บรรยากาศองค์กรที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา 2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เพื่อศึกษาปัจจัยบรรยากาศองค์กรที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรที่ปฏิบัติงานในเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา จำนวน 260 คน โดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า เทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา มีระดับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้อยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านแบบแผนทางความคิด สำหรับผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า บุคลากรที่ปฏิบัติงานในเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา ที่มีระดับการศึกษาแตกต่างกันมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และปัจจัยบรรยากาศองค์กรด้านการจัดการกับการเปลี่ยนแปลง และด้านความสัมพันธ์ภายในองค์กรส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลเมืองเบตง จังหวัดยะลา อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 โดยอธิบายระดับการมีอิทธิพลได้ร้อยละ 65.90
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรปวีณ์ ตาก๋า. (2558). บรรยากาศองค์กรที่สนับสนุนการเกิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ในภาคอุตสาหกรรมโทรคมนาคมของไทย. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. (2559). ยุทธศาสตร์กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2560 – 2569. สืบค้นเมื่อ21 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.dla.go.th/visit/stategics.pdf.
ชลาธร แสงถนอม. (2563). การจัดการความรู้และบรรยากาศองค์การที่มีความสัมพันธ์ต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของพนักงานบริษัทหลักทรัพย์ ฟิลลิป (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ฐาปณี บุณยเกียรติ. (2559). การรับรู้บรรยากาศองค์การที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันขององค์การและพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีของพนักงานต่อองค์การ. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ดวิษา สังคหะ. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์การกับความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานศึกษาธิการภาค 1 – 13. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สงขลา : มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์.
ธนัทพงษ์ วังทะพันธ์. (2564). บรรยากาศองค์การที่ส่งผลต่อความเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
มุกดา ขวัญกลาง และปฏิมา ถนิมกาญจน์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์กรกับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของพนักงานเทศบาลนครนครราชสีมา, วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 7(1), 25-37.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2561). หลักสถิติวิจัยและการใช้โปรแกรม SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิมลรัตน์ วงศ์หนายโกฏ, จารุกัญญา อุดานนท์ และกชกร เดชะคำภู. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 2, วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 14(6), 91-104.
สุตาภัทร แก้วคัลณา. (2564). ปัจจัยที่สนับสนุนการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ กรณีศึกษา : สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. (สังคมสังเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566 – 2570. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2565/E/258/T_0001.PDF.
อัจจิมา รัตนาจารย์. (2564). การศึกษาคุณลักษณะที่ส่งผลในการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ กรณีศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Forehand, G. A., & Gilmer, B. V. H. (1964). Environmental Variation in Studies of Organizational Behavior, Psychological Bulletin. 62(6), 361–382.
Garvin, D. A. (1993). Building a Learning Organization, Harvard Business Review. 7(4), 78-91.
Marquardt, M. J. (1996). Building the learning Organization: a Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York : McGraw-Hill.
Marquardt, M. J. (2002). Building the Learning Organization: Mastering the 5 Elements for Corporate Learning. Palo Alto, CA : Davies-Black Publishing.
Marsick, V. J., & Watkins, K. E. (2003). Demonstrating the Value of an Organization's Learning Culture: The Dimensions of the Learning Organization Questionnaire, Advances in Developing Human Resources. 5(2), 132–151.
Robbins, S. P., & Coulter, M. A. (2012). Management. New Jersey : Pearson Education.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Disciplines: The Art and Practice of the Learning Organization. London : Century Business.
Stringer, R. A. (2002). Leadership and Organization Climate : The cloud chamber effect. New Jersey : Upper Saddle River.
Toffler, A. (1970). Future Shock. New York : Random House Publishing Group.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York : Harper & Row.
