กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ ประจำจังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพการบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครสวรรค์ 2) เพื่อเสนอกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเชิงรุก สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 144 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.929 และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการบริหารสถานศึกษาเชิงรุกสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครสวรรค์ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านทั้ง 6 ด้าน พบว่า ด้านการวางแผนเชิงกลยุทธ์ที่ยืดหยุ่นอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนอีก 5 ด้านอยู่ในระดับมาก คือ ด้านการสร้างเครือข่ายและความร่วมมือ ด้านการคาดการณ์อนาคต ด้านการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ด้านการพัฒนาและเสริมพลังบุคลากร และด้านการจัดการนวัตกรรมและทรัพยากร ตามลำดับ 2) กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเชิงรุก สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ได้แก่ ด้านการคาดการณ์อนาคต มี 7 แนวทาง ด้านการวางแผนเชิงกลยุทธ์ที่ยืดหยุ่น มี 7 แนวทาง ด้านการพัฒนาและเสริมพลังบุคลากร มี 7 แนวทาง ด้านการจัดการนวัตกรรมและทรัพยากร มี 7 แนวทาง ด้านการขับเคลื่อนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก มี 7 แนวทาง และด้านการสร้างเครือข่ายและความร่วมมือ มี 7 แนวทาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา วรวัตร และพรทิวา ชนะโยธา. (2567). การบริหารงานวิชาการเชิงรุกในยุคดิจิทัล กลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพ ศูนย์การศึกษาพิเศษ กลุ่มเครือข่ายที่ 9 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วารสารการบริหารการศึกษา มมร.วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4(3), 1-2.
นปภา สกุลพิทักษ์ และธดา สิทธิ์ธาดา. (2565). การบริหารจัดการเชิงรุกในสถานศึกษาระดับประถมศึกษา. การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
นัธน์ชนัน วรัมมานุสัย, ศุภธนกฤษ ยอดสละ และนวรัตน์วดี ชินอัครวัฒน์. ผ2568). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 2753-2754.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มูฮัมหมัดอัสรี ยูโซะ. (2566). ภาวะผู้นำเชิงรุกของผู้บริหารสถานศึกษาในการบริหารตามแผนกลยุทธ์ สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดนราธิวาส. การค้นคว้าอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). การบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สมพงษ์ เกษมสิน. (2551). การบริหาร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.
สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครสวรรค์. (2567). รายงานผลการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติการ ประจำปีงบประมาณ 2567. นครสวรรค์: สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดนครสวรรค์.
สุมาลี ทราบรัมย์. (2558). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงรุกของผู้บริหารในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดชลบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยบูรพา.
Balyer, A., and Özcan, M. (2018). The role of school administrators' strategic leadership in organizational readiness for change. Eurasian Journal of Educational Research, 18(77), 195-214.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Leithwood, K., and Azah, V. N. (2016). How successful school leaders use data-driven decision making proactively. Journal of Educational Administration, 54(5), 582-605.
Peter F. Drucker. (1985). Innovation and entrepreneurship: Practice and principles. New York: Harper & Row.
Warwas, J. (2014). Proactive behaviour of vocational school principals: Analysing factors influencing the establishment of cooperation with the industry. Vocations and Learning, 7(3), 145–262.
