การพัฒนาห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะเพื่อเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรม ด้วยหลักศาสนา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะในการสอนวิชาพระพุทธศาสนา เพื่อการเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมด้วยหลักศาสนา 2) เพื่อส่งเสริมการใช้ห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะในการสอนวิชาพระพุทธศาสนา เพื่อเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมด้วยหลักศาสนา และ 3) เพื่อประเมินผลการใช้ห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะในการสอนวิชาพระพุทธศาสนาเพื่อเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมด้วยหลักศาสนา การวิจัยนี้เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ จำนวน 17 รูป/คน สนทนากลุ่ม จำนวน 9 รูป/คน สัมมนาเชิงปฏิบัติการจำนวน 9 รูป/คน ใช้กลุ่มเป้าหมายคือ นักเรียนจำนวน 200 คน และวิเคราะห์เนื้อหาโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เข้าใจสาระสำคัญของห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะ
ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะ ในการสอนวิชาพระพุทธศาสนา เพื่อการเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมด้วยหลักศาสนา ใช้หลักการ Smart Classroom มีเป้าหมายเพื่อสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดีและเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ของนักเรียน ใช้ระบบฐานข้อมูลและเทคโนโลยีเสมือนจริงที่โต้ตอบได้ โดยมีกระบวนการคือ (1) ออกแบบการนำเสนอข้อมูล (2) การบริหารจัดการสื่อ (3) การเข้าถึงข้อมูล (4) สร้างเสริมประสบการณ์การเรียน (5) กิจกรรมการเรียนจากบทเรียนศีล 5 และสุวรรณสามชาดก 2) การส่งเสริมการใช้ห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะ ในการสอนวิชาพระพุทธศาสนา เพื่อเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมด้วยหลักศาสนา ผ่านการเรียนรู้แบบอินเทอร์แอคทีฟแบบออนไลน์ และด้วยระบบมัลติมีเดีย จะช่วยส่งเสริมความคิดเชิงสร้างสรรค์ และเสริมสร้างการเรียนรู้ผ่านบทเรียนศีล 5 และสุวรรณสามชาดก ช่วยให้ผู้เรียนสามารถมีส่วนร่วมและโต้ตอบกับเนื้อหาการเรียนรู้ได้อย่างเต็มที่ และสามารถเข้าถึงเนื้อหาการเรียนรู้ได้ทุกที่ทุกเวลา ยังช่วยให้ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ผ่านสื่อวิดีโอและภาพเคลื่อนไหว มีสติรู้เท่าทันอารมณ์และการคิดวิเคราะห์ด้วยเหตุผล และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวันได้อย่างมีประสิทธิภาพ และ 3) การประเมินการใช้ห้องเรียนพระพุทธศาสนาอัจฉริยะ ในการสอนวิชาพระพุทธศาสนา เพื่อเสริมสร้างปัญญาและคุณธรรมด้วยหลักศาสนา ซึ่งข้อมูลจะถูกอัปโหลดผ่านระบบคลาวด์ ส่งไฟล์ผ่านอินเทอร์เน็ตไปยังเซิร์ฟเวอร์เพื่อจัดเก็บข้อมูล และสามารถดาวน์โหลดข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว และประเมินการใช้ด้วยนักเรียน จากตัวชี้วัดที่ 1 ผู้เรียนสามารถเข้าใจบทเรียนและใช้งานได้ ตัวชี้วัดที่ 2 ผู้เรียนสามารถเชื่อมโยงความรู้หรือประสบการณ์เดิมกับการเรียนรู้ใหม่ ตัวชี้วัดที่ 3 ผู้เรียนได้รับการกระตุ้นสร้างแรงจูงใจในการเรียนรู้ และตัวชี้วัดที่ 4 ผู้เรียนได้สร้างความรู้เอง หรือได้สร้างประสบการณ์ใหม่จากการเรียนรู้และสามารถประยุกต์ใช้งานในชีวิตประจำวัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
ดลใจ ถาวรวงศ์ ตันเจริญ. (2553). กระบวนการขัดเกลาคุณธรรมจริยธรรมของเยาวชนต้นแบบจังหวัดฉะเชิงเทรา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
พระครูสุชัยพัชรมงคล. (2546). การพัฒนาศักยภาพของเยาวชนในจังหวัดเพชรบูรณ์ด้วยหลักพุทธธรรม. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 6(3), 189–205.
พันธิการ์ วัฒนกุล. (2561). การพัฒนาระบบประเมินห้องเรียนอัจฉริยะเสมือนสำหรับการศึกษาไทย. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีนิพนธ์. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
วรเดช มีแสงรุทรกุล. (2561). การศึกษาผลการคิดวิเคราะห์และสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนวิชาภาษาไทยโดยอาศัยหลักการคิดแบบโยนิโสมนสิการ กรณีศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาครุศาสตร์. รายงานการวิจัย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
E, Z. and Hu, Y. (2020). Innovative Application of Artificial Intelligence (AI) in the Management of Higher Education and Teaching, Journal of Physics: Conference Series, 1533(3), 032089.
Hsin-Yi Chang et al. (2015). A review of features of technology-supported learning environments based on participants' perceptions. Computers in Human Behavior, 53, 223-237.
Laudon, K. C. and Laudon, J. P. (2014). Management Information Systems: Managing the Digital Firm. 13th ed. Prentice Hall.
Ming Liu, Yiling Ren, Lucy Michael Nyagoga, Francis Stonier, Zhongming Wu and Liang Yu. (2023). Future of education in the era of generative artificial intelligence: Consensus among Chinese scholars on applications of ChatGPT in schools. Future in Educational Research, 1(1), 72-101.
Nickerson R. C. (1998). Business and Information Systems. Boston, MA, USA: Addison-Wesley Longman Publishing Co., Inc.
