอง. ข้อมูลและรายงานเกี่ยวกับสถิติจำนวนผู้สูงอายุ สถิติจำนวนประชากรแยกรายอายุปี2566. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2567, จาก https://stat.bora.dopa.go.th/new_stat/webPage/statByAge.php.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี พ.ศ. 2560 - 2565. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2567, จาก http://www.mdes.go.th.
กิตติพัฒน์ นนทบุทมะดุล (2557). บูรณาการแนวคิดว่าด้วยคุณภาพชีวิต ใน การสัมมนาผลงานวิชาการระดับ บัณฑิตศึกษา, วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และสวัสดิการสังคมระดับชาติ. 2557. 20-25.
วสันต์ เหลืองประภัสร์. (2548). การจัดการภาครัฐแนวใหม่กับการบริหารปกครองในระบอบประชาธิปไตย สองกระแสความคิดในการบริหารจัดการภาครัฐลูกค้าหรือพลเมือง.วารสารรัฐศาสตร์สาร( คลังสารสนเทศของสถาบันนิติบัญญัติ). 26(2), 128.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. การวิจัยและรายงานเกี่ยวกับประชากรผู้สูงอายุในประเทศไทย (2564). สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน2567, จาก http://www.ipsr.mahidol.ac.th.
อารยา แซ่โล๊ก, ภมร ขันธะหัตถ์, และธนิศร ยืนยง.(2566). การจัดการภาครัฐแนวใหม่และการพัฒนาผู้สูงอายุที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดราชบุรี, วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 17(1), 300-315.
องค์การสหประชาชาติ (UN). (ม.ป.ป.). รายงานเกี่ยวกับการพัฒนาและส่งเสริมสิทธิผู้สูงอายุ ปี 2566. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2567, จาก https://www.un.org/development/desa/ageing/.
องค์การอนามัยโลก (WHO). (ม.ป.ป.). รายงานและแนวทางเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2567, จาก https://www.who.int/ageing/health.
Department of Health and Social Care. (2020). Digital Health and Care Technology for Older Adults 2020. Retrieved June 25, 2024, from: http://www.gov.uk.
Fayol, H. (1949). General and Industrial Management. London: Pitman Publishing.
Kumar, R., & Jain, K. (2019). Application of the SDCA Cycle in Management, Journal of Management Studies. 35(2), 123-135.
Lim, S., & Tan, H. (2021). Enhancing Digital Literacy Among Seniors: The Singapore Experience, Asian Journal of Gerontology & Geriatrics, 16(1), 45-56.
Ministry of Health, Labour and Welfare. (2020). Annual Health, Labour and Welfare Report. Tokyo: MHLW.
Ministry of Health Singapore. (2021). Healthcare 2020 Masterplan. Singapore: MOH.
National Health Service (NHS). (2021). NHS Long Term Plan. London: NHS.
National University of Singapore. (2020). Retrieved June 26, 2024, from: https://nus.edu.sg/andhttps://www.imda.gov.sg/-/media/imda/files/inner/about-us/newsroom/media-releases/2016/0329_seniors-and-students-foster-new-bonds-through-it-bootcamp/2---silver-infocomm-initiative-factsheet-mar-2016.pdf.
Parker, L. D., & Ritson, P. (2005). Revisiting Fayol: Anticipating contemporary management, British Journal of Management. 16(3), 175-194.
Robotics for Care. (2021). Use of Robots in Elderly Care in Japan Retrieved June 25, 2024, from: http://examplelink.
Smith, J., & Lee, A. (2020). Implementing Continuous Improvement Processes Using the SDCA Cycle, Business Process Management Journal. 26(4), 789-805.
Tan, W., & Chan, Y. (2020). Digital Inclusion for Elderly in Singapore: Case Study of Silver Infocomm Initiative, Singapore Journal of Social Sciences. 14(3), 112-130.
Wren, D. A., Bedeian, A. G., & Breeze, J. D. (2002). The foundations of Henri Fayol’s administrative theory, Management Decision. 40(9), 906-918.
