ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการบริหารวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตสะแกกรัง จังหวัดอุทัยธานี ตามแนวคิดสมรรถนะการคิดขั้นสูง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ของการพัฒนาการบริหารวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตสะแกกรัง จังหวัดอุทัยธานี ตามแนวคิดสมรรถนะการคิดขั้นสูง 2) ศึกษาความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาสหวิทยาเขตสะแกกรัง จังหวัดอุทัยธานี ตามแนวคิดสมรรถนะการคิดขั้นสูง ใช้วิธีการวิจัยเชิงพรรณนา ประชากร คือ โรงเรียนมัธยมศึกษาสหวิทยาเขตสะแกกรัง จังหวัดอุทัยธานี จำนวน 7 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูลรวมทั้งสิ้น 161 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการโรงเรียนจำนวน 7 คน โดยเลือกแบบเจาะจง รองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการโรงเรียนจำนวน 2 คน หัวหน้าฝ่ายบริหารวิชาการจำนวน 6 คน และครูจำนวน 146 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่วิเคราะห์ข้อมูลคือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการพัฒนาการบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาสหวิทยาเขตสะแกกรัง จังหวัดอุทัยธานี ตามแนวคิดสมรรถนะการคิดขั้นสูง ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และสภาพที่พึงประสงค์ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก 2) ความต้องการจำเป็นในการบริหารวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษา สหวิทยาเขตสะแกกรัง จังหวัดอุทัยธานี ตามแนวคิดสมรรถนะการคิดขั้นสูง มีลำดับความความต้องการจำเป็นจากสูงที่สุดไปต่ำที่สุด คือ การพัฒนาหลักสูตร (PNImodified=0.37) รองลงมา คือ การจัดการเรียนการสอน (PNImodified=0.35) และการวัดและประเมินผล (PNImodified= 0.34) ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กมล ภู่ประเสริฐ. (2545). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: พิมพลักษณ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). หลักสูตรพัฒนาผู้นําการเปลี่ยนแปลงเพื่อรองรับการกระจายอำนาจสำหรับผู้บริหารการศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. นครปฐม: สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา.
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษาและสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. แหล่งที่มา https://doc-0s-50-docs.googleusercontent.com สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2567.
แคทรียา แสงใส. (2566). การคิดขั้นสูง : ทักษะจำเป็นในศตวรรษที่ 21. Journal of Applied Education, 1(5), 39–48.
จามจุรี จำเมือง. (2553). ผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงดีการพิมพ์.
จุลลดา จุลเสวก. (2564). แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการศึกษาของครูผู้สอนเพื่อพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 33–40.
ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2544). วิทยาการด้านการคิด. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาคุณภาพวิชาการ.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2543). ผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
รุ่งรัชดาพร เวหะชาติ. (2550). การบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. พิมพ์ครั้งที่ 6. สงขลา: ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.
วันเพ็ง ระวิพันธ์. (2562). แนวทางการใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศด้านการจัดการเรียนรู้ของครู ตามนโยบายไทยแลนด์ 4.0 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พระนครศรีอยุธยา เขต 2. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย, 6(1), 116-129.
สำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษา เขต 42. (2563). ทิศทางแผนพัฒนาการศึกษาจังหวัดอุทัยธานี (พ.ศ. 2560-2564). แหล่งที่มา http://www.secondary42.obec.go.th/doc/PLAN%20spm42-63.pdf สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2567.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). รายงานการศึกษาวิจัยเรื่อง การจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). ประมวลความคิดเห็นเกี่ยวกับหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนจากกลุ่มผู้เกี่ยวข้อง. แหล่งที่มา https://www.thaiedreform.org/wp-content/uploads/2019/08/Core_competency_02.pdf สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2567.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). กรอบสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. แหล่งที่มา https://www.onec.go.th/th.php/book/BookGroup/4/2 สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2567.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 – 2580. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). สมรรถนะหลักห้าประการ หลักสูตรฐานสมรรถนะ. แหล่งที่มา http://www.mediafire.com/file/3u9fcbxa3kp4qbi/file สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2567.
อมรรัตน์ ศรีพอ (2561). กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาเอกชนตามแนวคิดทักษะความคิดริเริ่มสร้างสรรค์และทักษะการคิดเชิงนวัตกรรม. ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อินตอง ศรีอุดม. (2552). รูปแบบการพัฒนาการวัดผลและการประเมินผลในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 : กรณีโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 96 (ชุมชนบ้านธาตุ). วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราซภัฏเลย.
Anderson, L. W. and Krathwohl, D. R. (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching, and Assessing: A Revision of Bloom's Taxonomy of Educational Objectives. New York: Longman.
Dewey, J. (1938). Experience and Education. From https://doi.org/10.1080/00131728609335764 Retrieved December 1, 2024.
McClelland, David C. (1973). Testing for Competence rather than Intelligence. American Psychologist. From www.ei.Haygroup.com Retrieved December 1, 2024.
OECD. (2019). PISA 2018 Results (Volume I): What Students Know and Can Do. From https://doi.org/10.1787/5f07c754-en Retrieved November 9, 2024.
Ubonwan, S. and Chairat, T. (2017). Active Learning Instruction for higher order thinking skill development. Veridian E-Journal Humanities. Social Sciences and Arts, 10(5), 1906-3431.
Wiggins, G. and McTighe, J. (2007). Schooling by design: Mission, action, and achievement. Alexandrai VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
