แนวทางการพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ตามหลักจักร 4 โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ 2) เพื่อศึกษาวิธีพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ตามหลักจักร 4 และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ตามหลักจักร 4 เป็นการวิจัยแบบผสานวิธีพหุระยะ โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างการวิจัย จำนวน 132 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านทั้ง 5 ด้านอยู่ในระดับมาก คือ ด้านบทเรียน ด้านผู้เรียน ด้านครูผู้สอน ด้านสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ และด้านวิธีการจัดการการเรียนรู้ ตามลำดับ 2) วิธีพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ตามหลักจักร 4 ประกอบด้วยกลไก 4 ประการ ได้แก่
(1) ปฏิรูปเทสวาสะ การจัดสภาพแวดล้อมและเทคโนโลยีให้เอื้อต่อการเรียนรู้ (2) สัปปุริสูปัสสยะ การสร้างเครือข่ายชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) โดยมีระบบพี่เลี้ยง (3) อัตตสัมมาปณิธิ การปลูกฝังทัศนคติมุ่งมั่นพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง และ (4) ปุพเพกตปุญญตา การนำทุนทางปัญญาและทรัพยากรเดิมมาต่อยอดสร้างนวัตกรรม และ 3) แนวทางการพัฒนาโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ตามหลักจักร 4 มุ่งเน้นการจัดหลักสูตรโดยใช้ปัญหาชุมชนเป็นฐาน การพัฒนาพื้นที่การเรียนรู้ควบคู่กับระบบคลังความรู้ดิจิทัล การลดภาระงานครูเพื่อส่งเสริมการทำวิจัยชั้นเรียน การสร้างภาคีเครือข่ายความร่วมมือ และการประเมินผลตามสภาพจริงที่เน้นสมรรถนะเพื่อยกระดับสถานศึกษาสู่การเป็นต้นแบบสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
บุญศรี ไพรัตน์. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับปีพุทธศักราช 2560 หมวด 5 มาตรา 54. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ พ.ศ. พัฒนา.
พระมหาจิตติพงษ์ ฉนฺทโก (พุตธขันท์). (2562). การพัฒนาความเป็นโรงเรียนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนวัดศรีจันทร์ จังหวัดขอนแก่น : การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
มยุรี เจริญศิริ. (2563). การพัฒนารูปแบบโรงเรียนชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของ ครูในการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Active Learning ที่ส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียนระดับประถมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มินตรา ลายสนิทเสรีกุล และปิยพงษ์ สุเมตติกุล. (2557). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนสู่การเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตเบญจบูรพากรุงเทพมหานคร. An Online Journal of Education, 9(3), 392-406.
ยุคลธร สังข์สอน. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อสร้างความสามารถในการศึกษาค้นคว้า ด้วนตนเองของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ยุพเรศ ขาวฉ่า. (2559). การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด Teach Less, Learn more โดยใช้สื่อการสอนแบบออนไลน์ร่วมกับการสอนแบบปกติ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
รัตนาภรณ์ จันภิรมย์. (2566). แนวทางการบริหารงานบุคคลตามหลักจักร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 2. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
ศนิชา ภาวโน. (2562). รูปแบบการพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนตามแนวคิดโรงเรียนเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
Balyer, A., Karatas, H. and Alci, B. (2015). School principals’ roles in establishing collaborative professional learning communities at schools. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 197, 1340-1347.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
