Public opinion: Concept and problem as a political tool by demagogue in democratic regime
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article presents the study of “public opinion” in a democratic regime. This concept is considered the foundation of modern states. It is a concept that began in the late 17th century with the main idea that sovereignty belongs to the people. People can express and debate their political views through the public sphere such as newspapers, radios, cafes, taverns, restaurants, but there is a problem with public opinion, the people’s role, and the majority will have much influence and will be the decisive political factor. Public opinion has created a “demagogue” to incite people to be inclined or make decisions based on what the demagogue expects or receives self-benefits. The demagogue will use the three main weaknesses of public opinion as a political tool: (1) Tyranny of the majority, (2) People are easily convinced, and (3) Domination of the elite class. The demagogue used the mass media to become an essential tool for spreading the rhetoric to the public and making decisions that the demagogue wanted. Finally, a demagogue may not expected to only self-interest, but it may also be related to feeling self-acceptance by society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ไชยันต์ ไชยพร. (2552). บทสรุปของ Demagogue, มติชนสุดสัปดาห์. 29(1499), 35.
โตมร ศุขปรีชา. ‘หิวแสง’: ทำไมมนุษย์บางคนจึงหิวโหยความสนใจจากผู้อื่น. (2563). สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2564, จาก https://thematter.co/thinkers/spotlight-effect/128461.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2549). Demagogue, มติชนสุดสัปดาห์. 26(1358), 29.
เพิ่มศักดิ์ จะเรียมพันธ์. (2563). นักสอพลอประชาชนแห่งประชาธิปไตยเอเธนส์กับบทเรียนต่อประชาธิปไตยไทยร่วมสมัย, วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง มหาวิทยาลัยบูรพา. 8(2), 22-47.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร. (2541). การสื่อสารกับการเมือง. กรุงเทพฯ: ประสิทธิ์ภัณฑ์ แอนด์ พริ้นติ้ง.
เสถียร เชยประทับ. (2552). มติมหาชน การสื่อสาร และการเมือง. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 5 ปี คสช.: จาก“ขอเวลาอีกไม่นาน” สู่การสืบทอดอำนาจผ่านรัฐธรรมนูญ. (2562). สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2563, จากhttps://www.ilaw.or.th/node/5272.
“เยาวชนปลดแอก” ยุติการชุมนุมก่อนเที่ยงคืน อ้างความปลอดภัย สรุปบรรยากาศจากเริ่มจนจบ. (2563). สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2563, จาก https://www.bbc.com/thai/thailand-53456468.
Baker, K. M. (1990). Inventing the French Revolution. Cambridge: Cambridge University Press.
Childers, C. (2011). Interpreting popular sovereignty: A historiographical essay. Civil war history, 57(1), 48-70.
Defoe, D., et al. (1709). Vox populi, Vox dei: Being true maxims of government. Ann Arbor, Michigan: Gale ECCO.
Ginsberg, B. (1986). The captive public. New York: Basic Books.
Goldstein, R. J. (2016). Political repression in 19th century Europe. London: Routledge.
Habermas, J. (1964). The Public Sphere: An Encyclopedia Article, New German critique. 3(3), 49-55.
Habermas, J. (1989). The structural transformation of the public sphere. Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
Hohendahl, P. and Russian, P. (1974). Jürgen Habermas: The Public Sphere. New German critique. 3(3), 45-48.
Jaeger, W. (1986). Paideia: The ideals of Greek culture volume I: Archaic Greece the mind of Athens (Highet, G., Trans.). Oxfordshire: Oxford University Press.
Lasswell, H. D. (1971). Propaganda technique in the World War. Cambridge, Massachusetts: MIT Press.
Locke, J. (2010). A letter concerning toleration and other writings (Goldie, M., Ed.). Carmel, Indiana: Liberty Fund Inc.
Mills, C. W. and Wofle, A. (2000). The power elite: A new afterword by Alan Wolfe. Oxford: Oxford University Press.
Noelle-Neumann, E. (1990). The spiral of silence: Public opinion our social skin. Chicago, Illinois: University of Chicago Press.
Price, V. (1992). Public opinion. New York: SAGE.
Robinson, E. R. (1997). The first democracies: Early popular government outside Athens. Stuttgart: Franz Steiner Verlag.
Salamone, M. F. (2014). Judicial Consensus and public opinion: Conditional response to Supreme Court majority size. Political research quarterly. 67(2), 320-334.
Singer, M. (2009). Demagogue: The fight to save democracy from its worst enemies. New York: Palgrave Macmillan.
Weber, M. (2009). From Max Weber: Essays in sociology. (Gerth, H. H. and Mills, C. W., Trans.). New York: Oxford University Press.
Williams, D. L. (2014). Rousseau’s social contract: An introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
Wood, J. (2010). Tocqueville in America.The New Yorker. Retrieved 2020, April 15, from https://www.newyorker.com/magazine/2010/05/17/tocqueville-in-america.
