การศึกษาปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 กลุ่มโรงเรียนหนองหลวง อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 กลุ่มโรงเรียนหนองหลวง อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 กลุ่มโรงเรียนหนองหลวง อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร จำนวน 80 คน เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถามงานวิจัย โดยมีขั้นตอนการวิจัย คือ วิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถามงานวิจัยการศึกษาปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ทั้ง 3 ด้าน คือ 1) ปัจจัยด้านตัวผู้เรียน 2) ปัจจัยด้านการเรียนการสอน และ 3) ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมทางการเรียน วิเคราะห์ผลการวิจัยด้วยสถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย (M) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และเปรียบเทียบกับเกณฑ์การแปลผลที่กำหนดไว้โดยใช้แบบประเมินเป็นมาตราประมาณค่า 5 ระดับ
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านที่ 1 ด้านตัวผู้เรียน มีค่าเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า นักเรียนขาดความมั่นใจในตนเองขณะพูดภาษาอังกฤษ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ปัจจัยด้านที่ 3 ด้านสิ่งแวดล้อมทางการเรียนอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า รูปแบบและวิธีการสอนของครูผู้สอนส่วนใหญ่เน้นการแปลความหมาย (Grammar Translation) มากกว่าการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารมีค่าเฉลี่ยสูงสุด และปัจจัยด้านที่ 2 ด้านการเรียนการสอน อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า นักเรียนขาดโอกาสในการพูดภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษามีค่าเฉลี่ยสูงสุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กาญจนาพร รุจิโฉม. (2561). การสื่อสารภาษาอังกฤษของคนไทยกับการดำเนินชีวิตในศตวรรษที่ 21. วารสารศิลปการจัดการ, 2(3), 199–210.
จรูญ หงส์เจริญ. (2542). การวัดและประเมินผลการศึกษา. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ดาราลัย ไซมะเริง. (2555). การศึกษาและวิเคราะห์สภาพแวดล้อมทางกายภาพภายในโรงเรียนกวดวิชา จังหวัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธันยานี เคนคำภา. (2566). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(1), 149–161.
ธีราภรณ์ พลายเล็ก. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่อการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์. วารสารวิจัยและพัฒนา, 3, 52–58.
นงสมร พงษ์พานิชย์. (2554). การศึกษาปัญหาของการพูดภาษาอังกฤษในการสื่อสารด้วยวาจาของนิสิตคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา ตุลาคม 2550 ถึงกันยายน 2551. วารสารมนุษยศาสตร์, 18(1), 86–97.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พระสิทธิศักดิ์ ธมฺมทายาโท, ยุทธนา พูนเกิดมะเริง, ประพันธ์ นึกกระโทก และจำนง ปผุาลา. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการพูดภาษาอังกฤษของนิสิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ปี 1-4 คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 7(1), 23–37.
พิชญ์ภัชกัญจน์ ปานเผือก. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา: ศึกษาเฉพาะกรณีนักเรียนในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2544). สถิติวิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุทิชญา ประทุม. (2566). การพัฒนาเกมไวยากรณ์ภาษาอังกฤษเรื่องประโยคเงื่อนไขโดยใช้การวิจัยอิงการออกแบบ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Adipat, S. (2023). An artificial intelligence-enhanced phenomenon-based learning approach for interdisciplinary understanding and speaking skills. International Journal of Instruction, 16(3), 531–550.
Al-Sobhi, B. M. S. and Preece, A. S. (2018). Teaching English speaking skills to the Arab students in the Saudi School in Kuala Lumpur: Problems and solutions. International Journal of Education & Literacy Studies, 6(1), 1–11.
Dong, M. H. (2022). A study on factors affecting of English-majored students’ difficulties in their speaking performance. European Journal of Foreign Language Teaching, 6(1), 121–131.
Dwijayani, I. and Musigrungsi, S. (2022). Investigating speaking tasks in relation to the communicative goals: Possibilities and obstacles. Studies in English Language and Education, 9(2), 501–520.
Haidara, Y. (2016). Psychological factor affecting English speaking performance for the English learners in Indonesia. Universal Journal of Educational Research, 4(7), 1501–1505.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Normawati, A., Nugrahaeni, D. A., Manggolo, N. S. K. H. and Susanto, A. I. F. (2023). EFL learners’ difficulties in speaking English. ELECTRUM, 1(1), 1–9.
Polishchuk, O. (2017). Communication barriers faced by English language learners at a university level: Factors and solutions. Science and Education, 8, 44–48.
Shannon, C. E. (1948). A mathematical theory of communication. Bell System Technical Journal, 27(3), 379–423.
Turner III, R. C. and Carlson, L. (2003). Indexes of item-objective congruence for multidimensional items. International Journal of Testing, 3(2), 163–171.
Walberg, H. J. (1984). Improving the productivity of America's schools. Educational Leadership, 41(8), 19–27.
