ผลของการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติที่มีต่อสมาธิของเด็กปฐมวัย

Main Article Content

ประภัสสร คลังสิน
พัชราภรณ์ พุทธิกุล
จินตนา สุขสำราญ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบสมาธิของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ และ 2) ศึกษาระดับพัฒนาการสมาธิของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ เป็นการวิจัยแบบแบบทดลองเบื้องต้น โดยมีขั้นตอนการวิจัยดำเนินการทดลองตามแบบแผนการวิจัยแบบการทดลองกลุ่มเดียว สังเกตก่อนและหลังการทดลอง ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ มีค่าความเหมาะสมเท่ากับ 4.62 – 5.00 และ 2) แบบสังเกตสมาธิของเด็กปฐมวัย มีค่าดัชนีความสอดคล้องที่ 0.87 และมีค่าความเชื่อมั่นที่ 0.72 สถิติที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์


ผลการวิจัยพบว่า 1) สมาธิของเด็กปฐมวัยสูงขึ้นหลังการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ โดยหลังการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 24.64 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 2.02 และก่อนการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 19.64 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 1.82 โดยมีผลต่างคะแนนก่อนและหลังการทดลองเท่ากับ 5.00 และ 2) ระดับพัฒนาการสมาธิของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติ พบว่า เด็กปฐมวัย จำนวน 14 คน มีคะแนนพัฒนาการสมาธิในภาพรวมที่ สูงขึ้นทุกคน โดยมีระดับพัฒนาการระดับกลาง จำนวน 7 คน คิดเป็นร้อยละ 50.00 รองลงมา ได้แก่ พัฒนาการระดับสูง จำนวน 6 คน คิดเป็นร้อยละ 42.86 และพัฒนาการระดับสูงมาก จำนวน 1 คน คิดเป็นร้อยละ 7.14 ตามลำดับ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คลังสิน ป., พุทธิกุล พ., & สุขสำราญ จ. (2026). ผลของการจัดกิจกรรมโยคะประกอบดนตรีธรรมชาติที่มีต่อสมาธิของเด็กปฐมวัย. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 13(1), 89–102. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/283884
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2568. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

เกศสุดา ชาตยานนท์. (2553). ฝึกสมาธิเด็กด้วยโยคะ. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.

จุฑาธิป เกิดช้าง. (2561). ผลของกิจกรรมโยคะที่มีต่อพฤติกรรมวินัยในตนเองของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

ทาญิการ์ ศรีสมภาร. (2562). โยคะเด็ก: กิจกรรมเสริมสร้างศักยภาพเด็กปฐมวัย. แหล่งที่มา https://www.youngciety.com/article/learning/yoga-for-kids.html สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2568.

นุจรี ลีอ่ำ. (2567). ผลการจัดกิจกรรมนิทานประกอบท่าโยคะเพื่อส่งเสริมทักษะความจำเพื่อการใช้งานของเด็กปฐมวัย. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 4(5), 351.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2552). หลักกฎหมายมหาชน. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.

โรงเรียนชุมชนวัดบางกะดี. (2567). รายงานการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC ระดับชั้นปฐมวัยของโรงเรียนชุมชนวัดบางกะดี. ปทุมธานี: โรงเรียนชุมชนวัดบางกะดี.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา และ องค์การยูนิเซฟ ประเทศไทย. (2561). แนวแนะวิธีการเลี้ยงดู ดูแล และพัฒนาเด็กปฐมวัยตามสมรรถนะ เพื่อเพิ่มคุณภาพเด็กตามวัย 0–5 ปี. กรุงเทพมหานคร:กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580). กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สิริพิมล อัญชลิสังกาส. (2560). โยคะสำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวณา จอมคำสิงห์ และวรรณิษา หาคูณ. (2559). การจัดกิจกรรมโยคะเพื่อพัฒนากล้ามเนื้อมัดใหญ่ของเด็ก ปฐมวัย. ผลงานวิชาการ. แหล่งที่มา https://www.kroobannok.com/82606?utm_source=chatgpt.com สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2568.

ไอเยนการ์ บี.เค.เอส. (2566). ประทีปแห่งโยคะ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิโกมลคีมทอง.

Bruner, J. S. (1960). The process of education. Harvard University Press.

Dewey, J. (1916). Democracy and education: An introduction to the philosophy of education. Macmillan.

Dewey, J. (1934). Art as experience. Minton, Balch & Company.

Galantino, M. L., Galbavy, R. and Q-Lauren, L. (2008). Therapeutic effects of yoga for children: A systematic review of the literature. Pediatric Physical Therapy, 20(1), 66–80.

Killick, E. (2022). How children experience yoga in preschool. Doctoral dissertation, Ontario Institute for Studies in Education, University of Toronto. ProQuest Dissertations Publishing.

Kraus, N. and White-Schwoch, T. (2016). Neurobiology of everyday communication: What have we learned from music. The Neuroscientist, 22(6), 585–601.

Miller, J. P. (2019). The holistic curriculum. 3rd ed. University of Toronto Press.