แนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ความต้องการจำเป็นการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน 2) เพื่อศึกษาสภาพความต้องการจำเป็นการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน 3) เพื่อเสนอแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ของโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ ครูโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 จำนวน 278 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม และการสัมภาษณ์แบบกลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น (PNImodified) และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ของโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 ในภาพรวมทุกด้านอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ ในภาพรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก
2) ความต้องการจำเป็นการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ของโรงเรียนขยายโอกาสสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 ความต้องการจำเป็นเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ (1) ด้านการรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล (2) ด้านการส่งเสริมและการพัฒนานักเรียน (3) ด้านการป้องกันและแก้ไข (4) ด้านการส่งต่อนักเรียน (5) ด้านการคัดกรองนักเรียน และ 3) แนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน ของโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 ดังนี้ ควรสนับสนุนด้านงบประมาณในการจัดหา แท็บเล็ต สัญญาณอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง และการเข้าถึงการใช้งานปัญญาประดิษฐ์ในฐานะครูที่ปรึกษาแบบไม่เสียค่าใช้จ่าย จัดอบรมและสนับสนุนให้ครูเข้ารับการฝึกอบรมเพื่อให้ครูมีความรู้และ ทักษะในการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และมีการนิเทศ กำกับ ติดตาม การดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการสร้างเครือข่ายความร่วมมือออนไลน์ระหว่างนักเรียน ผู้ปกครอง ครู ผู้บริหารสถานศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา พลอยศรี. (2568). แนวทางการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เพื่อการบริหารงานในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(2), 115–124.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสาหรับการวิจัย 1. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
รัชติกร รามัญกิจ. (2566). แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศดานันท์ กันทะมา. (2566). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต. 22(1), 37-48.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2563). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ.2563–2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. (2568). แผนปฏิบัติการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. พระนครศรีอยุธยา: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุพัตรา ปากดี. (2566). แนวทางการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการจัดการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chen, L., Xie, H. and Hwang, G.-J. (2022). A multi-perspective review of artificial intelligence in education: Emerging trends, challenges and opportunities. Computers & Education: Artificial Intelligence, 3, 100079.
Ifenthaler, D. and Yau, J. Y.-K. (2020). Utilising learning analytics for study success: Reflections on current empirical findings. Research and Practice in Technology Enhanced Learning, 15(4), 1–13.
Kim, H., Park, S. and Jang, S. (2020). Teachers’ perceptions and challenges in the integration of artificial intelligence in education. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 17(1), 1–17.
Ming Liu, et al. (2023). AI in education: A review of the state-of-the-art and future directions. Journal of Digital Learning in Digital Age, 8(1), 1-15.
Yan, L., Wang, X. and Liu, S. (2023). Artificial intelligence–driven student profiling for personalized learning support in higher education. Education and Information Technologies, 28, 11257–11276.
Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M. and Gouverneur, F. (2019). Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education: Where are the educators? International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16(39), 1–27.
Zhai, X., Zhou, Y. and Li, X. (2024). Artificial intelligence-powered recommendation systems in education: Opportunities and ethical challenges. British Journal of Educational Technology, 55(1), 45–63.
