การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียน โรงเรียนอนุบาลสานสายใยรัก เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียน โรงเรียนอนุบาลสานสายใยรัก เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยและพัฒนา ในลักษณะของการผสมผสานวิธี โดยมีขั้นตอนการวิจัย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การวิจัย เป็นการวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐาน เป็นการศึกษาข้อมูลพื้นฐาน สำหรับการออกแบบรูปแบบการจัดการเรียนรู้ ขั้นตอนที่ 2 การพัฒนา เป็นการออกแบบและพัฒนาเป็นการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ ขั้นตอนที่ 3 การวิจัย
เป็นการนำไปใช้ การนำรูปแบบการจัดการเรียนรู้ และขั้นตอนที่ 4 การพัฒนา เป็นการประเมินผล
การประเมินและปรับปรุงรูปแบบการจัดการเรียนรู้
สรุปผลการวิจัยพบว่า 1) การที่จะพัฒนาบุคคลให้เป็นผู้มีคุณลักษณะที่ต้องการนั้นต้องใช้หลักแนวคิดที่นำมาพัฒนาได้จริง คือ แนวคิดการจัดการเรียนรู้ตามสภาพจริง แนวคิดการเรียนรู้ด้วยตนเอง แนวคิดการส่งเสริมศักยภาพครู แนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ แนวคิดสำคัญเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง แนวคิดสำคัญเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 มีหลักการว่าทักษะการจัดการเรียนรู้เป็นสิ่งที่สามารถพัฒนาได้ และโดยมีผลการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมศักยภาพครูในการปลูกฝังคุณลักษณะพอเพียงแก่นักเรียนโรงเรียนอนุบาลสานสายใยรัก เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ ที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นมีชื่อว่า ชื่อว่า 4A1E Model 2) การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนโรงเรียนอนุบาลสานสายใยรัก เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อว่า 4A1E Model ประกอบด้วย 5 ขั้นตอนดังนี้ (1) สร้างความตระหนัก (2) การกำหนดเป้าหมาย/ประเด็นพัฒนา (3) ฝึกปฏิบัติ/นำความรู้ไปใช้ (4) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (5) การประเมินผล มีองค์ประกอบในการพัฒนาคือ การอบรมเชิงปฏิบัติการ
การปฏิบัติการสอนโดยการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 การนิเทศกำกับติดตามและประเมินผล 3) ผลศึกษาผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 พบว่า ความสามารถของครูในการเขียนหน่วยการเรียนรู้ ความสามารถของครูในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ และความสามารถของครูในการจัดการเรียนรู้โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 อยู่ในระดับดีมาก ส่วนความคิดของครูเห็นต่อการนำหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ไปใช้ในการจัดการเรียนรู้อยู่ในระดับมากที่สุด คุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านอยู่อย่างพอเพียงของนักเรียนที่ได้เรียนรู้โดยการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 อยู่ในระดับดีเยี่ยม และความคิดเห็นของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 อยู่ในระดับมาก และ 4) ผลการประเมินผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยการบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 พบว่า ด้านความรู้ความเข้าใจ ด้านทักษะการปฏิบัติ คุณลักษณะพอเพียงของผู้เรียน มีผลการประเมินจากทุกแหล่งประเมินพบว่า ค่าเฉลี่ยผลการพัฒนาในอัตราที่สูงขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กมล แสงบุญ. (2559). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ด้านคิดเป็น ทำเป็นของนักเรียนโรงเรียนบ้านดอนพะยอมโดยใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา พ.ศ. 2550. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชาริณี ตรีวรัญญู. (2550). การสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพด้วยการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน: แนวคิดและแนวทางสู่ความสำเร็จ. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 45(1), 299–319.
ธงชัย ดีมูลพันธ์ และวรกาญจน์ สุขสดเขียว. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษาในสหวิทยาศึกษาวังสีทา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 28(2), 236-249.
ธนิดา วรฤทธิ์ และพิชาติ แก้วพวง. (2567). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษาบูรณาการร่วมกับปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อเสริมสร้างพฤติกรรมความมีวินัยในตนเองของนักเรียนประถมศึกษาตอนต้น. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 4(2), 19-41.
พิพิธธนวดี สมคะเณย์ และประยูร แสงใส. (2565). การจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาตามแนวปรัชญา ของเศรษฐกิจพอเพียง ในศตวรรษที่ 21. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(1), 1233-1242.
พิสิจฎ์ พุฒศรี. (2551). กระบวนการพัฒนาครูด้านการทำวิจัยในชั้นเรียน กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านโพนแพง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎสกสนคร.
ภักดี เอื้อราษฎร์. (2555). การเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม ตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของนักเรียน: การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม กรณีโรงเรียนผดุงนารี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 26. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
มูลนิธิสถานบันวิจัยและพัฒนาประเทศตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. (2550). การประยุกต์ใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของภาคการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ยุวธิดา คำปวน. (2560). การบูรณาการ: เส้นทางแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา, 8(1), 25-38.
เยาวเรศ ภักดีจิตร. (2565). การพัฒนาหน่วยการเรียนรู้ท้องถิ่นบนฐานนครสวรรค์ศึกษาด้วยการ จัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานเพื่อพัฒนากระบวนการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษ ที่ 21 สู่การส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 17(1), 61-76.
รุ่งทิวา จันทน์วัฒนวงษ์. (2549). การพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมและทักษะการสอน สอดแทรกจริยธรรมของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2539). อนาคตการศึกษาไทยในสองทศวรรษหน้า. กรุงเทพมหานคร: ซัคเซสมีเดีย.
วิเชียร อินทรสมพันธ์. (2546). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพการบูรณาการจริยธรรมในหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานสำหรับครูมัธยมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สาคร มหาหิงค์. (2555). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 3(1), 12–19.
สายฤดี วรกิจโภคาทร และคณะ. (2552). คู่มือปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมในสถาบันศาสนาหน่วยงานของรัฐและเอกชน. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2546). ปฏิรูปการเรียนรู้ผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์พิมพ์ดี.
สิรินภา กิจเกื้อกูล (2554) การพัฒนารูปแบบการสอนที่ส่งเสริมการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสู่ การจัดการเรียนรู้ของนิสิตครูหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู. Journal of Education and Innovation, 13(3), 113–126.
สิริวรรณ ศรีพหล. (2550). การจัดการเรียนการสอนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุพรรณี กุลภา. (2547). ความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนตามการรับรู้ของข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเลย. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎเลย.
อดิเทพ หวลหอม (2565) การพัฒนาบุคลากรด้านการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ โดยยึดหลักศาสตร์พระราชา สู่การเรียนรู้มุ่งสู่หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โรงเรียนบ้านแก้งอะฮวน อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี. วาสารครุทรรศน์, 2(2), 47-55.
อังคณา ตุงคะสมิต และคณะ. (2554). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University, 4(2), 288-301.
อัมพร เรืองศรี. (2554). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะของนักเรียนตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
อารัญ เบ็ญอ้าหมาด, บรรจง เจริญสุข และสิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง (2565) การวิจัยเชิงปฏิบัติการพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้ แบบบูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โรงเรียนบ้านพารา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาภูเก็ต. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(1), 140–154.
เอกพร ธรรมยศ (2564). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เรื่องการแยกสาร โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสะตีมศึกษาร่วมกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
