Flooding risk-points surveillance and risks assessment in Chaeng Sae sub-district, Krasaesin district, Songkhla
Main Article Content
Abstract
Focusing on the continuously-repeated flooding in Chaeng Sae sub-district, located on the edge of Songkla Lake as the intense has still impacted imminently. This research aimed to implement community-based participation on both risk-points surveillance and risks assessment of flooding in that sub-district. The surveillance revealed of total 45 flooded risk points with 17 urgent risk points in Chaeng Sae sub-district. More than half of flood problems related to the poor water drainage with blockage of roads or streets, and reshaping the natural waterways into smaller that scattered over communities, agricultural zones and canal system connected to the Songkhla Lake. From the flooding risks assessment, whenever the flood water was in the medium and high level (for disaster level C to E) then it would affect to both agricultural and residential zones in moderate level of 3. However, the mountainous and coastal zones got less impacts. Better drainage through drainage pipeline’s size in communities and major waterways flow controlling with public collaboration among municipalities, Provincial Administrative Organization (PAO) and Sathing Pra irrigation office. Maintaining the strong local collaboration among the community steering committee with intellectual’s technical supports for developing the practically community-based blueprint of flooding solution.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมชลประทาน. (2555). โครงการศึกษาความเหมาะสมการแก้ไขปัญหาอุทกภัยคาบสมุทรสทิงพระ จังหวัดสงขลา. กรุงเทพฯ : กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
กรมทรัพยากรน้ำ. (2554). โครงการการวิจัยด้านทรัพยากรน้ำ: การบริหารจัดการทรัพยากรน้ำแบบผสมผสาน (IWRM) ในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา. กรุงเทพฯ : กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2557). การลดความเสี่ยงจากภัยพิบัติ สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : กระทรวงมหาดไทย.
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2559). การลดความเสี่ยงจากสาธารณภัย. กรุงเทพฯ : กระทรวงมหาดไทย.
โกวิทย์ ทะลิทอง และคณะ. (2562). โครงการศึกษาการสร้างระบบการจัดการน้ำร่วมกันของชุมชนและหน่วยงานชลประทานเพื่อแก้ไขปัญหาน้ำในการทำนาของตำบลเชิงแส อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา. (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ไชยวัฒน์ รงค์สยามานนท์ และคณะ. (2563). โครงการการพัฒนากลไกชุมชนในการจัดการความเสี่ยงจากอุทกภัยโดยมีชุมชนเป็นฐาน อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา. (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ธิรพันธ์ จันทร์ทอง, สุวดี ทองสุกปลั่ง และ หรรษาสุขสิน. (2564). พื้นที่เสี่ยงภัยน้ำท่วมและมาตรการบรรเทาภัยในเขตเมืองนครศรีธรรมราช, สาระศาสตร์. 1(1), 250-262.
นิลุบล สู่พานิช. (2549). แนวทางการปฏิบัติงานสำหรับผู้ปฏิบัติงานภาคสนามในการจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติโดยอาศัยชุมชนเป็นฐานในประเทศไทย. กรุงเทพฯ : กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย.
ประเสริฐ ปอนถิ่น พระครูสาทรธรรมสิทธิ์ โสภา ปอนถิ่น. (2564). แนวทางการบริหารจัดการภัยพิบัติทางธรรมชาติของชุมชน: ศึกษากรณี ชุมชนบ้านจันทร์ และชุมชนบ้านเด่น ตำบลบ้านจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่, วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. 6(7), 482-497.
ปัณฑิตา ตันวัฒนะ. (2563). การ รู้-รับ-ปรับ-ฟื้น ของชุมชนจากภัยพิบัติ ฉบับชุมชนและนักปฏิบัติ. สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรเทพ ศิริวนารังสรรค์. (2554). การจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติโดยอาศัยชุมชนเป็นฐาน, วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย. 1(3), 236-241.
พลภัทร เหมวรรณ. (2564). คู่มือพัฒนาการบริหารจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติร่วมกันระดับพื้นที่: แนวทางเพื่อการลดทอนความเสี่ยงภัยพิบัติและการจัดการภัยพิบัติอย่างเป็นระบบที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม (สกสว.).
พลภัทร เหมสุวรรณ. (2560). การพัฒนากลไกการจัดการความเสี่ยงภัยพิบัติ (อุทกภัย) บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: พื้นที่อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน. สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2564, จาก https://csdi.or.th/wp-content/uploads/2018/09/01-Area_Based_DRM_in_Wiang_Sa_Phonpat2.pdf.
พีรพัฒน์ โกศลศักดิ์สกุล, นูรมา สามะ, วัลภา ฐาน์กาญจน์, โชติรส ศรีระสันต์ และ แวอามีเนาะห์ สุหลง. (2562). การติดตามและประเมินผลโครงการฟื้นฟู เสริมสร้างศักยภาพ และเตรียมความพร้อมของชุมชนหลังประสบอุทกภัย พื้นที่เทศบาลตำบลเชิงแส อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา. (รายงานการวิจัย). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ยุพนรัตน์ พงษ์นัยรัตน์ และ ณพงศ์ นพเกตุ. (2563). การบริหารจัดการน้ำท่วมที่เหมาะสมสำหรับชุมชนพาณิชยกรรมในเมือง กรณีศึกษาชุมชนเมืองในจังหวัดอุบลราชธานี, วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา. 2(4), 22-50.
สรวิศ วิฑูรทัศน์, Marqueza Cathalina Reyes, และ Matthew Sarsycki. (2559). คู่มือการประเมินความเสี่ยงจากภัยพิบัติ. กรุงเทพฯ : สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ.
หนังสือพิมพ์มติชนออนไลน์. (2560). น้ำท่วมสงขลาวิกฤต คาบสมุทรสทิงพระ 4 อำเภอ “อ่วม” โรงเรียนปิด 62 โรงอาหารสัตว์ขาดแคลน (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2564, จาก https://www.matichon.co.th/region.
Puntita Tanwattana.(2018) Systematizing Community-Based Disaster Risk Management (CBDRM): Case of urban flood-prone community in Thailand upstream area, International Journal of Disaster Risk Reduction. 28, 798-812.