ความต้องการจำเป็นในการบริหารกิจการนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพพึงประสงค์ในการพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิต และ 2) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิต เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามความคิดเห็นที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (IOC = 0.5) โดยมีผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้บริหารโรงเรียนระยองวิทยาคม จำนวน 5 คน และครูโรงเรียนระยองวิทยาคม จำนวน 155 คน รวม 160 คนสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าดัชนี ความต้องการจำเป็น (PNImodified) และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของทักษะชีวิตของนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง โดยด้านความสามารถส่วนบุคคล มีสภาพการปฏิบัติในปัจจุบันค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านความสามารถด้านความคิดมีสภาพในการปฏิบัติในปัจจุบันค่าเฉลี่ยต่ำสุด สภาพที่พึงประสงค์ของทักษะชีวิตของนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิตอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านความสามารถระหว่างบุคคลมีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านความสามารถด้านความคิดมีค่าเฉลี่ยต่ำสุด สภาพปัจจุบันของการบริหารงานกิจการนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิตอยู่ในระดับมาก โดยด้านงานบริหารกิจการนักเรียนมีสภาพในการปฏิบัติในปัจจุบันค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนมีสภาพในการปฏิบัติในปัจจุบันค่าเฉลี่ยต่ำสุด สภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารงานกิจการนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิต อยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านงานระบบดูแลช่วยเหลือ นักเรียนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด และด้านงานส่งเสริมวินัย คุณธรรม จริยธรรม มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด 2) ค่าดัชนีความต้องการจำเป็นของทักษะชีวิตที่มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงสุด คือ ความสามารถระหว่างบุคคล ค่าดัชนีความต้องการจำเป็นของทักษะชีวิตของนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม ตามแนวคิดทักษะชีวิตโดยภาพรวม คือ 0.338 เมื่อพิจารณาตามขอบข่ายการพัฒนาการบริหารกิจการนักเรียน พบว่า ด้านงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน มีความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสูงสุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. (2565). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต. กรุงเทพมหานคร: กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข.
โรงเรียนระยองวิทยาคม. (2567). รายงานผลการประเมินตนเอง ปีการศึกษา 2567. ระยอง: โรงเรียนระยองวิทยาคม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). การพัฒนาทักษะชีวิต ในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). คู่มือปฏิบัติงานและการใช้งานระบบสารสนเทศการแนะแนวดูแลสุขภาพจิตนักเรียน (HERO OBEC CARE) ปีการศึกษา 2568. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานศึกษาธิการภาค 8. (2566). แผนพัฒนาการศึกษากลุ่มจังหวัดภาคตะวันออก (พ.ศ. 2566-2570). ชลบุรี: สำนักงานศึกษาธิการภาค 8.
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย.
Botvin, G. J. and Griffin, K. W. (2004). Life skills training: Empirical findings and future directions. Journal of Primary Prevention, 25(2), 211–232.
Partnership for 21st Century Skills. (2015). P21 Framework Definitions. From https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED519462.pdf. Retrieved November 1, 2025.
UNESCO. (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning objectives. UNESCO.
UNICEF. (2012). Global evaluation of life skills education programmes. United Nations Children’s Fund.
UNICEF. (2019). Comprehensive life skills framework: Rights-based and life-cycle approach to building skills for empowerment. United Nations Children's Fund.
World Health Organization. (1997). Life Skills Education for Children and Adolescents in Schools. 2nd. Programme on Mental Health.
