Leadership Attributes for Promoting School Culture Based on the Synthesis of Three Kingdoms Leadership and William Ouchi’s Theory Z
Keywords:
school culture, theory Z, three kingdoms leadershipAbstract
School culture reflects the shared values, beliefs, norms, and patterns of practice collectively upheld by members of a school. It influences instructional practices, collaboration among teachers and staff, and the overall school climate, thereby giving each school its unique identity and distinctive characteristics. Organizational leaders play a crucial role in shaping and strengthening school culture. This article examines leadership attributes across two dimensions: the personal (behavioral) dimension and the task (operational) dimension, based on a synthesis of the leadership concepts derived from the Three Heroes of the Three Kingdoms (Cao Cao, Liu Bei and Sun Quan) and William Ouchi’s Theory Z. The personal dimension comprises four attributes: (1) building interpersonal relationships, (2) situational awareness, (3) behavioral control and reinforcement, and (4) symbolic representation. The task dimension consists of eight attributes: (1) shared goal formation, (2) support and encouragement, (3) participatory decision-making, (4) fostering a sense of unity, (5) trust building, (6) quality control of work performance, (7) promoting participation, and (8) strengthening morale
References
ธัญวรัตน์ คงนุ่น. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสร้างวัฒนธรรมองค์กรด้านการบริหารความเสี่ยงในหน่วยงานของรัฐ. วารสารการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 5(1), 17-27.
ธีรศักดิ์ อุปรมัย อุปไมยอธิชัย และสุชาติ บางวิเศษ. (2563). การบริหารและการจัดการศึกษา สู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สัมฤทธิ์ ทองทับ และอุทัย ภิรมย์รื่น. (2557). การพัฒนาวัฒนธรรมโรงเรียนเพื่อส่งเสริมคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนระดับประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 11(1), 77-90.
สุนทร โครตบรรเทา. (2560). การบริหารการศึกษา หลักการและทฤษฎี (ฉบับปรับปรุง). สำนักพิมพ์ปัญญาชน.
สุภาณี สฤษฎ์วานิช. (2549). พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่ : แนวคิดและทฤษฎี. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เอกลักษณ์ เพ็งพรหม. (2568). ภาวะผู้นําสามบุรุษแห่งสามก๊ก: การวิเคราะห์จริยธรรมและกลยุทธ์. วารสารสถาบันพอดี, 2(7), 28-39.
Brown, A. D. (1998). Organisational Culture. (2nd ed). Pitman Publishing. pp. 9, 33.
Cooke, R. A., & Szumal, J. L. (1993). Measuring normative beliefs and shared behavioral expectations in organizations. PsychologicalReports. 72, 1299-1330.
Cooperation and its importance for Survival. McGraw-Hill.
Deal, T. E. & Kennedy, A. A. (1982). Corporate Cultures. The Rites and Rituals of Corporate
Demirhan, G. (2023). School Culture Types as Predictors of School Leadership Capacity. International Journal of Contemporary Educational Research, 10(3), 715–723. https://doi.org/10.52380/ijcer.2023.10.3.535
Hellriege, D., Slocum, J. W., & Woodman, R. W. (1998). Organizational Behaviour (8th ed.). New York: South-Western Publications.
Frost, P. J., Moore, L. F., Louis, M. R., Lundberg, C. C., & Martin, J. (Eds.). (1991). Reframing organizational culture. Sage Publications, Inc.
Greenberg, J., & Baron, R. A. (2008). Behavior in Organizations (9 ed.). Pearson Education Inc.
Handy, C. B. (1981). Understanding organization (second edition). Aylesbury: Hazell Watson Ltd. 176.
Hofstede, G. (1997). Culture and Organisations: Software of the Mind: Intercultural
Jerald, C. D. (2006). School culture: “The Hidden Curriculum”. Center for Comprehensive
Kilian, C. (1999). The Two Sides of the School Culture Coin. Technos, 8(3), 21-23.Life. Addison-Wesley, Reading, MA.
Lundy, O. & Cowling, A. (1996). Strategic human resource management. London: Routledge.
Ogbonna, E. (1992). Managing Organisational Culture: Fantasy or Reality?. Journal of Human Resource Management. Volume 3, Number 2, pp. 42-54.
Ouchi, W. G. (1993). Theory Z: How American Business Can meet the Japanese Challenge. New York: Avon Book.
Patterson, K. J. (1988). School culture. San Francisco: Jersey Bass.
Pheysey, D. C. (1993). Organizational cultures: Types and transformations. London: Routledge. School Reform and Improvement. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED495013.pdf.
Sergiovanni, T. J. (1995). The principalship: A reflective practice perspective. Needham, MA: Allyn and Bacon.
Setiawan, H. C. B., Kurniawan, A., & Komara, B. D. (2021, October). Implementation of theory Z William Ouchi in pesantrenprenur: study on organizational culture. In 1st UMGESHIC International Seminar on Health, Social Science and Humanities (UMGESHIC-ISHSSH 2020) (pp. 342-349). Atlantis Press. South-Western College Pub.
Sun, S. (2008). Organizational culture and its themes. International Journal of Business and Management, 3(12), 137–141. https://doi.org/10.5539/ijbm.v3n12p137.
Tsai Y. (2011). Relationship between organizational culture, leadership behavior and job satisfaction. BMC health services research, 11, 98. https://doi.org/10.1186/1472-6963-11-98.
Vries, M. F., & Miller, D. (1986). Personality, culture, and organization. The Academy of Management Review, 11(2), 266-279.
Westbrook, J. D. (1993). Organizational culture and its relationship to TQM. Industrial Management, 35(1), 1-3.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2025 Journal of Educational Administration, Silpakorn University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
