การประเมินโครงการวัยรุ่น วัยใส ใส่ใจสุขภาพ ห่างไกลยาเสพติด โรงเรียนสังวาลย์วิท 7 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอการประเมินโครงการวัยรุ่น วัยใส ใส่ใจสุขภาพ ห่างไกลยาเสพติด โรงเรียนสังวาลย์วิท 7 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 2 โดยประเมิน 4 ด้าน ได้แก่ ด้านบริบท ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ และด้านผลผลิตของโครงการ ด้วยประยุกต์ใช้รูปแบบซิปป์ (CIPP Model) ของ Danial L. Stufflebeam เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณมีกลุ่มตัวอย่างรวม 300 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย ผู้บริหารจำนวน 2 คน ครูผู้สอนจำนวน 34 คน นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 132 คน และผู้ปกครองจำนวน 132 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน มีเครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 6 ฉบับ และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยเชิงปริมาณด้วยสถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเหมาะสมของโครงการในภาพรวมของด้านบริบท และด้านปัจจัยนำเข้า อยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนด้านกระบวนการ อยู่ในระดับมาก และด้านผลผลิตอยู่ในระดับมากที่สุด ขณะที่ด้านคุณภาพผู้เรียน และความพึงพอใจต่อการดำเนินงาน อยู่ในระดับมาก 2) เหตุผลที่โรงเรียนเข้าร่วมโครงการเนื่องจากตระหนักถึงปัญหาพฤติกรรมเสี่ยงและยาเสพติดที่เพิ่มขึ้นในกลุ่มวัยรุ่นในพื้นที่ ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ วัตถุประสงค์ที่สำคัญที่สุดคือ การสร้างภูมิคุ้มกันให้กับนักเรียนและพัฒนาทักษะในการปฏิเสธสิ่งที่ไม่เหมาะสม โครงการประสบความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม โดยผู้ให้ข้อมูลเห็นว่า พฤติกรรมการทะเลาะวิวาทและสูบบุหรี่ลดลงชัดเจน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กษีติ เหลืองสกุลวงษ์ และคณะ. (2560). การป้องกันตัวเองจากยาเสพติดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนบ้านโซกม่วง ตำบลทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย. แหล่งที่มา https://repository.rmutr.ac.th สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2567.
กัญญารัตน์ วงษ์วิบูลย์สิน. (2560). การพัฒนาตัวบ่งชี้และเกณฑ์ในการประเมินโครงการจัดการเรียนการสอนด้วยภาษาอังกฤษแบบบูรณาการ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรีชา บัวกิ่ง. (2558). การประเมินโครงการสถานศึกษาสีขาวปลอดยาเสพติดและอบายมุขในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระนอง. แหล่งที่มา http://rnedu.go.th/2019/?p=1974 สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2567.
เปรมฤดี หงส์สิทธิ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการป้องกันการติดสารเสพติดของนักเรียนชายโรงเรียนขยายโอกาส. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
พรสมบัติ ศรีไสย. (2564). การประเมินโครงการสถานศึกษาสีขาวปลอดยาเสพติดและอบายมุข โรงเรียนชุมชนบ้านแวงใหญ่ โดยใช้รูปแบบการประเมิน CIPPIEST Model. รายงานการวิจัย. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 3 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
พิทักษ์ อุดมชัย. (2552). หน้าที่ทางการบริหารที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่น เขต 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภารณี นิลกรณ์ และคณะ. (2563). การประเมินผลรูปแบบการป้องกันการใช้สารเสพติดรายใหม่ในเยาวชนโดยความร่วมมือของภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง จังหวัดนครปฐม. นครปฐม: ศูนย์ศึกษาปัญหาการเสพติดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนสังวาลวิท 7. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีการศึกษา 2567. นครศรีธรรมราช: โรงเรียนสังวาลวิท 7.
วิชา สมิงไพร. (2558). การศึกษาการดำเนินงานป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9 จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิจัยราชภัฎกรุงเก่า, 2(1), 49-56.
สมหวัง ขุนพรหม. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานบุคคลสำหรับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ.
สมาพร ลี้ภัยรัตน์. (2563). การประเมินโครงการสถานศึกษาสีขาว ปลอดยาเสพติดและอบายมุขโรงเรียนอนุบาลเมืองอุทัยธานี. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(2). 169-183.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุรเดช รอดจินดา. (2561). การบริหารงานด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหาสารเสพติดในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Stufflebeam, D. (1977). Education Evaluation and Decision Making. Illinois: Peacock.
Stufflebeam, D. (2003). The CIPP MODEL for program evaluation. International Handbook of Educational Evaluation.
